มีความสามารถ ขาดโอกาส

คือผมไม่เข้าใจความคิดของคนไทยที่จะต้องมายึดติดวุฒิการศึกษา ทั้งๆที่รู้กันอยู่ว่ามันเป็นใบผ่านทางซึ่งการศึกษาไม่สามารถใช้ควบคู่ในการทำงานได้จริงหรือมีก็น้อยมาถ้าไม่ใช่ หมอ วิศวะ ฯลฯ   ชนั้นน้อยคนมากที่จะเล็งเห็นความสามารถ มากกว่าการศึกษา หรือถ้าไม่ได้รู้จักทางอ้อมหรือทางตรงจริงๆ จบ ม.6 ก็เป็นได้แค่ตำแหน่งล่างๆที่เด็ก ป.6 ยังทำได้  น่าเศร้าที่ต่างประเทศจะเล็งเห็นความสามรารถควบคู่ไปกับการศึกษา บุคลากรของเขาจึงแกร่งและนำพาองค์กรเจริญก้าวหน้า
      ผมเป็นคนนึงพึ่งเรียนจบ ม.6 กำลังศึกษาต่อปริญญาตรี ระหว่างนั้นผมทั้งเคยทำงาน ผมทั้งเคยรวมทุนเปิดบริษัทมาก่อน และเคยติดต่อพบปะกับผู้หลักผู้ใหญ่มาก็พอควร ด้วยความสามารถนี้ ผมจึงมั่นใจว่าผมสามารถมากกว่าผู้ใหญ่บางคนและเด็กจบใหม่ ป.ตรี ผมจึงลองไปสมัครตำแหน่งผู้จัดการ แต่เขาไม่รับทั้งๆที่ผมเพรียบพร้อมและเคยผ่านงานมาหลายอย่าง ด้วยความสามารถที่ผมแสดงไป หรืออาจเพราะทัศนวิสัยอันแคบ หัวโบราณของผู้บริหาร หรือฝ่ายบุคคลที่ด้อยความสามารถ เช่น บริษัทที่ฉายหนังก็ดี บริษัทขายอาหารก็ดี อะไรก็ดี เขาบอกว่าต้องจบ ป.ตรี เท่านั้น ทั้งๆที่ผมบอกกับเขาว่าผมขอเริ่มงานตำแหน่งเล็กที่สุดแล้วขอไต่เต้าขึ้นไปเอง แต่เขาก็ยืนกรานว่าต้องจบ ป.ตรี เท่านั้น  ผมไม่อยากเอ่ยผมเพียงแต่คิดไว้ในใจ อีกไม่นานคุณก็ล่มเพราะทัศนวิสัยคุณแคบเกินไปที่จะเปิดรับคนมีความสามารถ และเท่าที่ผมรู้มาเกือบทุกองค์กรณ์เป็นอย่างนั้น ผมเพียงแต่อยากรู้ว่าเพราะอะไร?   ถ้าเปรียบเทียบกับองค์กรใหญ่ๆที่มีผู้บริหารวิสัยทัศน์ที่กว้าไกลแล้วมันต่างกันลิบลับ ผมจึงเข้าใจและไม่แปลกใจว่า ทำไมบางองค์กรเจริญขึ้นๆทุกวัน แต่บางองค์กรหยุดอยู่แค่นั้นและจบไปในที่สุด เสียดายที่วาสนาผมน้อย แวดวงคนรู้จักของผมเลยเข้าไปไม่ถึงผู้บริหารที่มีวิสัยทัศน์กว้างไกล
"ถ้าพูดถึงผมเป็นตัวละครใน 3ก๊ก ผมคงพูดว่าทำไมผมไม่ได้ไปอยู่กับ เล่า ปี่ โจโฉ ซุนกวน แต่กลับต้องมาอยู่กับ โฮจิ๋น อ้วนสุด อ้วนเสี้ยว"  

ถ้าเกิดกระทู้นี้ผิดพลาดประการใด หรือทำให้ท่านใดไม่พอใจต้องขออภัย ณที่นี้ ผมเพียงแค่ต้องการแลกเปลี่ยน ดึงดูด และถามคำถามที่ผมสงสัย