ขอถามผู้รู้อย่างจริงใจ เกี่ยวกับวิปัสสนา

รู้สึกหน่ายชีวิตทุกๆ ด้าน มีความปรารถนาที่จะหยุดอย่างรุนแรง ไม่อยากเกิดอีกแล้ว ต่อให้สวรรค์ก็ไม่เอา ไม่ปรารถนาอนาคตอะไร ตื่นมาแปลงฟันมองดูตัวเองในกระจก กลับหดหู่ที่ต้องแบกสังขารนี้ต่อไปตามหน้าที่ของมัน ภาระหน้าที่ก็ใช่ว่าจะทิ้งไปบวชได้ เหมือนหลายคนเป็น เช่นหนี้สินบ้านรถลูกเมีย

ผมควรทำไงต่อดี