เราทุกข์ใจเรื่องที่ทำงานมากครับ พี่ที่เป็นคนเทรนงานเขาบอกว่าเรามีกลิ่นตัว แต่คนอื่นไม่ได้กลิ่น มีเขาได้กลิ่นคนเดียว

คือ ผมเริ่มงานที่บริษัทนี้มาประมาณ 2 อาทิตย์แล้วครับ ซึ่งเข้ามาทำในตำแหน่ง Support Engineer เป็นบริษัทเล็กๆในกรุงเทพฯ ซึงมีเจ้าของบริษัทที่เป็นกันเองมาก (ขออนุญาติเรียกเจ้าของบริษัทว่านายนะครับ) ซึ่ง วันที่มาสัมภาษณ์ นายเป็นคนสัมภาษณ์เองเลย แล้วผมก็รู้สึกประทับใจกับที่นี่ เพราะใกล้บ้านด้วย เดินทางสะดวก หลังจากนั้น เข้าเรื่องกันเลยดีกว่า ที่บริษัทก็มี Engineer คือช่างใหญ่ ซึ่งเสมือนเป็นมือขวาของนาย พี่เค้าก็อายุประมาณ 27-29 คือมากกว่าผมอยู่ประมาณ 5 ปี เป็นคนเทรนงานให้ผมโดยตรงครับ
         

           ผมทำงานมาประมาณสองอาทิตย์กว่าๆครับ วันแรกที่เริ่มทำงาน พี่เค้าก็แนะนำอะไรต่างๆให้ อธยาศัยดี พูดจาดี คุยกะเราเป็นกันเอง แต่เมื่อสองวันก่อน ผมเริ่มสังเกตว่า พี่เขาพกยาหม่องเป็นขวด ซึ่งผมก็คิดว่าเขาคงหายใจไม่ออกเมื่อขึ้นรถเมลล์ หรือเป็นคนติดยาดม ตามปกติ ผมก็ถาม "อ่าวพี ต้องพกยาดมเลยหรอ ขึ้นรถเมลล์คนเยอะหรอ" เขาก็ยิ้มๆ ครับ แต่ก็มีท่าทีแปลกๆ คือคิ้วขมวดๆเล็กน้อย ผมก็ไม่ได้คิดอะไร ตอนนั้นเป็นช่วงพักกลางวันครับ ก็ลงลิฟท์ไปด้วยกันกับเขาทุกวันครับ
     
**ขออธิบายนิดนึงครับ คือ เวลานั่งอยู่ในออฟฟิศ โต๊ะของผมจะอยู่ด้านหน้านาย แทบจะติดๆกันเลย แต่ของพี่คนที่เทรนงานให้จะอยู่ ด้านข้างผม ซึ่งเว้นระยะห่างออกไปพอสมควร
              

           เข้าเรื่องกันต่อครับ เมื่อวานนี้ครับ ช่วงเย็น นายกลับไปแล้ว ซึ่งก็จะเหลือผมกับพี่เขาสองคนทำงานอยู่ เขาก็ถามขึ้นมาว่า "เออน้อง เดินทางมาไกลมั้ยจากบ้าน แล้วเวลาเดินจากบ้านถึงป้ายรถ ไกลไหม เหนื่อยไหม" ผมก็ตอบว่า "ก็นิดหน่อยนะครับ ทำไมหรอ?" เขาก็ถามผมว่า "คือพี่ได้กลิ่นแปลกๆ ซึ่งพี่คิดว่าันมาจากน้อง"  ผมก็ตกใจครับตอนนั้น เพราะปกติผมจะเป็นคนที่ค่อนข้างจะซีเรียสเรื่องกลิ่นๆ จะเป็นคนที่ดูแลรักษาตัว ไม่มีกลิ่นตัว และไม่มีกลิ่นเท้า ส่วนกลิ่นเต่านั้น ก็ใช้โรลออนแบบ stick ซึ่งระงับกลิ่นได้ 100 เปอเซ็น จากเช้าถึงค่ำ เลยทีเดียว

**ส่วนประเภทของเหงื่อ เป็นคนเหงื่อประเภทเค็มครับ(อธิบายความหมายของคนเหงื่อเค็มนะครับ คนเราแต่ละคนจะมีเหงื่อที่แตกต่างกันครับ มีสองชนิดคือ คนที่มีเหงื่อเค็มครับ เวลาเหงื่อออกมากๆ แล้วพอเหงื่อนั้นแห้งไป พอเราเอามือไปรูดที่ใบหู บางครั้งจะมีเศษเกลือเป็นเม็ดเล็กๆติดนิ้วมาครับ หรือที่เพื่อนๆชอบล้อกันว่า ขี้เกลือขึ้นเสื้อ ขึ้นหลังแล้ว ซึ่งคนที่มีเหงื่อประเภทนี้ จะไม่ค่อยมีกลิ่นตัวครับ นอกจากกลิ่นเต่า  /// ทีนี้ ประเภทที่สองคือ คนท่มีเหงื่อเปรี้ยวครับ ซึ่งคนที่มีเหงื่อเปรี้ยวนันผมก็ไม่ทราบรายละเอียดทางวิทยาศาสตร์มากครับ แต่คนที่มีเหงื่อเปรี้ยวและมีเหงื่อออกมากนั้น ส่วนใหญ่จะมีกลิ่นตัวครับ ซึ่งเพื่อนๆก็จะล้อกันว่า เหม็นเปรี้ยว อะไรต่างๆนาๆ) เข้าเรื่องต่อครับ คือผมเป็นคนที่มีเหงื่อเค็มครับ และเป็นคนที่มีกลิ่นเต่าบ้าง เป็นบางครั้ง ซึ่งผมใช้ โรลออนของ Rexona stick ของผู้หญิง ซึ่งเหตุผลที่ใช้เรโซน่าสติ๊กของผู้หญิงคือ มันแห้งครับ และระงับกลิ่นได้ทั้งวัน
         ต่อครับ พี่เขาก็บอกว่า เคยได้กลิ่นแบบ แขกๆไหม คนแขกที่ตัวเหม็นๆ ผมก็ตอบว่า เคยครับผมเองก็ไม่ชอบ เขาบอกว่า ที่เค้าได้กลิ่นจากผม คือแรงกว่ากลิ่นแขกๆอีก ผมก็งงมากครับ ตั้งแต่เกิดมา จนบัดนี้อายุ 22 จะ 23 เพิ่งเคยมีคนมาพูดกับผมแบบนี้ ผมก็สงสัยมากครับ ถามเขาว่า พี่แน่ใจหรอว่าได้กลิ่นมาจากผม เขาก็บอกว่าแน่ใจครับ ตอนลงลิฟท์ด้วยกันคือ กลิ่นมันตลบอบอวนมาก ตอนก่อนหน้าที่ผมจะเข้ามาทำงานที่นี่ เขาก็ยังไม่เคยได้กลิ่นแบบนี้เลย แล้วพอทุกวันที่ผมเปิดประตูเข้ามา เขาก็ได้กลิ่นทันที
       เย็นวันนั้นครับ ผมกลับบ้านด้วยความกังวลใจมาก เพราะผมเป็นคนเซนซิทีฟกับเรื่องพวกนี้มาก แม้แต่ถุงเท้า ต้องใช้คาสันรุ่น gold มาตั้งแต่มหาลัยเพราะมันบาง และทำให้ไม่มีกลิ่นเท้าครับ (ทั้งนี้ถุงเท้าที่ดีก็เป็นหนึ่งปัจจัยนะครับ เล็บเท้า รองเท้าก็ต้องสะอาดด้วยเช่นกัน)
    ต่อครับ เย็นวันนั้นผมรีบโทรหาแม่หลังเลิกงานทันที และก็เล่าให้แม่ฟัง เพราะแม่จะเป็นคนที่ใกล้ชิดผม และติเตือนทุกเรื่องในชีวิต รายละเอียดเล็กๆน้อยๆทุกสิ่งครับ เช่นตอน มัธยม ถ้าวันไหนผมมีกลิ่นเท้าปั๊บ แม่ก็จะได้กลิ่นทันทีที่ผมกลับถึงบ้าน และบอกให้ไปจัดการให้เรียบร้อยซะ
---ผมรีบบอกแม่เรื่องที่พี่เขาทัก แม่บอกว่าให้กลับมาคุยที่บ้าน   ในตอนนั้นผมคิดอะไรหลายอย่างในหัวมาก อันดับแรกเลยคือ คนใกล้ชิดเราต้องบอกเราได้ และ อันดับที่สองคือ นายเรา ซึ่งนั่งอยู่โต๊ะด้านหลังเรา ก็ต้องได้กลิ่นสิยังงั้น

       พอใกล้จะถึงบ้าน ผมยังไม่เข้าบ้านครับ เลี้ยวเข้าบ้านเพื่อนแม่ก่อนทันที ผมก็บอกเขาว่าผมขอคุยหน่อย แล้วก็เข้าไปในบ้านครับ ผมก็เริ่มถามเขาว่า ได้กลิ่นอะไรแปลกๆไหม เขาก็บอกว่าไม่ ผมก็เลยอธิบายให้เขาฟัง แล้วให้เขามาดมเสื้อ ดมแขน ดมหลังมือผม เขาก็บอกว่า ไม่มีกลิ่นเหม็นเลย ยังเป็นกลิ่นสบู่อยู่เลย

หลังจากนั้นผมก็กลับมาถึงบ้าน และให้แม่ดม แขน ดมเสื้อผม แม่ก็บอกว่าไม่มีกลิ่น ผมก็เล่าเรื่องอย่างละเอียดให้แม่ฟัง แม่ก็ถามผมว่า เกี่ยวกับเราห้อยพระพิฆเนศรึปล่าว ผมก็บอกว่าไม่รู้ คือ โดยส่วนตัวผมจะใส่สร้อยพระครับ ซึ่งจะห้อยสององค์ คือหลวงปู่ทวด และพ่อพิฆเนศ

หลังจากคุยกับแม่เสร็จแล้วผมก็โทรหานาย และถามนายว่า นายได้กลิ่นแปลกๆหรือไม่ในระหว่างที่ผมเข้ามาทำงาน จนถึงปัจจุบัน นายก็บอกว่าไม่มีนิ ผมถามซ้ำอีกครั้ง ไม่มีเลยหรอครับ กลิ่นตัวหรือกลิ่นอะไรเหม็นๆ
ผมก็โล่งใจขึ้นครับ แล้วนายก็ถามมาอยู่ข้อนึงคับ เรานับถือเทพอะไรหรือป่าว ผมก็ตกใจครับ ว่าทำไมนายถึงถาม เพราะว่าแม่เพิ่งจะพูดเรื่องสร้อยคอกับผม

          ผมก็บอกนายว่า ผมแขวนพ่อพิฆเนศครับ แม่เพิ่งเปลี่ยนจากเหรียญในหลวง มาเป็นพ่อพิฆเนศ ในช่วงที่ผมกำลังหางานประจำทำ เพราะท่านคือเทพแห่งความสำเร็จ นายก็บอกว่า วันรุ่งขึ้นลองถอดสร้อยดู ผมก็ตอบว่าครับๆ เดี๋ยวจะลองดู (โดยส่วนตัวแล้ว เป็นคนเชื่อครึ่ง ไม่เชื่อครึ่ง เรื่องลี้ลับนะครับ) แล้วพอเช้าวันถัดมาผมก็ปลดพ่อพิฆเนศออกจากสร้อยครับ เหลือเพียง หลวงปู่ทวดองค์เล็กๆ


         พอมาวันรุ่งขึ้นครับ ผมก็เข้าาทำงานตามปกติ ซึ่งนายก็ยังไม่ได้เข้าออฟฟิศครับ ผมก็อยู่กับพี่คนนี้ ผมก็ถามเขาว่า พี่ยังได้กลิ่นอยู่หรือไม่ เขาก็ตอบว่ายังได้กลิ่นอยู่ครับ เวลาที่ผมเข้ามาใกล้ กลิ่นก็จะเด่นชัดขึ้นมาทันที ผมงงมากครับ และเป็นทุกข์ใจมากด้วย เพราะผมเพิ่งมาจากบ้าน และกลิ่นเสื้อยังหอมอยู่เลย กลิ่นสบู่ก็ยังติดแขนอยู่เลย ก็เลยอยากจะปรึกษาเพื่อนๆ พี่ๆน้องๆ ในกระทู้ครับ ช่วยที ผมก็ไม่รู้จะทำยังไง
คือเราไม่ได้มีกลิ่นตัว แต่เขาคิดว่ากลิ่นมาจากเราไปแล้ว เวลาเราจะเดินผ่านหน้าโต๊ะเขา เราก็เกร็งครับ เป็นทุกข์ใจอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว




ปล. นี่เป็นกระทู้แรกของผมเลย ผมไม่เคยคิดว่าชีวิตนึงจะต้องเจออะไรแบบนี้ ก็เลยมาตั้งกระทู้ถามปัญหาในพันทิพ เพราะส่วนใหญ่แล้วผมก็จะแค่เข้ามาอ่านเรื่องราวต่างๆเฉยๆ ยังไงถ้าผมพิมยาวเกินไป ละเอียดเกินไป ต้องขอโทษด้วยนะครับ คือ อึดอัดใจ อยากระบายด้วย ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับความเห็นนะครับ