คือผมจอดรถในลานจอดรถที่ตลาดทุ่งเสี้ยว ซึ่งบริเวณนั้นเป็นลานดินไม่ได้มีการตีเส้นแต่อย่างใด เมื่อซื้อของเสร็จกำลังจะขับรถออกสตาดเครื่องยนต์แล้วจัดของขยับของในรถเล็กน้อย
ปรากฏว่ามีรถกระบะเก่าๆคันหนึ่งขับเข้ามาจอดเทียบข้างๆรถแบบหูช้างแทบจะชนกัน แถวนั้นที่จอดรถตรงอื่นก็ว่างเยอะแยะ ไม่จอด มาจอดชิดรถแบบตั้งใจและทำท่าจะลงจากรถ ผมเห็นแน่ๆว่าถ้าเปิดประตูมันต้องกระแทกกับรถผมแน่ๆ จึงบีบแตรเพื่อให้รู้ว่าจะออกแล้ว เดียวค่อยลง
แต่ไม่งั้นเจ้าของรถคันดังกล่าวไม่สนใจเปิดประตูแบบจงใจ ย้ำนะครับจงใจ!!!! ให้กระแทกรถผมปัง!! ผมจึงลงมาแล้วถามว่านี่คุณจงใจใช่ไหม
ทางเจ้าของรถกระบะบอกป่าวและพูดว่า "จะอธิบายให้ตรงนี้เป็นทางรถเข้าตรงที่คุณจอดมันขวางเลนรถเข้าคุณไม่รู้หรอ ผมก็จะจอดตรงนี้เลยมาแอบข้างรถคุณ แล้วผมเป็นคนตรงนี้ทำงานในป้อมนี่ แถวนี้ใครก็รู้ว่าลานตรงนี้เขาจอดแบบไหน เอ๊ะรถคนทะเบียน กทม นิเป็นคนกรุงเทพหรอ!!!"
ผมเลยรีบขับรถออกไปทันที ไม่อยากไปต่อล้อต่อเถียง!!! แถมระหว่างนั้นยังพูดจากวนโมโหใส่ตลอดเวลา รถทะเบียน กทม เป็นคน กทมนิหว่า ไม่พอใจหรอเดียวผมถอยให้ก็ได้นะ
ผมคิดว่าเรื่องแค่นี้ทำไมต้องประชดใส่ผม คุณบอกว่าเป็นคนทำงานที่นี่เลยรู้ดีว่าที่นี่ต้องจอดแบบไหน
ใช่ผมไม่รู้เส้นทางหรอกว่าต้องจอดแบบไหนเพราะเป็นลานดินไม่ตีเส้นอีกทั้งรถก็จอดเรียงไปเรื่อย และผมก็กำลังจะออกแล้วเครื่องยนต์ก็สตาดอยู่ แต่ผมจอดทับที่ประจำคุณหรือถึงไม่พอใจผม และชี้มาทางป้อมจะบอกว่าทำงานเป็นตำรวจหรอ เพราะตรงนั้นมีป้อมตำรวจอยู่ด้วย หรือถ้าคิดจะบอกว่าไม่ควรจอดตรงนี้ก็ลงมาเคาะกระจกบอกกันดีๆก็ได้ผม ยินดีทำความเข้าใจ แล้วมาพูดกวนโมโหอีกว่าเป็นคนกรุงเทพหรอ ทะเบียนกรุงเทพ คือจะบอกว่าผมมาในถิ่นคุณ และคุณเป็นคนพื้นที่นี้นะ หรอ
เหนื่อยใจเดียวนี้คนเราจิตใจแย่ลงจริงๆ เปิดประตูชนใส่รถแถมพูดจากวนโมโห เหตุ ณ เชียงใหม่
คือผมจอดรถในลานจอดรถที่ตลาดทุ่งเสี้ยว ซึ่งบริเวณนั้นเป็นลานดินไม่ได้มีการตีเส้นแต่อย่างใด เมื่อซื้อของเสร็จกำลังจะขับรถออกสตาดเครื่องยนต์แล้วจัดของขยับของในรถเล็กน้อย
ปรากฏว่ามีรถกระบะเก่าๆคันหนึ่งขับเข้ามาจอดเทียบข้างๆรถแบบหูช้างแทบจะชนกัน แถวนั้นที่จอดรถตรงอื่นก็ว่างเยอะแยะ ไม่จอด มาจอดชิดรถแบบตั้งใจและทำท่าจะลงจากรถ ผมเห็นแน่ๆว่าถ้าเปิดประตูมันต้องกระแทกกับรถผมแน่ๆ จึงบีบแตรเพื่อให้รู้ว่าจะออกแล้ว เดียวค่อยลง
แต่ไม่งั้นเจ้าของรถคันดังกล่าวไม่สนใจเปิดประตูแบบจงใจ ย้ำนะครับจงใจ!!!! ให้กระแทกรถผมปัง!! ผมจึงลงมาแล้วถามว่านี่คุณจงใจใช่ไหม
ทางเจ้าของรถกระบะบอกป่าวและพูดว่า "จะอธิบายให้ตรงนี้เป็นทางรถเข้าตรงที่คุณจอดมันขวางเลนรถเข้าคุณไม่รู้หรอ ผมก็จะจอดตรงนี้เลยมาแอบข้างรถคุณ แล้วผมเป็นคนตรงนี้ทำงานในป้อมนี่ แถวนี้ใครก็รู้ว่าลานตรงนี้เขาจอดแบบไหน เอ๊ะรถคนทะเบียน กทม นิเป็นคนกรุงเทพหรอ!!!"
ผมเลยรีบขับรถออกไปทันที ไม่อยากไปต่อล้อต่อเถียง!!! แถมระหว่างนั้นยังพูดจากวนโมโหใส่ตลอดเวลา รถทะเบียน กทม เป็นคน กทมนิหว่า ไม่พอใจหรอเดียวผมถอยให้ก็ได้นะ
ผมคิดว่าเรื่องแค่นี้ทำไมต้องประชดใส่ผม คุณบอกว่าเป็นคนทำงานที่นี่เลยรู้ดีว่าที่นี่ต้องจอดแบบไหน
ใช่ผมไม่รู้เส้นทางหรอกว่าต้องจอดแบบไหนเพราะเป็นลานดินไม่ตีเส้นอีกทั้งรถก็จอดเรียงไปเรื่อย และผมก็กำลังจะออกแล้วเครื่องยนต์ก็สตาดอยู่ แต่ผมจอดทับที่ประจำคุณหรือถึงไม่พอใจผม และชี้มาทางป้อมจะบอกว่าทำงานเป็นตำรวจหรอ เพราะตรงนั้นมีป้อมตำรวจอยู่ด้วย หรือถ้าคิดจะบอกว่าไม่ควรจอดตรงนี้ก็ลงมาเคาะกระจกบอกกันดีๆก็ได้ผม ยินดีทำความเข้าใจ แล้วมาพูดกวนโมโหอีกว่าเป็นคนกรุงเทพหรอ ทะเบียนกรุงเทพ คือจะบอกว่าผมมาในถิ่นคุณ และคุณเป็นคนพื้นที่นี้นะ หรอ