จขกท มีความตั้งใจอย่างมากๆเลยค่ะตอนที่เริ่มคิดจะขายเค้ก ว่าจะเลือกใช้แต่ของที่ดีๆมีคุณภาพรสชาติอร่อย ให้เป็นขนมที่ถึงแม้จะขายอยู่ที่ต่างจังหวัด แต่ก็ต้องได้คุณภาพเทียบเท่าร้านเค้กในกรุงเทพ (ถึงแม้จะหน้าตาดีไม่เท่าก็ตาม อิอิ)

แต่ในต่างจังหวัดมันไม่ได้ง่ายๆเลยค่ะ หนทางไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเลย ด้วยความที่ในต่างจังหวัดเราต้องซื้อวัตถุดิบทุกอย่างในราคาที่สูงกว่ากรุงเทพ หาซื้อยากกว่า ของขาดตลาดบ่อยครั้ง มีความยุ่งยากสารพัดตามมาเลยค่ะเมื่อคุณคิดจะขายเค้กที่ใช้วัตถุดิบดีๆเหมือนตามร้านดีๆเค้าใช้กัน

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ไม่สามารถขายในราคาเหมือนๆในกรุงเทพได้ค่ะ เพราะในตลาดต่างจังหวัดส่วนใหญ่ที่รายได้เฉลี่ยยังไม่สูงมาก ราคาเค้กที่คุ้นเคยจะอยู่ที่ 120 - 180 บาทต่อปอนด์เท่านั้นเองค่ะ เราจึงมีอุปสรรคมากมายเลยที่ต้องฟันฝ่าไป

เค้กที่เราทำสนนราคาอยู่ที่ 200 - 350 บาทต่อปอนด์มันเลยดูสูงสักหน่อยเมื่อเทียบกับเค้กในท้องตลาดทั่วๆไปค่ะ แต่ราคานี้ไม่ได้สูงเลยนะคะเมื่อคิดเป็นสิ่งตอบแทนของคนทำเค้กอย่างเรา ><"  เนยนิวซีแลนด์ วานิลลามาดากัสการ์ สตรอเบอรี่อเมริกา เกาหลี บลาๆๆๆๆ  เหนื่อยค่ะเหนื่อยงานนี้^^""

หลายครั้งมากๆที่เราต่อสู้กับสิ่งที่ตัวเองทำอยู่ ถามตัวเองไม่รู้กี่ร้อยครั้งว่าเราโง่รึป่าว ? มันคุ้มกับความเหนื่อยมั้ย ? ทำไมเราไม่ลองขายเค้กลดต้นทุนดูนะ ซื้อง่ายขายคล่องกว่า สำหรับลูกค้าบางคนเค้าก็โอเคมากๆแล้วกับเค้กสามชิ้นร้อยยอดฮิต ?  เราทำธุรกิจแบบคนโง่รึป่าวขายของแพงคนซื้อยากจำนวนการขายน้อยแล้วก็ดันได้กำไรไม่มากอีก ? ฮือๆสารพัดความคิดเลยค่ะที่เราต้องต่อสู้กับตัวเอง

แต่สิ่งนึงที่ทำให้เรายังต่อสู้อยู่ตรงนี้คือความคิด ความตั้งใจที่ว่า เราทานของแบบไหนเราก็จะทำขายลูกค้าแบบนั้น ไม่ลดคุณภาพและผลตอบแทนพออยู่พอหายเหนื่อยค่ะ ลูกค้าทุกคนแตกต่างกันบางคนเลือกบางคนไม่เลือกง่ายๆยังไงก็ได้ แต่ลูกค้าทุกคนที่ซื้อเราควรมีสิทธิ์ที่จะได้ทานของดีๆที่เราตั้งใจทำขายค่ะ ^^ แต่ที่มันสำคัญและมีความหมายกับเรามากที่สุดคือ กำลังใจจากลูกค้าค่ะ เมื่อไหร่ที่ลูกค้าแฮปปี้กับเค้กอยากบอกว่าแม่ค้าแฮปปี้กว่าหลายเท่าเลยค่ะ ^^








กระทู้นี้มีจุดประสงค์เพื่อการแบ่งปันประสบการณ์ค่ะ ^^