เราเคยคุยกับคนๆ นึง เราก็รู้สึกดีกับเค้ามากๆ นะ จนกลายเป็นความรัก ตอนแรกเราก็ไม่รู้หรอกว่าเราจะรักเค้า สถานะมันไม่ชัดเจนเราก็ไม่รู้ว่าเราคิดไปคนเดียวรึป่าว หรือว่าเค้าก็คิดเหมือนกันเราก็ถามเค้าเค้าก็บอกว่าเค้าไม่มั่นใจในความรู้สึกของเค้า เค้าอยากให้เรารอจนกว่าจะรู้ว่าเค้ารู้สึกยังไง เราก็รอนะรอไปเรื่อยๆ ช่วงที่รอเราก็คุยกับเค้าปกติทุกวัน ไม่มีอะไรแตกต่างจากเดิมจนเพื่อนก็มาถามเราว่าสรุปเป็นยังไง เป็นอะไรกันแน่ เพื่อนเห็นเราคุยกับคนนี้คนเดียวไง พอมีคนมาจีบเราๆ ก็ปฏิเสธอ่ะ เราก็บอกคนที่มาจีบว่าเรามีคนคุยแล้ว ก็เกือบปีนะที่เรารอ แต่สุดท้ายเราไม่อยากรอแล้วไม่ใช่ไม่รักหรือรอต่อไม่ได้ แต่เราไม่ชอบความรู้สึกที่มันไม่ชัดเจน เราก็ถามเค้าอีกครั้งว่าตกลงเราเป็นอะไรกันแน่ เค้าก็เงียบ เราเลยถามเค้าไปแบบตรงๆ ว่าไม่ได้คิดอะไรใช่มั้ย เค้าบอกแค่อืม หลังจากนั้นเราก็ไม่ตอบอะไร แต่รู้สึกเสียใจมากจริงๆ ไม่เคยเสียใจกับเรื่องของความรักมากขนาดนี้ คือถ้าบอกเราตั้งแต่แรกเราจะไม่เสียใจมากขนาดนี้ หลังจากนั้นเราก็ไม่กล้าเปิดใจคุยกับใครเลย เพราะเรารู้สึกกลัว มันเหมือนเราก็ตั้งกำแพงขึ้นมาอีกชั้น นี่ก็หลายปีแล้วที่เราไม่กล้าเปิดใจคุยกับใครเลย
จะบอกให้รอทำไม ถ้าสุดท้ายก็ไม่ใช่เรา