จะยอมแพ้ หรือสู้ต่อดี

เป็นเรื่องของตัวเองตอนนี้ค่ะ ซึ่งได้เข้ามาทำงานกับธุรกิจของครอบครัวแฟน
งานที่ทำเป็นงานที่ใช้ฝีมือ ปัญหาที่เกิดมีดังนี้

1. พนักงานฝีมือตกต่ำลง จากที่เคยทำได้ อยู่ๆ ก็กลับทำไม่ได้ พอถามสาเหตุ ก็ตอบไม่ได้ รู้แต่ว่าทำไม่ได้
และให้ไปหาคนอื่นมาทำแทน

2. คุณภาพของงานด้อยลง คุณภาพงานไม่เสถียร วันนี้ทำงานออกมาสวย พรุ่งนี้กลับทำงานออกมาเสีย
ซึ่งประชุมงานเพื่อแก้ไข ก็ไม่ให้ความร่วมมือ ถามอะไรก็ไม่ค่อยตอบ พอจี้มากๆ ก็หงุดหงิดอารมณ์เสีย
บอกแต่จะไปแก้ไข พอแก้ไขจนลงงานได้ ก็ถามวิธีว่าแก้ไขยังไง ก็บอกแต่ไม่ได้แก้อะไร มันก็ได้เอง
มีพนักงานบางคนถึงกับบอกว่าให้ ไหว้ผีบ้านผีเรือน ให้เลี้ยงผีสัมเวษี (พิมพ์ไม่ถูกค่ะ)
ทางเราก็จัดให้ เพื่อความสบายใจ และเป็นสิริมงคลกับบริษัท และพนักงาน แต่ก็เหมือนเดิม

3. งานยากทำไม่ได้ และงานง่ายก็ยังทำไม่ได้ ก็จะคล้ายกับข้อ1 - 2 งานตลาดบนก็เครียด พองานตลาดล่าง
ก็ทำไม่ได้ ไม่ได้เป้า เร่งไม่ได้ ที่สำคัญคุณภาพตลาดล่างก็ยังไม่ได้

4. จำนวนผลผลิตลงต่ำลง กว่าเดิม สมมติ งานเดิมเคยทำได้เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ได้จำนวน 500 ชิ้น
พองานเดิมมีมาเพิ่มกลับทำได้เพียง 200 - 300  ชิ้นเท่านั้น

5. พนักงานอายุงานมากกว่า 5 - 7 ปี เกือบทั้งนั้น คือไม่ใช่พนักงานใหม่ ในใจเราคิดว่าหรือเค้าเบื่องานที่ทำ
แต่ไม่กล้าเปลี่ยนงาน กลัวไม่ได้รายได้เท่าที่เดิม ก็ยังทำต่อไป แต่ทำแบบลูกผีลูกคน

6. รับพนักงานใหม่มาอยู่ไม่ได้ ซึ่งบางครั้งคนที่มาลาออกมีแจ้งสาเหตุ เข้ากับพนักงานเก่าไม่ได้ ไม่มีคนสอนงานให้
หรือไม่ก็เจอคำพูดหรือคำพูดแปลกๆ จากคนเก่า  เช่น พนักงานเก่าบอกว่า สงสัยเค้าจะรับน้องมาฝึกงานพอเป็นแล้ว
คงจะให้พี่ออกแน่ๆ เลย หรือไม่ก็อย่าทำงานดีเกินหน้าเกินตาพี่นะ อะไรแบบนี้

7. เล่นตัว คือเวลางานเยอะ จะชอบกินเหล้าแล้วขาดงาน มาทำงานสาย หรือพอทำงานเสีย
เรียกมาถามสาเหตุ ก็มักจะไม่พอใจ พอตำหนิเรื่องงานก็จะรู้สึกว่าไม่ให้เกียรติ ก็ขาดงานหลายๆวัน
ซึ่งบางครั้ง จะได้ยินจากคนที่ลาออกไปทำที่อื่น เค้าบอกว่า คนที่นี่เค้าบอกว่า อย่าไปสอนงานเยอะ
เพราะถ้าคนใหม่ทำได้ เราก็จะหมดความสำคัญ

8. พอคนไหนฝีมือดี เราก็จะปรับเลื่อนตำแหน่งให้เป็นคนคุมงาน หรือหัวหน้างาน  หรือคนสอนงาน
ก็จะไม่ยอมรับตำแหน่ง แต่พอเราปรับอีกคนหนึ่งขึ้นมาแทน (ผีมือจะด้อยกว่า อายุงานน้อยกว่า)
ก็กลายเป็นไม่พอใจ ว่าเอาคนที่เก่งน้อยกว่ามาเป็นหัวหน้า และไม่นับถือหัวหน้างาน
ที่สำคัญก็คือ อยากได้เงินเท่าหัวหน้างาน อยากได้ความสำคัญ แต่ไม่อยากรับผิดชอบ ไม่อยากเครียด

9. ไม่ชอบอ่านเอกสารประกอบการทำงาน พอเกิดปัญหาก็จะบอกว่าไม่รู้ หรือไม่ก็หัวหน้างานไม่แจ้ง
ซึ่งเอกสารประกอบการทำงานก็เป็นเรื่องที่พูดคุยกันในที่ประชุมงาน แล้วทำออกมาเป็นใบประชุม
ทั้งๆ ที่ก็เข้าประชุม และเช็นต์รับเอกสาร แต่ก็อ้างว่าไม่ทราบ

10. เคยทดสอบการทำงาน พบว่า แม้กระทั่งคนเขียนคู่มือการทำงาน ก็ไม่ผ่านการทดสอบ
ทั้งๆที่ข้อสอบ ถามจากคู่มือตรงๆ มากจากคู่มือที่เค้าเขียนเอง แบบไม่ต้องคิดลึกเลย ก็ตอบไม่ถูก

11. พนักงานที่เคยลาออก มักจะขอกลับเข้ามาทำงานใหม่ โดยมักจะบอกว่า ไปทำที่ไหนก็ไม่ดีเท่าที่นี่
เริ่มแรกก็จะทำงานดีขึ้น ขยันขึ้น ใส่ใจกับมาเยอะขึ้น แต่พอทำไปได้สักพัก นิสัยเดิมก็กลับมา

และปัญหาอีกหลายข้อ ซึ่งเราเองก็เครียดกับปัญหาเหล่านี้มาก จนอยากจะเลิกทำธุรกิจนี้
เพราะแก้ปัญหามาหลายปี ก็ยังวนอยู่ในอ่างน้ำเดิมๆ พยายามจัดกิจกรรมต่างๆ เพื่อเสริมสร้างความสามัคคี
เช่น กีฬาสี พาไปเที่ยวต่างจังหวัด มีการจัดเลี้ยงหลังจากทำงานใหญ่เสร็จ พยายามเพิ่มเงินจูงใจการทำงาน
เช่น ทำงานไม่มีเครม จะได้รับเงินเพิ่ม เพิ่มสวัสดิการ เช่นเงินค่าที่พักอาศัยสำหรับคนที่ไม่อยากอยู่หอพัก
และมีจัดที่พักให้กับพนักงานอยู่ฟรี  โดยค่าแรงก็ได้มากกว่ากฎหมาย ใครที่บ้านขาดเงินก็ให้กู้ยืมไม่คิดดอกเบี้ย
ปรับเงินเดือนทุก 6 เดือน

ใครก็ได้ช่วยที่ว่าเราต้องแก้ไขอะไรเพิ่มเติม หรือเรายังแก้ไม่ตรงจุด เพราะเราก็จนปัญญา
มีคนแนะนำเราว่าให้เราสวดมนต์ไหว้พระเยอะ จะช่วยได้ หรือไม่ก็ก่อนพูดกับพนักงานก็ให้
สวดบทพาหุงก่อนทุกครั้ง