นี่เราคิดมากไปเอง หรือ ว่าเพื่อนเราไม่คิดอะไรเลย

เรามีเพื่อน(ที่คิดว่าสนิท)อยู่คนหนึ่งค่ะ ต้องเกริ่นก่อนนะคะว่า เพื่อนคนนี้ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไรหรอก เพื่อนเราคนนี้เป็นคน เจ้าสำอาง ชอบใช้ของแพงๆ และแบรนด์เนมเป็นส่วนใหญ่ ชีวิตติดหรู ชอบนั่งร้านแอร์ พิถีพิถันในเรื่องข้าวของเครื่องใช้ทุกอย่าง แต่นั่นก็ไม่ใช่อุปสรรคในการคบกัน ถ้าไม่ติดที่ว่า นางไม่ใช้รสนิยมส่วนตัวในชีวิตของนางมาพูดจาตำหนิติว่าเชิงดูถูกคนอื่น.. ซึ่งคนอื่นที่ว่านี้ ก็คือ "เรา" ผู้เป็นเพื่อนที่ติดสอยห้อยตามกันไปแทบจะทุกที่เลยว่าได้..
เรื่องที่นางชอบตำหนิเราน่ะเหรอคะ?..

ก็เป็นเรื่อง ข้าวของเครื่องใช้ของเรานี่แหละค่ะ นางชอบพูดกับเราว่า "เธอทำไมชอบใช้ของถูกๆ lowๆ โนเนม บลาๆ" เราเอง แรกๆ ก็ตอบกลับไปว่า "ที่บ้านจนอะ เลยมีแค่นี้แหละ 55" (แอบติดตลกทั้งๆ ที่ในใจรู้สึกปวดร้าว)....

แต่นานๆ เข้ามันก็รำคาญนะคะ รู้สึกว่าเหมือนตัวเองโดนดูถูกอยู่ตลอดเวลา แล้วก็คิด "ทำแมะ? ก็เรามีแค่นี้ เราก็ใช้แค่นี้ อีกอย่างของถูกไม่ได้แปลว่าของไม่ดีซะหน่อย เราซื้อเพราะความจำเป็นมากกว่าจะมาเอาแบรนด์นะ" หนักๆ เข้า นางวิจารณ์ลามไปถึงรูปร่างหน้าตาของเราค่ะ.. บอกว่าเรา อ้วน คางสองชั้น แขน ขาใหญ่ เราก็เห็น เออมันก็จริงนะ.. เราก็ไม่ว่าไร (คือยอมรับไง 555) แต่พูดด้วยกันเวลาอยู่กันสองคนไม่เป็นไรหรอกค่ะ จนกระทั่งวันหนึ่งด้วยความชินปากของนาง....
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่