เดียวนี้ขึ้นรถเมย์ เขาไม่ลุกให้เด็กนั่งแล้วหรอ เห็นหลายครั้งมาก ต่างกับตอนเราเป็นเด้กโดยสิ้นเชิง

หลายๆครั้ง ที่เราขึ้นรถเมย
เห็นเด็กขึ้นมา ทีหลังแล้วคนเต็มรถ  แต่คนที่นั้งอยู่  ผู้ใหญ่นะ  กลับนั่งเฉย...........
ไอ้เราก็มอง อยากจะลุกไห้นั้ง แต่ก็อยู่ไกลเกิน
จนบางที เรามองเด็กยีนจนถึงจุดหมาย  
แต่ท้าเป็นเราลุกไห้ทุกครังนะ แต่แปลกใจ ทำไมคนสมัยนี้  (บางคน)เขาถึงดูเฉยๆกัน  

มีอยู่ครั้งหนึ่ง  ขึ้นรถเมย เจอคนท้อง
มีผู้ ญ กับ ผุช  นั่งอยู่ข้างๆกัน  ที่นั่งเป็น ลักษญะ  เอียงข้างหันหน้าเข้ากัน
พอคนท้องขึ้น  มา ผุ ช คนนั้นก็มองดูเฉยย  ส่วนผุ ญคนนั้นก็มอง  เหล่ๆ  ทำนองว่า ไม่ลุกหรอ
สุดท้าย  ผู้ ญ ถึงยอมลุก  เพราะผุช คนนั้น  เขาไม่ยอมลุก แล้วเอาหูฟัง ฟังเพลงต่อไป แบบไม่รู้สึกอะไร
เรามองก็รู้สึกแปลกๆนะ  
(หรือเราคิดไปเอง)

และหลายๆคร้งที่ปล่อยไห้เด็ก  ยืน  จนเรารุ้สึกแปลกๆ

อาจเป็นเพราะ สมัยตอนเราเด็กๆ  ไม่เคยได้ยืนรถเมยเลย   มีคนลุกไห้นั่งตลอด
ตอนเด็กๆก็คิดนะ  แบบว่า  อยากยืน ฉานอยากยืนน  แต่ก็เจอแต่คนมีน้ำใจ  อุส่าลุกไห้เรนั่งตลอดด
แต่พอโต อยากนั่งงมากก  กลับได้ยืน  เออเนออ

พอมานั่งเทียบกับสมัยก่อน ตอนที่เราเป็นเด็ก  ทำไห้รู้สึกว่า คนสมัยก่อนมีใจเอื้ออารี  เมตตากว่าคนสมัยนี้
ไม่รู้สิ  เจอบ่อยจนเราคิดเลยย5555555555555555