คือ ด้านความรู้ก็เข้าใจนะว่าแต่ละนิกายต่างกัน แต่ทุกนิกายมีอริยสัจ อริยมรรคเหมือนกัน แต่บางครั้งสงฆ์ต่างนิกาย ก็แสดงวัตร แสดงคำสอนต่างจากเถรวาท ซึ่งบางครั้งความเศร้าหมองก็เกิดแก่ใจ จึงอยากจัดการความรู้สึกไม่ให้เป็นอกุศลครับ

อีกเรื่องคือ สามเณรี ภิกษุณี ที่อ้างว่าเป็นเถรวาท ซึ่ง หากอ้างว่าเป็นเถรวาทแล้วก็ย่อมถือว่าขาดวงศ์ เพราะไม่มีภิกษุณีบวชให้ ซึ่งทำให้ผมเกิดความสงสัยและ "รังเกียจ" (คำว่ารังเกียจนี้ไม่ใช่รังเกียจในความหมายทั่วไป แต่รังเกียจตาม พระไตรปิฏกเช่น ภิกษุ รังเกียจว่าตัวเองอาบัติหรือไม่หนอ เป็นต้น) เพราะหากว่ากันตามกระบวนการแล้วย่อมไม่ถูกต้องตามหลักเรวาท แต่หากว่ากันตามศีลและวัตรแล้ว เค้าย่อมสูงกว่าผม เลยอยากรู้ว่าเราจะจัดการกับความคิดยังไงไม่ให้เกิดอกุศลในจิตใจ