หน้าฝน  ฝนก็มา
ปวงสลิ่มเฮฮา เริงร่าฝน
แสนฉ่ำชื่นปลื้มปริ่มสลิ่มชน
กราบไหว้บานบนฝนเทเมือง

แต่พอไม่นาน  กาลผ่านผัน
ฝนเททุกวันชักได้เรื่อง
สลิ่มชนอึดอัดและขัดเคือง
ฝนดันมากินเมืองไปซะเอง

ปล่อยสลิ่มปริ่มปลื้มอารมณ์ค้าง
กลายเป็นแมวหลงทางเซ่อก้างเก้ง
จะหันหน้าเหลียวหลังช่างวังเวง
สลิ่มได้แต่ร้องเพลง "ช่างร้านเหลือ(ทน)"