คือก่อนหน้านี้ไม่นานเราได้รู้จักกับเพื่อนคนนึงทางเฟสบุค
เรากำลังจะเข้าปี1 แล้วกำหนดการบลาๆ ของมหาลัยเราเองก็ต้องติดตามเองทางเพจของมหาลัย
ซึ่งเราไปเจอเพื่อนคนนึงทิ้งคำถามไว้ ว่าวันไปมอบตัวใส่ชุดอะไร? เพราะในเพจไม่แจ้ง
เราเห็นไม่มีคนตอบ เราเลยเข้าไปตอบแทน .. ว่าชุดสถาบันเดิม
ไม่นานเค้าก็แอดเฟสบุคเรากลับมา มันจะไม่แปลกเลย ถ้าจะแอดมาแค่ขอบคุณกันแล้วก็จบ แต่ไม่เลย
บังเอิญมากที่เรา เรียนคณะเดียวกัน ติดรอบเดียวกัน .. มันบังเอิญมาก จนทำให้เราได้มาคุยกัน
และเราเป็นคนขี้ลืมมากๆ เราขายของออนไลน์ในเว็บ เราบ้างานมาก 555
จะวุ่นวายมาก เราขยันมากนะ เหมือนบ้าพลัง ถ้ายิ่งหาเงินได้มันจะยิ่งอยากหา
พอเรานอนน้อยเราจะเบลอๆ บวกกับหลอนเป็นทุน อิอิ
เราบอกว่า เออดีเลยถ้าติดรอบเดียวกัน แสดงว่ารหัส นศ. จะใกล้ๆกันใช่ไหม ดูให้หน่อย
เพื่อนก็ใจดีค่ะ หาให้ สมัคร หรือจัดการให้หมดทุกอย่างเลย
เราเลยประทับใจตรงนี้ เพราะจะมีใครบ้างสละเวลามาทำให้ขนาดนี้ ถ้าไม่ใช่เรื่องของตัวเอง.. ถูกไหม
ตั้งแต่จบม6 มา เพื่อนในกลุ่มเราแยกย้ายกันไปเรียนมหาลัยที่ตัวเองใฝ่ฝันกันหมด
เพื่อนที่เราสนิทมากๆ ก็ ไปเรียนที่เชียงราย ทำให้เราซึ่งเรียนมหาลัยนี้คนเดียว
เพื่อนที่รู้จักก็มีที่เรียนที่นี่ แต่มีแต่คนที่เฉยๆ ไม่อะไรกันมาก เลยทำให้เวลามีข่าวสารหรืองานที่มหาลัยอะไร ..เราคุยกับคนนี้ตลอด
เราคุยกันบ่อยมาก คุยทุกวัน มีอะไรคุยกันได้ตลอด เรารู้สึกสนิทนะ
คุยผ่านเฟสบุค ไลน์ ... ถามว่าอ้าว ไม่เคยเจอกันหรอ?
เคยนะผ่านๆ วันมอบตัวเพื่อนเราขาหัก เลยให้พ่อไปแทนทุกอย่าง มันยืนรอ เราเลยเจอกันผ่านๆ ไม่เห็นชัดเพราะมันรีบกลับ
เราก็คุยกันปกติ คุยกันมาตลอด เราเป็นคนนึงที่มีคนมาจีบเยอะนะ..
มันเลยทำให้เราคิดเสมอว่า เราต้องเจอคนที่ดีที่สุดสิ.. อยากเลือกบ้างอะ ถูกป่ะ 555
จนวันนึงเพื่อนเรามาบอกเราว่า เออชอบอ่ะ เราก็นางเอกมากจ้า เป็นเพื่อนกันน่ะดีแล้ว มันยาวดี บอกเลิกกันไม่ได้ด้วย
ตอนนั้นเรายังไม่คิดอะไรจริงๆนะ เราเฉยมากอะ
เพื่อนเราเค้าก็ไม่ได้ว่าไร ก็โอเค เพื่อนก็เพื่อน .. แต่ทุกเช้า ทุกบ่าย เย็น จะทักมากวนเราเสมอ ว่าทำไร กินข้าวยัง ก่อนนอนจะส่งเพลงให้ฟัง
คือหายากนะ ผช แบบนี้ คือจะหาหนัง หาไรให้ทำเสมอ
มีช่วงนึงตอนที่เราบอกว่า เป็นเพื่อนกัน คิดได้แค่นี้จริงๆ
เพื่อนเราก็ส่งแคปเจอร์โน๊ตในไอโฟนมาให้ เป็น10รูปเลยนะ
ว่าวันนี้ วันที่บลาๆๆ เธอทำอะไร ตอนไหน นอนตอนไหน คิดถึงจัง แบบเป็นไดอารี่เลยอ่า
เราคิดว่าเพื่อนเราหรือผญ คนอื่นจะต้องมองว่า อร้ายยยย น่ารักจัง โรแมนติก
แต่เรากลับมองว่า เห้ยยยยย ขนาดนี้เลยหรอ เยอะอ่ะ น่ากลัวว่ะ 55555 (เราคิดงี้จริงๆ)
หลังจากนั้นเราเริ่มคุยกันน้อยลง น้อยลงถึงขนาดที่จากทักเราตลอด ก็หายไปเลย
แต่ถ้าทักก็ยังจะคุยกันบ้าง เรามีเรื่องที่ต้องคุยกันตลอด คือเราเรียนที่เดียวกันเผื่อมีนัดอะไร
กับเราชอบดูหนังแบบเดียวกัน เราติดเนื้อคู่ กับคลับไฟล์เดย์กันมาก เราจะคุยกันตลอดมันอัพยังวะ ดูยัง? ตลอด
เรารู้ว่าตอนนี้เพื่อนเรามีแฟนแล้ว เพิ่งรู้จักกัน แฟนเพื่อนเราเป็นเด็กเรียนมาก
ตอนแรกเรามองเราก็ว่า อืม มันก็เข้ากันได้ดีนะ เราก็ไม่อะไรนะ เราดีใจกับเืพ่อนด้วยซ้ำ เราเป็นคนเชียร์เพื่อนให้จีบด้วยแหละ
เราเห็นเพื่อนมีแฟนเราก็คุยกันบ้างแต่น้อยลง เราไม่อยากให้แฟนเพื่อนน้อยใจ อันนี้เราคิดเอง
คือตอนนี้เพื่อนเราก็เห็นเราเป็นเพื่อนแหละ แต่ก็ยังหวังดีเหมือนเดิม
เรารู้สึกได้นะว่ามันดีจริงๆ มันไม่ได้แบบโปรยเสน่ห์อะ
วันนี้เรามีธุระต้องไปมหาลัย เราเลยเจอกัน เลยไปด้วยกัน
คือ ทำไมความรู้สึกเรามันไม่อยากเป็นเพื่อนเลยอะ
เราเลยถามว่ามานี่แฟนรู้ปะเนี่ย เค้าก็บอกว่าบอกแล้วว่ามากับคนนี้ๆ เฟสนี้ๆ นะ
เป็นเพื่อนกัน มาธุระเรื่องมหาลัย เราก็อืมๆๆ
แต่วันนี้แฟนเพื่อนโทรมา เพื่อนเราก็รับปกตินะ เราก็ไม่อะไร ไม่แสดงอาการอะไร
แต่ทำไมข้างในเรารู้สึกตึงๆจังเลยอะ มันตันอะ เราก็ไม่รู้ว่าที่เราเป็นอยู่มันคืออะไร
จะเรียกว่าเราเสียดายของมั้ย มันก็ไม่เชิงนะ เรารู้สึกแย่อะ เวลาเห็นที่เค้าเคยทำกับเราแล้วเค้าไปทำให้คนอื่นแทน
เรามาโพสในนี้เค้าก็คงไม่เห็นหรอก แต่เราไม่รู้จะไปพูดกับใคร จะไปเล่าให้เค้าฟังมันก็ไม่คือ
แต่ยิ่งคุยทุกวันมันยิ่งรู้สึกดีอะ
แบบนี้แปลว่าเราชอบเพื่อนเราใช่ปะ เราไม่ควรบอกเพื่อนใช่ปะ
อึดอัดจัง...
แห่ะๆ ขอบคุณที่อ่านจบน้า เราไม่รู้จะไปบ่นที่ไหนจริงๆ thank you ^^
แบบนี้เรียกว่า เราอกหัก หรือเปล่า..
เรากำลังจะเข้าปี1 แล้วกำหนดการบลาๆ ของมหาลัยเราเองก็ต้องติดตามเองทางเพจของมหาลัย
ซึ่งเราไปเจอเพื่อนคนนึงทิ้งคำถามไว้ ว่าวันไปมอบตัวใส่ชุดอะไร? เพราะในเพจไม่แจ้ง
เราเห็นไม่มีคนตอบ เราเลยเข้าไปตอบแทน .. ว่าชุดสถาบันเดิม
ไม่นานเค้าก็แอดเฟสบุคเรากลับมา มันจะไม่แปลกเลย ถ้าจะแอดมาแค่ขอบคุณกันแล้วก็จบ แต่ไม่เลย
บังเอิญมากที่เรา เรียนคณะเดียวกัน ติดรอบเดียวกัน .. มันบังเอิญมาก จนทำให้เราได้มาคุยกัน
และเราเป็นคนขี้ลืมมากๆ เราขายของออนไลน์ในเว็บ เราบ้างานมาก 555
จะวุ่นวายมาก เราขยันมากนะ เหมือนบ้าพลัง ถ้ายิ่งหาเงินได้มันจะยิ่งอยากหา
พอเรานอนน้อยเราจะเบลอๆ บวกกับหลอนเป็นทุน อิอิ
เราบอกว่า เออดีเลยถ้าติดรอบเดียวกัน แสดงว่ารหัส นศ. จะใกล้ๆกันใช่ไหม ดูให้หน่อย
เพื่อนก็ใจดีค่ะ หาให้ สมัคร หรือจัดการให้หมดทุกอย่างเลย
เราเลยประทับใจตรงนี้ เพราะจะมีใครบ้างสละเวลามาทำให้ขนาดนี้ ถ้าไม่ใช่เรื่องของตัวเอง.. ถูกไหม
ตั้งแต่จบม6 มา เพื่อนในกลุ่มเราแยกย้ายกันไปเรียนมหาลัยที่ตัวเองใฝ่ฝันกันหมด
เพื่อนที่เราสนิทมากๆ ก็ ไปเรียนที่เชียงราย ทำให้เราซึ่งเรียนมหาลัยนี้คนเดียว
เพื่อนที่รู้จักก็มีที่เรียนที่นี่ แต่มีแต่คนที่เฉยๆ ไม่อะไรกันมาก เลยทำให้เวลามีข่าวสารหรืองานที่มหาลัยอะไร ..เราคุยกับคนนี้ตลอด
เราคุยกันบ่อยมาก คุยทุกวัน มีอะไรคุยกันได้ตลอด เรารู้สึกสนิทนะ
คุยผ่านเฟสบุค ไลน์ ... ถามว่าอ้าว ไม่เคยเจอกันหรอ?
เคยนะผ่านๆ วันมอบตัวเพื่อนเราขาหัก เลยให้พ่อไปแทนทุกอย่าง มันยืนรอ เราเลยเจอกันผ่านๆ ไม่เห็นชัดเพราะมันรีบกลับ
เราก็คุยกันปกติ คุยกันมาตลอด เราเป็นคนนึงที่มีคนมาจีบเยอะนะ..
มันเลยทำให้เราคิดเสมอว่า เราต้องเจอคนที่ดีที่สุดสิ.. อยากเลือกบ้างอะ ถูกป่ะ 555
จนวันนึงเพื่อนเรามาบอกเราว่า เออชอบอ่ะ เราก็นางเอกมากจ้า เป็นเพื่อนกันน่ะดีแล้ว มันยาวดี บอกเลิกกันไม่ได้ด้วย
ตอนนั้นเรายังไม่คิดอะไรจริงๆนะ เราเฉยมากอะ
เพื่อนเราเค้าก็ไม่ได้ว่าไร ก็โอเค เพื่อนก็เพื่อน .. แต่ทุกเช้า ทุกบ่าย เย็น จะทักมากวนเราเสมอ ว่าทำไร กินข้าวยัง ก่อนนอนจะส่งเพลงให้ฟัง
คือหายากนะ ผช แบบนี้ คือจะหาหนัง หาไรให้ทำเสมอ
มีช่วงนึงตอนที่เราบอกว่า เป็นเพื่อนกัน คิดได้แค่นี้จริงๆ
เพื่อนเราก็ส่งแคปเจอร์โน๊ตในไอโฟนมาให้ เป็น10รูปเลยนะ
ว่าวันนี้ วันที่บลาๆๆ เธอทำอะไร ตอนไหน นอนตอนไหน คิดถึงจัง แบบเป็นไดอารี่เลยอ่า
เราคิดว่าเพื่อนเราหรือผญ คนอื่นจะต้องมองว่า อร้ายยยย น่ารักจัง โรแมนติก
แต่เรากลับมองว่า เห้ยยยยย ขนาดนี้เลยหรอ เยอะอ่ะ น่ากลัวว่ะ 55555 (เราคิดงี้จริงๆ)
หลังจากนั้นเราเริ่มคุยกันน้อยลง น้อยลงถึงขนาดที่จากทักเราตลอด ก็หายไปเลย
แต่ถ้าทักก็ยังจะคุยกันบ้าง เรามีเรื่องที่ต้องคุยกันตลอด คือเราเรียนที่เดียวกันเผื่อมีนัดอะไร
กับเราชอบดูหนังแบบเดียวกัน เราติดเนื้อคู่ กับคลับไฟล์เดย์กันมาก เราจะคุยกันตลอดมันอัพยังวะ ดูยัง? ตลอด
เรารู้ว่าตอนนี้เพื่อนเรามีแฟนแล้ว เพิ่งรู้จักกัน แฟนเพื่อนเราเป็นเด็กเรียนมาก
ตอนแรกเรามองเราก็ว่า อืม มันก็เข้ากันได้ดีนะ เราก็ไม่อะไรนะ เราดีใจกับเืพ่อนด้วยซ้ำ เราเป็นคนเชียร์เพื่อนให้จีบด้วยแหละ
เราเห็นเพื่อนมีแฟนเราก็คุยกันบ้างแต่น้อยลง เราไม่อยากให้แฟนเพื่อนน้อยใจ อันนี้เราคิดเอง
คือตอนนี้เพื่อนเราก็เห็นเราเป็นเพื่อนแหละ แต่ก็ยังหวังดีเหมือนเดิม
เรารู้สึกได้นะว่ามันดีจริงๆ มันไม่ได้แบบโปรยเสน่ห์อะ
วันนี้เรามีธุระต้องไปมหาลัย เราเลยเจอกัน เลยไปด้วยกัน
คือ ทำไมความรู้สึกเรามันไม่อยากเป็นเพื่อนเลยอะ
เราเลยถามว่ามานี่แฟนรู้ปะเนี่ย เค้าก็บอกว่าบอกแล้วว่ามากับคนนี้ๆ เฟสนี้ๆ นะ
เป็นเพื่อนกัน มาธุระเรื่องมหาลัย เราก็อืมๆๆ
แต่วันนี้แฟนเพื่อนโทรมา เพื่อนเราก็รับปกตินะ เราก็ไม่อะไร ไม่แสดงอาการอะไร
แต่ทำไมข้างในเรารู้สึกตึงๆจังเลยอะ มันตันอะ เราก็ไม่รู้ว่าที่เราเป็นอยู่มันคืออะไร
จะเรียกว่าเราเสียดายของมั้ย มันก็ไม่เชิงนะ เรารู้สึกแย่อะ เวลาเห็นที่เค้าเคยทำกับเราแล้วเค้าไปทำให้คนอื่นแทน
เรามาโพสในนี้เค้าก็คงไม่เห็นหรอก แต่เราไม่รู้จะไปพูดกับใคร จะไปเล่าให้เค้าฟังมันก็ไม่คือ
แต่ยิ่งคุยทุกวันมันยิ่งรู้สึกดีอะ
แบบนี้แปลว่าเราชอบเพื่อนเราใช่ปะ เราไม่ควรบอกเพื่อนใช่ปะ
อึดอัดจัง...
แห่ะๆ ขอบคุณที่อ่านจบน้า เราไม่รู้จะไปบ่นที่ไหนจริงๆ thank you ^^