เมื่อผมพาเพื่อน(รัก)ไปสมัครเรียนป.โท

เรานัดเจอกันที่ตัวอ.เมือง ขอนแก่น ผมนั่งรถประจำทางจากต่างอำเภอ เมื่อมาถึงบขส.ผมก็นั่งรอเพื่อนประมาณ 20 นาที ก่อนหน้านั้น ผมโทรบอกมันว่า ขอโทษหล่ะกันที่มาช้า เมื่อเช้ารถแน่นมาก จึงได้มาคิวรถเที่ยวที่สอง มันก็ไม่ว่าอะไร จากนั้นเรารถสองแถว เพื่อไปยังมหาวิทยาลัย ระหว่างนั้น มันก็พูดว่า...ตั้งแต่แก ย้ายกลับบ้านที่อำเภอ.... ก็ไม่ได้ออกมาเดินซื้อของแถวตลาด  น้ำหอมหมดยังไม่ได้ซื้อเลย และก็ไม่ได้ฉีดมาตั้งแต่บัดนั้น   เราก็ไปๆมาๆแค่ที่บ้าน และบ้านคนรู้จัก แค่นั้น ไม่มีเพื่อนเดินตลาด ...เราได้ฟัง ก็นิ่งอยู่...เราก็พุดไปประมาณว่า สักวันหนึ่งคนเราก็ต้องจากกันอยู่แล้ว เมื่อมาถึงมหาวิทยาลัย เราก็พามันไปชั้น 4 ของอาคารนั้น กำลังขึ้นลิฟต์ มันก้พูดขึ้นแบบยิ้มๆว่า ลิฟต์น่ากลัวนะ ถ้าเกิดเป็นแบบในข่าว... เราก็พูดตัดบทว่า จะบ้าเหรอ เข้าป่าอย่าพูดหาเสือสิ ขึ้นลิฟต์นี่  อย่าพูดถึงลิฟต์ตก.. มันก็ยิ้มๆ..ประมาณว่า อ้าว เหรอ..  จริงๆมันสอบติดแล้ว  วันนี้มาจ่ายค่าลงทะเบียน ใน ห้องลงทะบียน รับเอกสาร มันกำลังกรอกข้อมูล ...เออ เขาถามความสูงด้วย  เพื่อนพุด เราบอกว่า งั้นก็ เอาบัตรปชช.มาดูสิ  มันก้เอาขึ้นมาดู ..เราพูด..เออ สูงตั้ง 165 แนะ  มันก็พูดใช่เหรอ    แล้ว กรอกเป็น 160  ที่นี้ ต้องกรอกน้ำหนักด้วย เพื่อนก็พูดอีก หนักเท่าไหร่..เราก็พุดขึ้นหยอกๆว่า ส่วนสุงยังลดได้ตั้ง5 เซน.น้ำหนักจะลดสัก2-3 โล คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง มันก็ยิ้มๆอีก..กรอกเสร็จลงไปจ่ายเงิน และก็จะเตรียมตัวกลับ..ตอนกลับ กำลังรอรถ เพื่อนก้พุดว่า ไปเรียนดีหรือป่าว กลัวเรียนไม่จบ..เราก้บอกว่า ก็แล้วแต่นะ...แต่ไม่เรียนก็ดี เพราะจะได้จ่ายแค่นี้ เรียนไปเดี๋ยวจ่ายมากกว่านี้อีก  มันก็เอาแฟ้มมาตีเราเบาๆ พูดดีนะ พร้อมทั้งหัวเราะ..
จากนั้น ก็พาไปซื้อของที่ตลาด จึงได้ขอตัวกลับ...
ป.ล.ผมเป็นเกย์มั๊ยครับ