คนค้าขาย เห็นป้ายละหัวเราะทั้งน้ำตา

วันนี้เพิ่งไปดูพี่มาก พระโขนง มา สนุกมากๆครับ นานแล้ว ที่ไม่ได้หัวเราะจนน้ำหูน้ำตาไหล ตอนดู คนเต็มโรงครับ หัวเราะกันครืนๆลั่นโรง แต่มีมุขนึง ที่มีผมหัวเราะก๊ากอยู่คนเดียวทั้งโรง นั่นคือ มุข ..........

ความคิดเห็นต่อรายการ The Mask Singer ยาวหน่อยนะ ตอนss1 เพิ่งมาดูทางโทรทัศน์ออกอากาศครั้งแรกตอน 2 สัปดาห์สุดท้าย เปิดหน้ากาก เอ๊ะ จิรากร หลังจากนั้นมีการไปดูย้อนหลัง มาดู SS2 มา2สัปดาห์ รู้สึกว่า ซ

ตอนยังไม่ฉายคิดไว้ในใจว่าต้องเหมือนกับฝากไว้ในกายเธอแน่เลย แต่ที่ไหนได้ขำ หัวเราะเสียงดังมากทั้งโรงเลย เครียด ๆ พอได้ดูหนังเรื่องนี้แล้วหายเครียดเลย หนังดำเนินเรื่องดีมาก ไม่เบื่อเลย หนังจบมีความสุขมา

คำว่าหัวเราะคือ "ขำก๊ากกก อ่านกี่ทีก็ขำ" กับ คำว่าร้องไห้ คือ "น้ำตาไหลเลย อ่านกี่ทีก็ไหล" โดยส่วนตัวเจ้าของกระทู้คิดว่า การเขียนนิยายให้คนหัวเราะแบบขำก๊าก เนี่ย ยากกว่านะผมว่

คือสมัยจขกท.เรียนมหาวิทยาลัยหลายปีแล้วตอนลงเรียนวิชาที่เคยดรอปไปได้เรียนกับรุ่นน้องคณะเดียวกันแต่ต่างสาขาคือตอนเรียนด้วยกันน้องเขาจะชอบชวนเราคุยพูดชื่อเราบ่อยหันมามองแล้วยิ้มให้เราหัวเราะมุขที่เราพูดห

คือแต่ก่อนเรา เป็นคนที่ ร่าเริง แล้ว เฟลนลี่มาก ชอบปล่อยมุขตลก มุขแป้กๆเล่นกับเพื่อนตลอดเวลา พอไม่นาน ตอนนี้เราไร้ความรู้สึกมาก เพื่อนปล่อยมุขแป้กๆมาเราไม่ขำหรือไม่อะไรเลยค่ะเราก็ต้องจำใจขำตามเพราะมั

สำหรับผม คือการได้กินอาหารพร้อมหน้าพร้อมตากันทุกคนโดยไม่ขาดหาย เวลาที่เห็นแม่คีบอาหารกินอย่างเอร็ดอร่อย... เวลาที่เห็นพ่อคุยโขมง-โฉงเฉง ทั้งที่อาหารเต็มปาก ดอนที่พี่ชายและพี่สาวเออ-ออ ไปกับพ่อและท