ผมมีเรื่องปรึกษาเพื่อนหน่อยครับว่า...
ผมกับแฟนเราคบกันมาปีกว่าๆ ตลอดเวลาที่เราคบกันก็ดีน่ะครับมีทะเลาะบ้างเที่ยวด้วยกันบาง ปกติทั่วไป แต่ช่วง3-4 เดือนที่ผ่านมาเราสองคนทะเลาะกันถี่มาก คือยกหูคุยโทรศัพท์โทรหากันต้องทะเลาะกันทุกครั้ง(เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน) และตอนนี้แฟนผมต้องอ่านหนังสือหนักจนถึงต้นปี 58 ครับ ทำให้เราแทบไม่มีเวลาเจอกันและแทบจะไม่มีเวลาคุยกันเลยครับ กว่าผมจะได้คุยกับเขา ก็สัก4-5 ทุ่ม พอคุยได้แปปเดียวเขาก็บอกผมว่าง่วงแล้วพรุ่งนี้ต้องตื่นเช้า ทุกๆวันก็จะวนเป็นวัฏจักรอย่างนี้แหละครับ
ถ้าเพื่อนๆจะถามผมว่าผมรักเขาไหม ผมตอบได้น่ะครับว่ารัก แต่ผมไม่รู้ว่าคำว่ารักอย่างเดียวจะทำให้เราไปกันรอดไหม เพราะเราสองคนทัศนคติไม่ค่อยตรงกันเท่าไหร ผมว่า1 เขาเลือก2 ผมคิดอย่างนี้เขาคิดอย่างนั้น เราเป็นอย่างนี้กันแทบทุกเรื่อง ผมและเขาเราต่างไม่ค่อยมีใครยอมใครด้วย
เมื่อวานแฟนผมทักไลน์มาถามผมว่า “เรากลับไปเป็นพี่น้องกันไหม เพราะ บางทีอาจจะนานๆกว่าจะได้คุยกันด้วยซ้ำ กูก็แค่กลัวว่ามันจะเป็นประเด็นให้ทะเลาะกินอีก แล้วก็ทะเลาะกันไปมาแบบนี้ ก็นิสัยแบบแข็งๆไม่ยอมใครไม่แพ้กับกู แล้วก็ทำให้ทะเลาะกันไม่หยุดแบบทุกวันนี้ กูคิดว่าอะต้องเบื่อที่เป็นแบบนี้ แต่กูก็ทำไรไม่ได้ นิสัยนี้ไม่ว่ากูกับก็เหมือนๆกันปรับเปลี่ยนอะไรทำอะไรไม่ได้ ส่วนเรื่องเวลากูก็ทำอะไรไม่ได้เหมือนกัน” ( คำว่า กู นี่เราไม่ได้ทะเลาะน่ะครับ มันปกติ )
ป.ล. ก่อนหน้านี้ผมเคยบอกว่าเราสองคนหยุดคุยกันสักพักไหม(หลังจากนั้น2วันผมก็ทักเขาไปให้เรากลับมาคุยกันเหมือนเดิม ) เพราะผมคิดว่าตอนนั้นผมปรับตัวไม่ได้มาก เราแทบไม่มีเวลาให้กัน และตอนนี้ก็ยังปรับไม่ได้ คือตอนนี้ผมว่างมาก กว่าจะมีอะไรทำก็กลางเดือนสิงหาเลย
และเขาบอกอีกว่าการที่เขามาถามเขาอยากให้เรานั้นมีอิสระ ไม่ต้องมาทนอยู่เพราะเขาเปลี่ยนอะไรไม่ได้
** นี่แหละครับผมไม่รู้จะตอบยังไงดี ผมก็ไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองเหมือนกัน ผมอยากได้เขา อยากได้เวลา อยากให้มีเวลาให้กัน และอยากให้เรามีทัศนคติที่ตรงกันมากกว่านี้ แต่ผมว่ามันคงอยากเพราะเขาบอกว่าเขาปรับไม่ได้
ปรึกษาความรัก ว่าตอบว่ารัก หรือ เลิก
ผมกับแฟนเราคบกันมาปีกว่าๆ ตลอดเวลาที่เราคบกันก็ดีน่ะครับมีทะเลาะบ้างเที่ยวด้วยกันบาง ปกติทั่วไป แต่ช่วง3-4 เดือนที่ผ่านมาเราสองคนทะเลาะกันถี่มาก คือยกหูคุยโทรศัพท์โทรหากันต้องทะเลาะกันทุกครั้ง(เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน) และตอนนี้แฟนผมต้องอ่านหนังสือหนักจนถึงต้นปี 58 ครับ ทำให้เราแทบไม่มีเวลาเจอกันและแทบจะไม่มีเวลาคุยกันเลยครับ กว่าผมจะได้คุยกับเขา ก็สัก4-5 ทุ่ม พอคุยได้แปปเดียวเขาก็บอกผมว่าง่วงแล้วพรุ่งนี้ต้องตื่นเช้า ทุกๆวันก็จะวนเป็นวัฏจักรอย่างนี้แหละครับ
ถ้าเพื่อนๆจะถามผมว่าผมรักเขาไหม ผมตอบได้น่ะครับว่ารัก แต่ผมไม่รู้ว่าคำว่ารักอย่างเดียวจะทำให้เราไปกันรอดไหม เพราะเราสองคนทัศนคติไม่ค่อยตรงกันเท่าไหร ผมว่า1 เขาเลือก2 ผมคิดอย่างนี้เขาคิดอย่างนั้น เราเป็นอย่างนี้กันแทบทุกเรื่อง ผมและเขาเราต่างไม่ค่อยมีใครยอมใครด้วย
เมื่อวานแฟนผมทักไลน์มาถามผมว่า “เรากลับไปเป็นพี่น้องกันไหม เพราะ บางทีอาจจะนานๆกว่าจะได้คุยกันด้วยซ้ำ กูก็แค่กลัวว่ามันจะเป็นประเด็นให้ทะเลาะกินอีก แล้วก็ทะเลาะกันไปมาแบบนี้ ก็นิสัยแบบแข็งๆไม่ยอมใครไม่แพ้กับกู แล้วก็ทำให้ทะเลาะกันไม่หยุดแบบทุกวันนี้ กูคิดว่าอะต้องเบื่อที่เป็นแบบนี้ แต่กูก็ทำไรไม่ได้ นิสัยนี้ไม่ว่ากูกับก็เหมือนๆกันปรับเปลี่ยนอะไรทำอะไรไม่ได้ ส่วนเรื่องเวลากูก็ทำอะไรไม่ได้เหมือนกัน” ( คำว่า กู นี่เราไม่ได้ทะเลาะน่ะครับ มันปกติ )
ป.ล. ก่อนหน้านี้ผมเคยบอกว่าเราสองคนหยุดคุยกันสักพักไหม(หลังจากนั้น2วันผมก็ทักเขาไปให้เรากลับมาคุยกันเหมือนเดิม ) เพราะผมคิดว่าตอนนั้นผมปรับตัวไม่ได้มาก เราแทบไม่มีเวลาให้กัน และตอนนี้ก็ยังปรับไม่ได้ คือตอนนี้ผมว่างมาก กว่าจะมีอะไรทำก็กลางเดือนสิงหาเลย
และเขาบอกอีกว่าการที่เขามาถามเขาอยากให้เรานั้นมีอิสระ ไม่ต้องมาทนอยู่เพราะเขาเปลี่ยนอะไรไม่ได้
** นี่แหละครับผมไม่รู้จะตอบยังไงดี ผมก็ไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองเหมือนกัน ผมอยากได้เขา อยากได้เวลา อยากให้มีเวลาให้กัน และอยากให้เรามีทัศนคติที่ตรงกันมากกว่านี้ แต่ผมว่ามันคงอยากเพราะเขาบอกว่าเขาปรับไม่ได้