ขอถามความเห็นนะคะ ...เรื่องมีอยู่ว่า
เราเป็นเด็กกำพร้า มาตั้งแต่เราเรียนจบ ม.6 ไม่ได้เรียนต่อ ป.ตรี ไปทำงานในโรงงาน มาตั้งบัดนั้น ประมาณ 10 ปี แล้วพึ่งกลับมาทำงานบริษัทได้ประมาณ 5 ปี ด้วยที่ว่าเราเองไม่มีวุฒิการศึกษา ไปทำงานที่ไหนก็ได้เงินเดือนน้อย ก็เลยไม่ได้ออกไปหางานทำที่ใหม่เรื่อยๆๆ ทำงานที่เดิมที่คิดว่าได้เยอะแล้วแต่ปัญหาของเราก็ยังคงมี เพราะว่าระหว่างที่เราไปทำงานที่โรงงาน ด้วยที่ว่าสมัยนั้น เงินเดือนก็ไม่ได้มากอะไร ทำโอทีเยอะๆๆก็ได้เยอะ ด้วยที่ว่าเราคิดว่าเราตัวคนเดียว อยากใช้อะไรก็ใช้ ทำให้เรามีหนี้สิน สมัยนั้น อิออน เฟริสช้อยส์ เป็นอะไรที่สมัครง่ายมาก จนมารู้ทีหลังว่าติดบูโร แต่เงินไม่มาก พอมีปัญหาทุกวันนี้ก็ กู้ที่ไหนไม่ได้ และไม่มีสินทรัพย์อะไรไปวางด้วย เราจึงเป็นแบบนี้ตลอดระยะเวลา 15 ปีที่ผ่านมา จนทุกวันนี้ก็ ยังเป็นอยู่
ถามว่าเรามีแฟน หรือคบใครไหม ก็เจอตลอดแต่เขาไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะช่วยเราปลดหนี้ได้เลย อาจจะช่วยค่าที่พักบ้างซึ่งไม่ได้มากอะไร เพราะว่าเราไม่มีบ้านอยู่เราก็ต้องเช่าหอตลอดมา ทำให้รายจ่ายเราเยอะมาก หาเงินไปใช้หนี้ตลอด เอาไปถมเท่าไหร่ก็ไม่หมดเสียที ยืมไม่ได้ก็กู้ กู้ไปก็เสียดอก ทำให้หนี้ไม่ลด เราเบื่อสภาพนี้มาก จะหนีก็ต้องหนีตลอดชีวิต เราจึงอยากหยุดชีวิตเราด้วยการฆ่าตัวตายหลายครั้ง แต่ไม่เคยลงมือ เราคิดว่า ถ้าเราต้องหาเงินตลอดแบบนี้ แล้วทำให้เราเป็นหนี้เพิ่มขึ้น เราคิดว่าตายดีกว่าอยู่
ตอนนี้เราก็คบกับผู้ชายคนนึง เราก็รักกันดี แต่เขาก็สงสารเราที่ไม่สามารถช่วยเราได้มาก คือไม่มีผลกับหนี้เราเลย ..จนเรามาพบกับฝรั่งคนนึง...
เขาไม่ได้ทำตัวร่ำรวยอะไรให้เราเห็นนะตอนแรก ก็ ทำตัวแทบจะแย่ๆๆด้วยซ้ำ เราไม่คิดหรอกว่าคนคนนี้จะช่วยเราได้ ...แต่พอลองได้คุยกับเขา แบบประมาณเล่าให้ฟังเหมือนเพื่อน กลับกลายเป็นว่าเขาพร้อมจะช่วยเหลือเรา แต่เขาอยากให้เราดูแลเขา...
เราก็ไม่ได้รังเกียจเขาเพราะว่าเรายังไม่ได้ทีอะไรกับเขา ณ ตอนนี้ แต่เขาก็ ให้เงินมาช่วยเหลือเรา..แต่เราก็ละอายใจตรงที่ว่า เราเอาเงินเขามาแล้ว เราต้องดูแลเขา แต่เราก็คุยกับคนที่เราคบอยู่ เขาก็เข้าใจว่าถ้ามีทางไปที่ดีกว่าก็ไป แต่ว่าเรายังทำใจไม่ได้เอง... ตอนนี้เขาช่วยเรามามากมายแล้ว เราคิดว่าเราคงหาเงินมาคืนเขาไม่ได้แน่ ...แต่เราก็ยังไม่อยากจะไปใช้ชีวิตกับเขา..เราไม่รู้จะทำยังไง แต่เรารู้แค่ว่า ถ้าเราอยู่กับเขาเราคงไม่ต้องดิ้นรนหาเงินอีกต่อไป ..แต่ถ้าเราอยู่กับคนเดิม เราก็คงเป็นเหมือนเดิม ..เราก็รู้นะ ว่า เราควรต้องเลือกอะไร..เราอยากได้กำลังใจ หรือความคิดดีๆๆ ที่จะทำให้เราเปลีายนความคิดว่า เราเป็นคน เราก็ต้องเอาตัวรอดไว้ก่อนดีไหม ..หรือหาเงินมาคืน แล้วก็อยู่กับคนเดิม ดี .....
ตอนนี้ เขาให้เงินเรามาแล้ว 2 แสนบาท แต่เรายังไม่ได้มีอะไรด้วย ซึ่งเขาก็เป็นคนดี แต่ตอนนี้เราทำใจไม่ได้ เราต้องคิดแบบไหน ถึงจะทำให้เรามีความสุข..ตอนนี้เราลำบากใจมาก เงินก็อยากได้เพราะว่าต้องเอาไปใช้หนี้ แต่ใจก็ไม่อยากอยู่กับเขาเพราะว่ายังไม่ได้รักเขาเลย ....ทำอย่างไรดีคะ
ถ้าให้เลือกกับการเอาตัวรอดกับการอยู่กับคนที่เรารักจะเลือกแบบไหน
เราเป็นเด็กกำพร้า มาตั้งแต่เราเรียนจบ ม.6 ไม่ได้เรียนต่อ ป.ตรี ไปทำงานในโรงงาน มาตั้งบัดนั้น ประมาณ 10 ปี แล้วพึ่งกลับมาทำงานบริษัทได้ประมาณ 5 ปี ด้วยที่ว่าเราเองไม่มีวุฒิการศึกษา ไปทำงานที่ไหนก็ได้เงินเดือนน้อย ก็เลยไม่ได้ออกไปหางานทำที่ใหม่เรื่อยๆๆ ทำงานที่เดิมที่คิดว่าได้เยอะแล้วแต่ปัญหาของเราก็ยังคงมี เพราะว่าระหว่างที่เราไปทำงานที่โรงงาน ด้วยที่ว่าสมัยนั้น เงินเดือนก็ไม่ได้มากอะไร ทำโอทีเยอะๆๆก็ได้เยอะ ด้วยที่ว่าเราคิดว่าเราตัวคนเดียว อยากใช้อะไรก็ใช้ ทำให้เรามีหนี้สิน สมัยนั้น อิออน เฟริสช้อยส์ เป็นอะไรที่สมัครง่ายมาก จนมารู้ทีหลังว่าติดบูโร แต่เงินไม่มาก พอมีปัญหาทุกวันนี้ก็ กู้ที่ไหนไม่ได้ และไม่มีสินทรัพย์อะไรไปวางด้วย เราจึงเป็นแบบนี้ตลอดระยะเวลา 15 ปีที่ผ่านมา จนทุกวันนี้ก็ ยังเป็นอยู่
ถามว่าเรามีแฟน หรือคบใครไหม ก็เจอตลอดแต่เขาไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะช่วยเราปลดหนี้ได้เลย อาจจะช่วยค่าที่พักบ้างซึ่งไม่ได้มากอะไร เพราะว่าเราไม่มีบ้านอยู่เราก็ต้องเช่าหอตลอดมา ทำให้รายจ่ายเราเยอะมาก หาเงินไปใช้หนี้ตลอด เอาไปถมเท่าไหร่ก็ไม่หมดเสียที ยืมไม่ได้ก็กู้ กู้ไปก็เสียดอก ทำให้หนี้ไม่ลด เราเบื่อสภาพนี้มาก จะหนีก็ต้องหนีตลอดชีวิต เราจึงอยากหยุดชีวิตเราด้วยการฆ่าตัวตายหลายครั้ง แต่ไม่เคยลงมือ เราคิดว่า ถ้าเราต้องหาเงินตลอดแบบนี้ แล้วทำให้เราเป็นหนี้เพิ่มขึ้น เราคิดว่าตายดีกว่าอยู่
ตอนนี้เราก็คบกับผู้ชายคนนึง เราก็รักกันดี แต่เขาก็สงสารเราที่ไม่สามารถช่วยเราได้มาก คือไม่มีผลกับหนี้เราเลย ..จนเรามาพบกับฝรั่งคนนึง...
เขาไม่ได้ทำตัวร่ำรวยอะไรให้เราเห็นนะตอนแรก ก็ ทำตัวแทบจะแย่ๆๆด้วยซ้ำ เราไม่คิดหรอกว่าคนคนนี้จะช่วยเราได้ ...แต่พอลองได้คุยกับเขา แบบประมาณเล่าให้ฟังเหมือนเพื่อน กลับกลายเป็นว่าเขาพร้อมจะช่วยเหลือเรา แต่เขาอยากให้เราดูแลเขา...
เราก็ไม่ได้รังเกียจเขาเพราะว่าเรายังไม่ได้ทีอะไรกับเขา ณ ตอนนี้ แต่เขาก็ ให้เงินมาช่วยเหลือเรา..แต่เราก็ละอายใจตรงที่ว่า เราเอาเงินเขามาแล้ว เราต้องดูแลเขา แต่เราก็คุยกับคนที่เราคบอยู่ เขาก็เข้าใจว่าถ้ามีทางไปที่ดีกว่าก็ไป แต่ว่าเรายังทำใจไม่ได้เอง... ตอนนี้เขาช่วยเรามามากมายแล้ว เราคิดว่าเราคงหาเงินมาคืนเขาไม่ได้แน่ ...แต่เราก็ยังไม่อยากจะไปใช้ชีวิตกับเขา..เราไม่รู้จะทำยังไง แต่เรารู้แค่ว่า ถ้าเราอยู่กับเขาเราคงไม่ต้องดิ้นรนหาเงินอีกต่อไป ..แต่ถ้าเราอยู่กับคนเดิม เราก็คงเป็นเหมือนเดิม ..เราก็รู้นะ ว่า เราควรต้องเลือกอะไร..เราอยากได้กำลังใจ หรือความคิดดีๆๆ ที่จะทำให้เราเปลีายนความคิดว่า เราเป็นคน เราก็ต้องเอาตัวรอดไว้ก่อนดีไหม ..หรือหาเงินมาคืน แล้วก็อยู่กับคนเดิม ดี .....
ตอนนี้ เขาให้เงินเรามาแล้ว 2 แสนบาท แต่เรายังไม่ได้มีอะไรด้วย ซึ่งเขาก็เป็นคนดี แต่ตอนนี้เราทำใจไม่ได้ เราต้องคิดแบบไหน ถึงจะทำให้เรามีความสุข..ตอนนี้เราลำบากใจมาก เงินก็อยากได้เพราะว่าต้องเอาไปใช้หนี้ แต่ใจก็ไม่อยากอยู่กับเขาเพราะว่ายังไม่ได้รักเขาเลย ....ทำอย่างไรดีคะ