สวัสดีคะเพื่อนๆ Pantip วันนี้หนูต้องการมาแชร์ประสบการณ์ ที่หนูอยากให้เป็นอุทาหรณ์ สำหรับคนที่เลี้ยงสัตว์เลี้ยงนะคะ
เป็นเรื่องของหมาหนูเองค่ะ มันชื่อเจ้า "เติ้ค" หรือ "ยังเติ้ค" ที่หมายถึงกลุ่มทหาร อะไรสักอย่างที่ออกรบนะค่ะ
(ุคุณแม่หนูเคยบอกไว้ค่ะ )
น่ารักไหมคะ
เห็นแบบนี้ ไม่บอกไม่รู้เลยนะเนี่ย ว่าอยู่ด้วยกันมา ก็จะ 11 ปีละ
เห็นตั้งแต่ตัวเล็กๆเลย จนตอนนี้ไม่สามารถเรียกเขาว่าน้องได้แล้วล่ะ
สงสัยต้องเรียกว่า คุณตาเติ้ค เสียแล้ว
ถึงจะอยู่ด้วยกันมา 11 ปี หนูยังไม่เคยรู้สึกว่ามันแก่ในสายตาหนูเลยนะคะ หมาแก่ที่ไหนกัน หมาบ้านหนูขนยังอยู่ดีเลย
ไม่มีร่วง เหลือ ผิวแห้ง เหมือนหมาแก่ๆ เลยสักนิดเดียว ...
แต่เรื่องที่น่าใจหายคือ ตั้งแต่ หนูเข้า ปี1 มา หนูกับเติ้คเจอกันน้อยมากเนื่องจากหนูไปอยู่หอ
จวบจนตอนนี้เรียนจบและทำงานมา 3 เดือนแล้วค่ะ เวลาที่จะเล่น หรือลูบหัวน้องเติ้คมีน้อยมากๆ
กลับบ้านมา มันดิ้กหางให้หนูก็ไม่ได้สนใจในการต้อนรับของมัน คงต้องโทษว่าหนูผิดเอง
แต่อย่าว่าหนูเลยนะคะ เพราะกลับมาจากงานหนูก็เหนื่อยแล้ว
ไม่เหมือนสมัยก่อนตอนอยู่มัธยม ( หนูเลี้ยงมันมาตั้งแต่ ม.2 ) กลับบ้านมาก็ยังได้เล่น
เอาอาหารให้ หรืออาบให้บ้าง เป็นบางครั้ง เดี๋ยวนี้กลายเป็นว่าพี่เลี้ยงที่บ้าน
เป็นคนดูแลมันไปเสียแล้ว .....
ทั้งๆที่เวลากลับบ้าน หนูเจอมันตลอดเลย แต่ไหนไม่เคยสังเกตอาการผิดปกติของมัน
เนื่องจากว่ามันแก่แล้ว มันเลยหายใจแรง คล้ายๆเหมือนคนแก่ ที่ระบบทางเดินหายใจค่อนค้างมีปัญหา
หายใจแรง มาก ดัง เฮือกๆเลยล่ะคะ
เมื่อวันพุธที่ผ่านมา คุณแม่หนูบอกว่า น้องเติ้คอาจอยู่กับเราไม่นานนะ ดูจากทรงแล้ว มันหายจแรงและผิดปกติมาก
หนูก็ยังเถียงแม่อยู่เลยว่า ผิดปกติอย่างไรกัน เราเลยใช้เวลาที่กลับมาจากทำงานนั่งสังเกตน้องนอน
มันหายแบบเหมือนติดขัด เฮือกๆ (อารมณ์เหมือนคนจะขากสเลดอะ) หนูเลยว่าเออจริงด้วยเหมือนที่คุณแม่บอกเลย
ในใจหนูคิดเสียดายเวลาที่ผ่านมา ที่หนูไม่ได้เล่นกับมัน ไม่ได้ให้ข้าวมันเลย ภาพทุกอย่างมัน flashbackมาหมด
จนกระทั่งช่วงนี้ หลังจากที่คุณแม่บอก กลับบ้านมามันทักทายหนูด้วยการดิกหาง หนูก็จะลูบหัวมันเพื่อบอกว่าพี่รู้แล้วนะ
หนูบอกมันว่าแข็งแรงๆนะ อยู่ให้ทันหนูรับปริญญา เพราะตอนนี้หนูยังไม่รับปริญญาเลย หนูเพิ่งเข้าใจว่าตัวหนูนั้นผูกพันธ์กับมัน
เคยคิดเล่นๆวันก่อนหากมันไม่มีเจ้าหมาตัวไหนมาดิกหางให้หนู หนูคงเหงา น่าดู
หมามันเป็นสัตว์ที่มีชีวิตจริงใจ อย่างที่เขาบอกกันว่า คนจะผูกพันธ์กับหมามากกว่าสัตว์อื่นๆ
กลับบ้านมาเดี๋ยวนี้ เหนือ่ยแค่ไหนก็ต้องคุยกับมันก่อน เล่นมันลูบหัวมัน ให้มันรู้ว่าเรารักและเอ็นดู
หลายทีแอบใจหาย ที่เห็นมันหายใจแรงๆ หนุไม่สามารถอยู่กับมันได้ตลอด 24 ชั่วโมง คงไม่มีโอกาสดูแล
ครั้นจะพามันไปหาหมอ มันก็เป็นอาการเจ็บป่วยได้ไข้ ที่ไม่ใช่แผลด้านนอก แบบเลือดตกยางออก ขนาดที่ รักษากันได้ง่ายๆ
หนูก็ไม่ใช่คนที่เงินเหลือขนาดนั้น ลองปรึกษากับคุณแม่ดู คุณแม่บอกว่าที่มันป่วยนั้นคือ อาการที่ไปตามชราภาพคล้ายๆกับคนนี้แหละ
คนยังไม่มีใครอยู่ล้นฟ้าได้เลย สังขารเป็นสิ่งไม่เที่ยงเสียจริงๆ ...
อย่างไรหนูอยากให้เรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์กับคนที่คิดจะเลี้ยงสัตว์นะคะ รักมัน ให้เวลากับมัน ดูแลมันบ้าง
อย่าทำแบบหนูที่ละเลย การเอาใจใส่หมา .. จนกระทั่งมันไกล้ถึงเวลาที่จะไปแบบนี้
ก่อนที่จะนำเขามาเลี้ยง เราต้องมั่นใจว่าเราจะมีเวลาให้เขาและพร้อมที่จะดูแลเขาจริงๆนะคะ
ไม่ใช่แค่เรื่องบาปหรอกค่ะ แต่หนูจะบอกว่าหมา ก็เป็นสัตว์ที่มีชีวิตจิตใจไม่ต่างจากเราหรอกค่ะ
ถ่ายเมื่อวานคะ กลับบ้านจากเลิกงาน ถึงบ้าน 23.00 น. เลยแวะเอาขนมมาให้เขาทาน
เป็นเศษไก่เล็กๆ พอดีพี่ๆที่ออฟฟิทเขาทาน KFC กัน หนูเลยขอกระดูกมาให้มัน
ดูสิคะ หน้าตาน่ารัก ดูเว้าวอน รอทานไก่ 55555
.......
อย่าเห็นค่า เมื่อเขากำลังจะจากเราไป ...
เป็นเรื่องของหมาหนูเองค่ะ มันชื่อเจ้า "เติ้ค" หรือ "ยังเติ้ค" ที่หมายถึงกลุ่มทหาร อะไรสักอย่างที่ออกรบนะค่ะ
(ุคุณแม่หนูเคยบอกไว้ค่ะ )
น่ารักไหมคะ
เห็นแบบนี้ ไม่บอกไม่รู้เลยนะเนี่ย ว่าอยู่ด้วยกันมา ก็จะ 11 ปีละ
เห็นตั้งแต่ตัวเล็กๆเลย จนตอนนี้ไม่สามารถเรียกเขาว่าน้องได้แล้วล่ะ
สงสัยต้องเรียกว่า คุณตาเติ้ค เสียแล้ว
ถึงจะอยู่ด้วยกันมา 11 ปี หนูยังไม่เคยรู้สึกว่ามันแก่ในสายตาหนูเลยนะคะ หมาแก่ที่ไหนกัน หมาบ้านหนูขนยังอยู่ดีเลย
ไม่มีร่วง เหลือ ผิวแห้ง เหมือนหมาแก่ๆ เลยสักนิดเดียว ...
แต่เรื่องที่น่าใจหายคือ ตั้งแต่ หนูเข้า ปี1 มา หนูกับเติ้คเจอกันน้อยมากเนื่องจากหนูไปอยู่หอ
จวบจนตอนนี้เรียนจบและทำงานมา 3 เดือนแล้วค่ะ เวลาที่จะเล่น หรือลูบหัวน้องเติ้คมีน้อยมากๆ
กลับบ้านมา มันดิ้กหางให้หนูก็ไม่ได้สนใจในการต้อนรับของมัน คงต้องโทษว่าหนูผิดเอง
แต่อย่าว่าหนูเลยนะคะ เพราะกลับมาจากงานหนูก็เหนื่อยแล้ว
ไม่เหมือนสมัยก่อนตอนอยู่มัธยม ( หนูเลี้ยงมันมาตั้งแต่ ม.2 ) กลับบ้านมาก็ยังได้เล่น
เอาอาหารให้ หรืออาบให้บ้าง เป็นบางครั้ง เดี๋ยวนี้กลายเป็นว่าพี่เลี้ยงที่บ้าน
เป็นคนดูแลมันไปเสียแล้ว .....
ทั้งๆที่เวลากลับบ้าน หนูเจอมันตลอดเลย แต่ไหนไม่เคยสังเกตอาการผิดปกติของมัน
เนื่องจากว่ามันแก่แล้ว มันเลยหายใจแรง คล้ายๆเหมือนคนแก่ ที่ระบบทางเดินหายใจค่อนค้างมีปัญหา
หายใจแรง มาก ดัง เฮือกๆเลยล่ะคะ
เมื่อวันพุธที่ผ่านมา คุณแม่หนูบอกว่า น้องเติ้คอาจอยู่กับเราไม่นานนะ ดูจากทรงแล้ว มันหายจแรงและผิดปกติมาก
หนูก็ยังเถียงแม่อยู่เลยว่า ผิดปกติอย่างไรกัน เราเลยใช้เวลาที่กลับมาจากทำงานนั่งสังเกตน้องนอน
มันหายแบบเหมือนติดขัด เฮือกๆ (อารมณ์เหมือนคนจะขากสเลดอะ) หนูเลยว่าเออจริงด้วยเหมือนที่คุณแม่บอกเลย
ในใจหนูคิดเสียดายเวลาที่ผ่านมา ที่หนูไม่ได้เล่นกับมัน ไม่ได้ให้ข้าวมันเลย ภาพทุกอย่างมัน flashbackมาหมด
จนกระทั่งช่วงนี้ หลังจากที่คุณแม่บอก กลับบ้านมามันทักทายหนูด้วยการดิกหาง หนูก็จะลูบหัวมันเพื่อบอกว่าพี่รู้แล้วนะ
หนูบอกมันว่าแข็งแรงๆนะ อยู่ให้ทันหนูรับปริญญา เพราะตอนนี้หนูยังไม่รับปริญญาเลย หนูเพิ่งเข้าใจว่าตัวหนูนั้นผูกพันธ์กับมัน
เคยคิดเล่นๆวันก่อนหากมันไม่มีเจ้าหมาตัวไหนมาดิกหางให้หนู หนูคงเหงา น่าดู
หมามันเป็นสัตว์ที่มีชีวิตจริงใจ อย่างที่เขาบอกกันว่า คนจะผูกพันธ์กับหมามากกว่าสัตว์อื่นๆ
กลับบ้านมาเดี๋ยวนี้ เหนือ่ยแค่ไหนก็ต้องคุยกับมันก่อน เล่นมันลูบหัวมัน ให้มันรู้ว่าเรารักและเอ็นดู
หลายทีแอบใจหาย ที่เห็นมันหายใจแรงๆ หนุไม่สามารถอยู่กับมันได้ตลอด 24 ชั่วโมง คงไม่มีโอกาสดูแล
ครั้นจะพามันไปหาหมอ มันก็เป็นอาการเจ็บป่วยได้ไข้ ที่ไม่ใช่แผลด้านนอก แบบเลือดตกยางออก ขนาดที่ รักษากันได้ง่ายๆ
หนูก็ไม่ใช่คนที่เงินเหลือขนาดนั้น ลองปรึกษากับคุณแม่ดู คุณแม่บอกว่าที่มันป่วยนั้นคือ อาการที่ไปตามชราภาพคล้ายๆกับคนนี้แหละ
คนยังไม่มีใครอยู่ล้นฟ้าได้เลย สังขารเป็นสิ่งไม่เที่ยงเสียจริงๆ ...
อย่างไรหนูอยากให้เรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์กับคนที่คิดจะเลี้ยงสัตว์นะคะ รักมัน ให้เวลากับมัน ดูแลมันบ้าง
อย่าทำแบบหนูที่ละเลย การเอาใจใส่หมา .. จนกระทั่งมันไกล้ถึงเวลาที่จะไปแบบนี้
ก่อนที่จะนำเขามาเลี้ยง เราต้องมั่นใจว่าเราจะมีเวลาให้เขาและพร้อมที่จะดูแลเขาจริงๆนะคะ
ไม่ใช่แค่เรื่องบาปหรอกค่ะ แต่หนูจะบอกว่าหมา ก็เป็นสัตว์ที่มีชีวิตจิตใจไม่ต่างจากเราหรอกค่ะ
ถ่ายเมื่อวานคะ กลับบ้านจากเลิกงาน ถึงบ้าน 23.00 น. เลยแวะเอาขนมมาให้เขาทาน
เป็นเศษไก่เล็กๆ พอดีพี่ๆที่ออฟฟิทเขาทาน KFC กัน หนูเลยขอกระดูกมาให้มัน
ดูสิคะ หน้าตาน่ารัก ดูเว้าวอน รอทานไก่ 55555
.......