ผมอยู่ในจ.นนทบุรี ผมเรียนอยู่ใน ร.ร.มัธยมแห่งหนึ่ง เมื่อประมาณเกือบ 2 ปีที่แล้ว ผมอยู่ ม.5 ผมได้มอง ผญ.คนนึงที่อยู่ม.เดียวกัน จ้องประมาณเกือบ 1 นาที แล้วผมรู้สึกแปลกๆ แล้วผมก็ได้แอบมองเขาทุกวันตอนเคารพธงชาติ จนเพื่อนแซว ว่า เอ๊ย มองแฟนกุทุกวันเลย เป็นไรวะ (เผอิญมีแฟนเพื่อนอยู่ห้องนั้นด้วย) พอเรียนจบ ม.6 ผมก็เริ่มทักเฟรซบุ๊คกับเขา รู้สึกดีทุกครั้งที่ได้คุย แต่ตอนคุยแรกๆคุยแบบรั่วๆ ใช่ศัพท์ว่า ผม คุณ เงี้ย 555 (เขิน) พอคุยกันได้ราว 3 เดือน ผมก็ชวนเขาดูหนัง (ผมก็อยากได้เบอร์เขามานานแล้ว พอขอเบอร์ เขาก็ให้ รู้สึกดีโคตร) และวันนั้นผมก็รู้สึกมีความสุขที่ได้ดูหนังกับทานข้าวกับเขา แล้วเดือนถัดไปผมก็ชวนเขาไปดูหนังอีก แต่เขาก็บอกมีนู่นมีนี่ราว 2 ครั้ง แต่ผมก็ยังตื้อ 555  จนได้ไปในวันก่อนวันเกิดเขา 1 วัน แล้วผมก็ให้ของขวัญชิ้นแรกกับเขา (รูปภาพ แต่เป็นของขวัญชิ้นแรกที่ให้กับ ผญ.ในชีวิต คือให้กับเธอคนแรก)
แล้วหลังจากนั้นอีก ผมก็ชวนเขาดูหนังในวันไหว้ครู แต่เขาก็ไปกับผม (วันนั้นเพื่อนสนิทผมไป central โดนแซวใหญ่เลยทำไมไม่ไปคนเดียววะ) ผมก็รู้สึกว่าตลอด 3 วันที่เคยดูหนังกันใน 1 เดือน ผมอยู่กับเขาผมมีความสุขมากขึ้นทุกวัน อย่างเดินดูเสื้อผ้า ดูเครื่องสำอางเงี้ย ผมไม่ชอบเลย แต่ผมได้มองเขาเลือกของที่เขาชอบ ผมก็ยังมีความสุขอะ ผมรุ้สึกมีความสุขมากขึ้นๆๆ ทุกครั้ง ในวันนั้นผมก็บอกชอบเขา(ครั้งแรกในชีวิต)เขาก็อ้ำๆอึ้งๆ แล้วเขาก็ถามผม 1.พูดเล่นรึเปล่า 2.เป็นความรู้สึกชั่ววูปรึเปล่า ผมก็บอกตามจริง (ป.ล.วันนั้นเดินกับเขเากือบทั้งวันแต่ไม่กล้าบอก ผมบอกในรถเมย์ เขาเลยอาจจะไม่มีเวลาตอบด้วยมั้ง เพราะถึงแถวบ้านเขาพอดี)

                   ป.ล.2... นี่เป็นอาการชอบหรือรักหรือหลง เหรอครับ ปกติผมว่าผมชอบใครต่อให้ผมได้เจอเขาทุกวันไม่เกิน 2 สัปดาห์ผมก็รู้สึกเฉยๆละ แต่คนๆนี้มันไม่เคยหายอะ 2 ปีละ ผมควรทำยังไงดีครับ