"อยู่ทางตรงนี้ก็ยังคิดถึงเหมือนเดิม
แล้วอยู่ตรงนั้นเธอคิดถึงฉันเหมือนกันไหม ?"
ประโยคที่ตั้งเพื่อถาม..แต่ตอนนี้คำตอบที่อยากได้ยิน มันคงเลือนลางไปตามกาลเวลา ยิ่งห่างกันไปเรื่อย ๆ ความรักที่เคยมีให้ในครั้งก่อนมันก็ยังอยู่ เพียงแต่แค่ มันไม่มีทางเพิ่มขึ้นได้อีก นอกจากความคิดถึงที่บางครั้งอาจคิดถึงน้อย บางครั้งคิดถึงมาก แต่ไม่มีครั้งไหนที่ฉันยังไม่คิดถึงเธอ ... โลกของฉันมันอาจไม่มีเธอเดินด้วยแล้วก็ตาม แต่เธอก็ยังอยู่ในพื้นที่เล็ก ๆ ในบางความรู้สึก ที่ทำให้ฉันยิ้มได้เป็นบางเวลา "ถ้าฉันคิดถึงเธอแล้วทำให้ฉันอ่อนแอ โปรดจงรู้ไว้ว่า บางทีฉันก็ไม่อยากจะเข้มแข็งตลอดเวลาหรอก"
ความคิดถึงปรากฏกาย เเต่สัมผัสไม่ได้
แล้วอยู่ตรงนั้นเธอคิดถึงฉันเหมือนกันไหม ?"
ประโยคที่ตั้งเพื่อถาม..แต่ตอนนี้คำตอบที่อยากได้ยิน มันคงเลือนลางไปตามกาลเวลา ยิ่งห่างกันไปเรื่อย ๆ ความรักที่เคยมีให้ในครั้งก่อนมันก็ยังอยู่ เพียงแต่แค่ มันไม่มีทางเพิ่มขึ้นได้อีก นอกจากความคิดถึงที่บางครั้งอาจคิดถึงน้อย บางครั้งคิดถึงมาก แต่ไม่มีครั้งไหนที่ฉันยังไม่คิดถึงเธอ ... โลกของฉันมันอาจไม่มีเธอเดินด้วยแล้วก็ตาม แต่เธอก็ยังอยู่ในพื้นที่เล็ก ๆ ในบางความรู้สึก ที่ทำให้ฉันยิ้มได้เป็นบางเวลา "ถ้าฉันคิดถึงเธอแล้วทำให้ฉันอ่อนแอ โปรดจงรู้ไว้ว่า บางทีฉันก็ไม่อยากจะเข้มแข็งตลอดเวลาหรอก"