เมื่อวานตอนเริ่มชม "หัวใจเถื่อน" ตอนแรก เหมือนเป็นการปูเรื่องให้เนื้อหาละคร อิ่มเอมกับ ภาพสวย ๆ มุมมองแปลกตา และประทับใจ แต่เนื้อหาบางตอนรู้สึกว่าเนือย ๆ ไปบ้าง ให้ความสำคัญกับ "ตัวละคร" บางตัวมากเกินไป โดยรวมก็ประทับใจกับภาพ แต่ยังไม่เต็มอิ่มกับเนื้อเรื่อง
วันนี้ความรู้สึกต่าง ๆ เปลี่ยนแปลงไป เหมือนตัวละครแต่ละตัวค่อย ๆ เรียงร้อยมาให้รู้จักกัน พบเจอกันและเนื้อเรื่องเริ่มรื่นไหลน่าติดตาม เริ่มผูกพัน เข้าใจ และเห็นใจ ตัวละครแต่ละตัว และเข้าใจว่าทำไมแต่ละคนถึงเป็นอย่างนั้น การเดินเรื่องมีเสน่ห์ มีการสอดแทรกฉากเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ทำให้รู้ถึงความรู้สึก ความคิดและลักษณะนิสัยอย่างกลมกล่อม เหมือนวันแรกเป็นการคัดเลือก วัตถุดิบ และค่อย ๆ ปรุงรสให้ละครมีชีวิต และวันนี้ตัวละครแต่ละตัวก็ออกมาโลดแล่นได้อย่างสมเหตุสมผล และทำให้คนดูมีความรู้สึกร่วม อยากติดตามว่าเนื้อเรื่องจะนำพาไปทางไหน
ตัวละคร
-ราช และ อมาวสี - อ๋อม กับ ขวัญ
เคมีเข้ากันจริง ๆ บางฉากแค่มองหน้ากันไกล ๆ ในฉากเต้นรำ หรือมองผ่านเลนส์กล้อง ตอนราชแอบส่องกล้องไปทาง อมา ก็รู้สึกได้ถึงเคมีของทั้งสองคน ฉากต่อปากต่อคำ ก็น่ารักมีชีวิตชีวา ทั้งตอนไปส่งที่บ้าน ราชไปเปิดประตูรถ, ฉากในห้องครัว และฉากที่ราชแอบไปกระซิบ ตอนเต้นรำ
อ๋อม ขวัญ สวยหล่อมาก ๆ เรื่องนี้ ทั้งความสูงก็เหมาะสมกัน สีหน้าแววตาที่แสดงออกมา มีเสน่ห์ในการแสดงมากทั้งคู่ อ๋อม เล่นบทราช เจ้าคิด เจ้าแค้น ช่างวางแผน ต่อปากต่อคำได้หล่อ เท่ และสมจริงมาก ส่วน ขวัญ สวยสง่าทั้งในชุดธรรมดา และชุดในงานเต้นรำ ดูสวยใสก็ได้ การแสดงสีหน้า แววตา ธรรมชาติมาก ๆ โดยไม่ต้องมีคำพูดอธิบาย ทั้งสองคนมีพัฒนาการอย่างชัดเจนเรื่องของ "การใช้เสียง" อ๋อม และ ขวัญ พูดได้ชัดเจนขึ้น และเสียงหล่อ สวยขึ้น
-แก้งค์เพื่อนสาว และ เพื่อนหนุ่ม
ปกติทั่วไป แก้งค์เพื่อนสาวและเพื่อนหนุ่ม บางทีจะน่ารำคาญ แต่เรื่องนี้ ทั้งสองแก้งค์เล่นได้อย่างเป็นธรรมชาติมาก บรรยากาศเวลาอยู่ด้วยกัน สบาย ๆ น่ารัก และน่าลุ้นความเป็นไปของแต่ละคู่ ชอบเวลาสาว ๆ หนุ่ม ๆ คุยกันน่ารักมาก
-ภากร, ศรีไพร, พ่อศรีไพร, ท่านกวี, นมพริ้ง, คุณหญิง, ชิดชไม
ทุกตัวละครเล่นกันได้อย่างเป็นธรรมชาติ และเข้าถึงได้ ตอนแรกอาจจะรู้สึกไม่อยากดูตัวละครบางตัว แต่ตอนที่สอง ทำให้แอบลุ้น แอบสงสาร และเข้าใจบทบาทของแต่ละคน และทุกคนเล่นได้สมบทบาทมาก
บทละคร
ตอนแรกบทอาจจะดูเนือย ๆ แต่ตอนที่สอง เมื่อตัวละครต่าง ๆ เรียงร้อยมาเป็นเรื่องราว ที่มีชีวิตของแต่ละคนแล้ว เหมือนได้ดูชีวิตของคนจริง ๆ ไม่ได้ดูละครแล้ว บทสนทนาตอนพระเอก นางเอกคุยกัน มีลีลาเฉพาะ กวน ๆ แต่ก็น่ารัก บทท่านกวีด่าภากร, บทพ่อกับศรีไพร มีสอดแทรกอะไรบางอย่างที่เป็นข้อคิดในการใช้ชีวิต และทำให้รู้สึกเห็นอกเห็นใจตัวละคร บทสนทนาสะท้อนบุคลิกของตัวละคร แม้กระทั่งบทพูดแซวกันของแก้งเพื่อนหนุ่มเพื่อนสาวก็สมจริง และน่ารัก อยากติดตามตอนต่อ ๆ ไปอีก
ฉากและมุมกล้องการถ่ายทำ
หลาย ๆ ฉากในเรื่อง อลังการอย่างที่ไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นในละครไทย เพียงแค่ 2 ตอน ก็มีฉากที่น่าประทับใจหลายฉาก ไม่รวมที่เห็นในทีเซอร์ และ MV ประกอบเพลง
- ฉากขี่ม้า ตอนเปิดตัวเป็นฉากที่ยังติดตา ติดใจ และตื่นเต้นที่ได้ดูมาก ๆ
- ฉากคุยกันในรถ ที่มีการติดกล้องที่ตรงกลางและริมรถ ทำให้เห็นมุมมองที่แตกต่างอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน (ถ้าเสียงชัดเจนกว่านี้จะยิ่งสมบูรณ์แบบ)
- ฉากงานเลี้ยง Retro เป็นฉากที่ดูมีรสนิยม ได้ทั้งบรรยากาศ ดนตรี และเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายในเรื่อง เหมือนดู "ละครพีเรียด" มาก ๆ ตอนที่ ราช เดินเข้ามาในงาน และมีสปอร์ตไลท์ส่อง และ อมาวสี แอบมอง ทำให้นึกถึง "แต่ปางก่อน" ยังไงไม่รู้ ฉากนี้ใส่ใจรายละเอียดทั้งพิธีกร, ดนตรีประกอบ ดูเพลินมาก ทั้งราช อมาวสี และตัวละครอื่น ๆ เคมีเข้ากันมาก
ที่พูดถึงทั้งหมดนี้คือ ความประทับใจใน 2 ตอนแรกของเรื่องนี้ ที่คงต้องดูย้อนหลังอีกหลาย ๆ รอบ โดยเฉพาะตอนที่ 2 ขอบคุณสำหรับ ผลงานดี ๆ ที่ทำให้เห็นมุมมองใหม่ ๆ ในละครไทยทั้งบทและภาพสวยงาม และได้เห็นพัฒนาการของ นักแสดงที่เราชื่นชอบ ทั้ง อ๋อม และ ขวัญ
ขอเป็นกำลังใจให้ คุณตั้ว และ สามัญการละคร ให้สร้างสรรค์ผลงานดี ๆ ให้ชมกันนะคะ อยากให้รู้ว่า มีคนรับรู้และเห็น "คุณค่า" ในงานของคุณ และขอเป็นกำลังใจให้กับ "แนวทางใหม่ๆ " ในการเล่าเรื่องและถ่ายทอดตัวละครออกมา ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะตราตรึงในความทรงจำ และเวลาพูดถึงคำว่า "สามัญการละคร" จะรู้สึกอยู่เสมอว่า "เป็นอะไรที่ "ตราตรึงในใจ" แบบไม่ "สามัญ"
"หัวใจเถื่อน" - ละครที่มีชีวิต เหมือนได้ชิม "อาหารรสเลิศ" ละเมียดละไม กลมกล่อม
วันนี้ความรู้สึกต่าง ๆ เปลี่ยนแปลงไป เหมือนตัวละครแต่ละตัวค่อย ๆ เรียงร้อยมาให้รู้จักกัน พบเจอกันและเนื้อเรื่องเริ่มรื่นไหลน่าติดตาม เริ่มผูกพัน เข้าใจ และเห็นใจ ตัวละครแต่ละตัว และเข้าใจว่าทำไมแต่ละคนถึงเป็นอย่างนั้น การเดินเรื่องมีเสน่ห์ มีการสอดแทรกฉากเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ทำให้รู้ถึงความรู้สึก ความคิดและลักษณะนิสัยอย่างกลมกล่อม เหมือนวันแรกเป็นการคัดเลือก วัตถุดิบ และค่อย ๆ ปรุงรสให้ละครมีชีวิต และวันนี้ตัวละครแต่ละตัวก็ออกมาโลดแล่นได้อย่างสมเหตุสมผล และทำให้คนดูมีความรู้สึกร่วม อยากติดตามว่าเนื้อเรื่องจะนำพาไปทางไหน
ตัวละคร
-ราช และ อมาวสี - อ๋อม กับ ขวัญ
เคมีเข้ากันจริง ๆ บางฉากแค่มองหน้ากันไกล ๆ ในฉากเต้นรำ หรือมองผ่านเลนส์กล้อง ตอนราชแอบส่องกล้องไปทาง อมา ก็รู้สึกได้ถึงเคมีของทั้งสองคน ฉากต่อปากต่อคำ ก็น่ารักมีชีวิตชีวา ทั้งตอนไปส่งที่บ้าน ราชไปเปิดประตูรถ, ฉากในห้องครัว และฉากที่ราชแอบไปกระซิบ ตอนเต้นรำ
อ๋อม ขวัญ สวยหล่อมาก ๆ เรื่องนี้ ทั้งความสูงก็เหมาะสมกัน สีหน้าแววตาที่แสดงออกมา มีเสน่ห์ในการแสดงมากทั้งคู่ อ๋อม เล่นบทราช เจ้าคิด เจ้าแค้น ช่างวางแผน ต่อปากต่อคำได้หล่อ เท่ และสมจริงมาก ส่วน ขวัญ สวยสง่าทั้งในชุดธรรมดา และชุดในงานเต้นรำ ดูสวยใสก็ได้ การแสดงสีหน้า แววตา ธรรมชาติมาก ๆ โดยไม่ต้องมีคำพูดอธิบาย ทั้งสองคนมีพัฒนาการอย่างชัดเจนเรื่องของ "การใช้เสียง" อ๋อม และ ขวัญ พูดได้ชัดเจนขึ้น และเสียงหล่อ สวยขึ้น
-แก้งค์เพื่อนสาว และ เพื่อนหนุ่ม
ปกติทั่วไป แก้งค์เพื่อนสาวและเพื่อนหนุ่ม บางทีจะน่ารำคาญ แต่เรื่องนี้ ทั้งสองแก้งค์เล่นได้อย่างเป็นธรรมชาติมาก บรรยากาศเวลาอยู่ด้วยกัน สบาย ๆ น่ารัก และน่าลุ้นความเป็นไปของแต่ละคู่ ชอบเวลาสาว ๆ หนุ่ม ๆ คุยกันน่ารักมาก
-ภากร, ศรีไพร, พ่อศรีไพร, ท่านกวี, นมพริ้ง, คุณหญิง, ชิดชไม
ทุกตัวละครเล่นกันได้อย่างเป็นธรรมชาติ และเข้าถึงได้ ตอนแรกอาจจะรู้สึกไม่อยากดูตัวละครบางตัว แต่ตอนที่สอง ทำให้แอบลุ้น แอบสงสาร และเข้าใจบทบาทของแต่ละคน และทุกคนเล่นได้สมบทบาทมาก
บทละคร
ตอนแรกบทอาจจะดูเนือย ๆ แต่ตอนที่สอง เมื่อตัวละครต่าง ๆ เรียงร้อยมาเป็นเรื่องราว ที่มีชีวิตของแต่ละคนแล้ว เหมือนได้ดูชีวิตของคนจริง ๆ ไม่ได้ดูละครแล้ว บทสนทนาตอนพระเอก นางเอกคุยกัน มีลีลาเฉพาะ กวน ๆ แต่ก็น่ารัก บทท่านกวีด่าภากร, บทพ่อกับศรีไพร มีสอดแทรกอะไรบางอย่างที่เป็นข้อคิดในการใช้ชีวิต และทำให้รู้สึกเห็นอกเห็นใจตัวละคร บทสนทนาสะท้อนบุคลิกของตัวละคร แม้กระทั่งบทพูดแซวกันของแก้งเพื่อนหนุ่มเพื่อนสาวก็สมจริง และน่ารัก อยากติดตามตอนต่อ ๆ ไปอีก
ฉากและมุมกล้องการถ่ายทำ
หลาย ๆ ฉากในเรื่อง อลังการอย่างที่ไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นในละครไทย เพียงแค่ 2 ตอน ก็มีฉากที่น่าประทับใจหลายฉาก ไม่รวมที่เห็นในทีเซอร์ และ MV ประกอบเพลง
- ฉากขี่ม้า ตอนเปิดตัวเป็นฉากที่ยังติดตา ติดใจ และตื่นเต้นที่ได้ดูมาก ๆ
- ฉากคุยกันในรถ ที่มีการติดกล้องที่ตรงกลางและริมรถ ทำให้เห็นมุมมองที่แตกต่างอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน (ถ้าเสียงชัดเจนกว่านี้จะยิ่งสมบูรณ์แบบ)
- ฉากงานเลี้ยง Retro เป็นฉากที่ดูมีรสนิยม ได้ทั้งบรรยากาศ ดนตรี และเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายในเรื่อง เหมือนดู "ละครพีเรียด" มาก ๆ ตอนที่ ราช เดินเข้ามาในงาน และมีสปอร์ตไลท์ส่อง และ อมาวสี แอบมอง ทำให้นึกถึง "แต่ปางก่อน" ยังไงไม่รู้ ฉากนี้ใส่ใจรายละเอียดทั้งพิธีกร, ดนตรีประกอบ ดูเพลินมาก ทั้งราช อมาวสี และตัวละครอื่น ๆ เคมีเข้ากันมาก
ที่พูดถึงทั้งหมดนี้คือ ความประทับใจใน 2 ตอนแรกของเรื่องนี้ ที่คงต้องดูย้อนหลังอีกหลาย ๆ รอบ โดยเฉพาะตอนที่ 2 ขอบคุณสำหรับ ผลงานดี ๆ ที่ทำให้เห็นมุมมองใหม่ ๆ ในละครไทยทั้งบทและภาพสวยงาม และได้เห็นพัฒนาการของ นักแสดงที่เราชื่นชอบ ทั้ง อ๋อม และ ขวัญ
ขอเป็นกำลังใจให้ คุณตั้ว และ สามัญการละคร ให้สร้างสรรค์ผลงานดี ๆ ให้ชมกันนะคะ อยากให้รู้ว่า มีคนรับรู้และเห็น "คุณค่า" ในงานของคุณ และขอเป็นกำลังใจให้กับ "แนวทางใหม่ๆ " ในการเล่าเรื่องและถ่ายทอดตัวละครออกมา ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะตราตรึงในความทรงจำ และเวลาพูดถึงคำว่า "สามัญการละคร" จะรู้สึกอยู่เสมอว่า "เป็นอะไรที่ "ตราตรึงในใจ" แบบไม่ "สามัญ"