ความซื่อสัตย์นี่ทำให้ผู้ชายคนนึงเป็นได้แค่หมาตัวนึงหรอครับ?

ผมคุยกับผู้หญิงคนนึงอยู่ผมรู้สึกชอบเธอมีอยู่วันหนึ่งเธอหยิบโทรศัพท์ของผมไปดูแล้ว
ปรากฏว่าเจอ ผมคุยกับผู้หญิงคนอื่นอีก
คืนวันนั้นเธอก็ทักมาในlineว่า
W:เธอเราไม่อยากให้เธอคุยกับใครหลายคน
M:ได้สิเราสัญญา
หลังจากเหตุการณ์วันนั้นทำให้ผมรู้สึกรักเธอจริงๆ

ผมเลิกคุยกับผู้หญิงคนอื่นที่ผมคุยมาทั้งหมด
ผมทำตามสัญญาคือไม่ได้คุยกับผู้หญิงคนอื่นอีกแล้วพยายามที่จะใส่ใจเธอมากขึ้น
แต่กลายเป็นว่าการที่ผมไม่ได้คุยกับคนอื่นมันทำให้สถานการณ์ของเราไม่ค่อยดีไปซะอย่างนั้น
เหมือนผมก้าวก่ายและสร้างความรำคาญกับชีวิตเธอมากเกินไป
ผมพยายามบอกว่าผมอยุ่ใหนผมทำอะไรอยู่ (ผมยอมรับว่าอาจจะบอกไม่ครบอาจมีลืมบอกบ้าง)
ผมไม่มีเวลาให้เธอได้มากนักเพราะเวลาของเราไม่ตรงกัน ผมอยากจะขอโทษเธอด้วย

แต่แล้วสถานะการณ์เราไม่ค่อยดี
วันนี้เราน้อยใจมากเพราะรู้สึกว่าเธอตอบห้วนๆ
M:ตอบห้วนดี ปวดใจดีว่ะ เราคงไม่สำคัญแล้วมั้ง
W:อ่าว ก็ไม่สำคัญอยู่แล้ว
M:เหอๆ

จากนั้นเราก็เงียบใส่กัน ผมก็พูดไม่ออกเหมือนกันว่าควรจะทำยังไงดี

***ปล1.ชื่อกระทู้นี่มาจากความรู้สึกแรกๆจากใจ (อาจไม่ค่อยเกี่ยวรึไม่เกี่ยวเลย(แต่ผมเริ่มรักเธอตั้งแต่วันนั้น))
***ปล2.ถ้าผู้หญิงคนที่ผมอ้างถึงได้อ่านกระทู้นี่ผมอยากจะบอกว่ายังรักอยู่แต่เสียใจที่เจอคำพูดแบบนี้