ก่อนอื่นเลยผมขอบอกก่อนว่าคนที่ผมรักนั้นเราพบเจอกันนานครั้ง ก็ประมาณ... คนข้างห้องแหละครับนานทีจะบังเอิญเจอแต่ตอนแรกๆอะ ผมไม่รู้จักเธอเลยนะ และผมคิดด้วยว่ายังไงแค่คุยผมยังไม่มีสิทธิ์เลยมั้ง เพราะเธอดูดีไปหมดทุกอย่าง ทั้งหน้าตา ฐานะ และความรู้ คือเป็นคนที่ผู้ชายอย่างผมต้องการมากที่สุดเลย เพราะตัวผมก็ หน้าตางั้นๆ ฐานะปานกลางไม่รํ่ารวย พอกินพอใช้แค่นั้น
สิ่งที่ทำให้ผมได้คุยกับเธอเลยคือ วันนั้นเป็นวันเกิดของเธอ ผมก็เลยโพสในเฟสบุ้คเธอ ประมาณว่า HBD นะ จากนั้นเธอก็คอมเม้นมาว่าชื่อ ... ใช่ปะ ผมก็ตกใจว่าเธอรู้ได้ไง ไปๆมาเธอก็บอกว่า รู้จักเอง ( ก็ไม่รู้ซินะคือยังไง 5555555 ) วันนั้นผมจำได้เลยเราคอมเม้นคุยกันไปกันมาประมาณ 90 คอมเม้น เน้นนะครับว่าไม่เคยรู้จักไม่เคยคุยกันมาก่อน ตอนนั้นผมก็ดีใจนะนึกว่าฝันไป คือวันนั้นคุยในคอมเม้นโพสนั้นตั้งแต่เช้ายันเย็น คือแฮ้ปปี้ทั้งวันเลยสำหรับผม จากนั้นครับเราก็คุยกันมาเรื่อยๆ ก็ไม่นานนะแต่คือความรู้สึกผมก็แบบไม่รู้ซินะ ความรู้สึกที่อยากคุยด้วย อยากเจอหน้า คือขาดเธอไม่ได้ก็เข้ามา คือก็ไม่รู้จะอธิบายยังไงเหมือนกันแต่ก็น่าจะมีคนเข้าใจผมบ้างนะ ^^
คราวนี้ปัญหาคือว่ามีวันนึงผมบ้าอะไรไม่รู้เกิดคิดมาเฉยว่า ทำไงดีถึงจะรู้ว่าเธอเป็นไงคิดไงกับเรา ผมก็เลยแกล้งบอกเธอว่า ต่อจากนี้ผมจะไม่คุยด้วยแล้วนะเพราะเราไม่อยากรบกวนเธอ เธอก็ถามมาทันทีเลยทำไมอะไรยังไง ผมก็เริ่มคิดว่าโอเคจะบอกและว่า ล้อเล่นนะ 55555 แต่เธอบอกว่าก่อนว่า ".... เธอเป็นคนชอบดราม่านะ รู้ตัวป่าว " เอาละซิผมที่พยายามคุยกันเธอแบบดีที่สุดมานานแทบจะบ้า อยากต่อยตัวเองเลยบอกตรงๆ ผมก็เลยโกหกไปว่าน้องแกล้งพิม ( ผมบอกเธอในไลน์นะครับ ) เธอก็รู้ทันทีเลยว่าผมโกหกละก็งอนผมเลยแล้วก็ทำตัวแปลกไป ผมก็พยายามหาเหตุผลต่างๆ มาพูดให้เธอเชื่อในวันนั้น สุดท้ายไม่ไหวผมเลยสารภาพว่าผมโกหกตั้งแต่นั้นเธอก็ไม่พูดกับผม ยังบอกอีกว่าไม่ต้องคุยกันเลยนะ คือผมพยายามแล้วขอโทษไม่รู้จะยังไงแล้ว
ผมอยากรู้ว่าทำไงดีครับผมไม่รู้จะทำอย่างไรแล้วไม่ไหวจริงๆเครียดมาก ไม่มีเธอผมคงต้องเหงาแบบเดิมๆ คือให้ผมทำอะไรก็ได้นะผมยอมทุกอย่างจริงๆ แค่ให้เรากลับมาคุยกัน
ผมโดนผู้หญิงงอนทำไงดีครับ
สิ่งที่ทำให้ผมได้คุยกับเธอเลยคือ วันนั้นเป็นวันเกิดของเธอ ผมก็เลยโพสในเฟสบุ้คเธอ ประมาณว่า HBD นะ จากนั้นเธอก็คอมเม้นมาว่าชื่อ ... ใช่ปะ ผมก็ตกใจว่าเธอรู้ได้ไง ไปๆมาเธอก็บอกว่า รู้จักเอง ( ก็ไม่รู้ซินะคือยังไง 5555555 ) วันนั้นผมจำได้เลยเราคอมเม้นคุยกันไปกันมาประมาณ 90 คอมเม้น เน้นนะครับว่าไม่เคยรู้จักไม่เคยคุยกันมาก่อน ตอนนั้นผมก็ดีใจนะนึกว่าฝันไป คือวันนั้นคุยในคอมเม้นโพสนั้นตั้งแต่เช้ายันเย็น คือแฮ้ปปี้ทั้งวันเลยสำหรับผม จากนั้นครับเราก็คุยกันมาเรื่อยๆ ก็ไม่นานนะแต่คือความรู้สึกผมก็แบบไม่รู้ซินะ ความรู้สึกที่อยากคุยด้วย อยากเจอหน้า คือขาดเธอไม่ได้ก็เข้ามา คือก็ไม่รู้จะอธิบายยังไงเหมือนกันแต่ก็น่าจะมีคนเข้าใจผมบ้างนะ ^^
คราวนี้ปัญหาคือว่ามีวันนึงผมบ้าอะไรไม่รู้เกิดคิดมาเฉยว่า ทำไงดีถึงจะรู้ว่าเธอเป็นไงคิดไงกับเรา ผมก็เลยแกล้งบอกเธอว่า ต่อจากนี้ผมจะไม่คุยด้วยแล้วนะเพราะเราไม่อยากรบกวนเธอ เธอก็ถามมาทันทีเลยทำไมอะไรยังไง ผมก็เริ่มคิดว่าโอเคจะบอกและว่า ล้อเล่นนะ 55555 แต่เธอบอกว่าก่อนว่า ".... เธอเป็นคนชอบดราม่านะ รู้ตัวป่าว " เอาละซิผมที่พยายามคุยกันเธอแบบดีที่สุดมานานแทบจะบ้า อยากต่อยตัวเองเลยบอกตรงๆ ผมก็เลยโกหกไปว่าน้องแกล้งพิม ( ผมบอกเธอในไลน์นะครับ ) เธอก็รู้ทันทีเลยว่าผมโกหกละก็งอนผมเลยแล้วก็ทำตัวแปลกไป ผมก็พยายามหาเหตุผลต่างๆ มาพูดให้เธอเชื่อในวันนั้น สุดท้ายไม่ไหวผมเลยสารภาพว่าผมโกหกตั้งแต่นั้นเธอก็ไม่พูดกับผม ยังบอกอีกว่าไม่ต้องคุยกันเลยนะ คือผมพยายามแล้วขอโทษไม่รู้จะยังไงแล้ว
ผมอยากรู้ว่าทำไงดีครับผมไม่รู้จะทำอย่างไรแล้วไม่ไหวจริงๆเครียดมาก ไม่มีเธอผมคงต้องเหงาแบบเดิมๆ คือให้ผมทำอะไรก็ได้นะผมยอมทุกอย่างจริงๆ แค่ให้เรากลับมาคุยกัน