[CR] เมื่อยัยอ้วนลากกระเป๋า ตะลุยเดี่ยวไชน่าแลนด์ Can’t Speak Chinese3

http://pantip.com/topic/32236434/comment1  ตอนที่ 2 ค่ะ  

15-05-14 วันที่สามแล้วเนอะ ...วันนี้ตื่นสายหน่อยค่ะ ออกจากโรงแรม 10โมงกว่าๆ แน่ะ  พร้อมทั้งตัดสินใจ ช่างมันอะไรที่ไม่ได้เข้าไปชม ก็ไม่เป็นไร แค่กินลม ชมวิว มองดูผู้คน ก็คุ้มแล้ว ถ้าประทับใจขนาดนี้สักวันคงมีโอกาสได้กลับมาอีกครั้ง เป็นแน่.. ก้าวแรกก็มุ่งออกไปร้านเดิม เจ้าเดิม สั่งเหมือนเดิมค่ะ และก็อิ่มอร่อยเหมือนมื้อที่ผ่านๆ มา (น้ำเต้าหู กับเกี๊ยวค่ะ ใสๆ นั่นน้ำเต้าหู้นะคะ ไม่ใส่น้ำตาล เติมเอาเองค่ะ น้ำเต้าหู้บ้านเราดูจะเข้มข้นกว่าเยอะค่ะ)
      
หนังท้องตึง กำลังวังชาก็เริ่มมา ออกเดินกันอีกรอบค่ะ

ร้านนี้ขายลูกอมขิง เหมือนเดิมค่ะไม่ได้ชิม เพราะน้ำตาลล้วนๆกินไม่ได้ แต่ขายดีค่ะ เห็นคนรุมกันใหญ่ มีร้านแบบนี้ทั้งเมืองค่ะ

เดินดูโน่น ดูนี่ไม่เรื่อยๆ ไม่ได้เน้นที่ไหนเป็นหลัก เพราะอากาศสบายๆเดินได้เรื่อยๆ ไม่เหนื่อยค่ะ



อันนี้เดินผ่านไป ก็หยึยๆ ค่ะ ทั้งสงสาร และก็กลัวด้วย ฆ่าและปรุงกันสดๆ หน้าร้านเลยค่ะ เราเดินผ่านไปเห็นเขาใช้มือกวักปลาขึ้นมาจากน้ำ ลักษณะให้ปลากระทบกับพื้นแล้วตายเอง และที่เราเห็นก็ตายจริงๆ ด้วยค่ะ เดินผ่านมาอีกร้านทำแบบเดียวกันแต่ร้ายนี้ไม่ตาย เขาก็เลยต้องใช้ตุ้มเหล็กฟาดไปแรงๆ เพื่อให้ตายสนิท โอ๊ย...ท่องสัพเพ สัตตาแบบผิดๆ ถูกๆเกือบไม่ทันค่ะ โตมาขนาดนี้ไม่เคยเห็นแบบนี้  ทำเอาผวาด้วยความสงสารค่ะ  หลังจากเดินผ่านภารกิจ พิชิตปลา ก็เลยตัดสินใจ หลักลี้เมือง เดินริมน้ำดีกว่า หันซ้ายหั นขวา เดินมั่วสุดๆ ท้ายก็เจอทางลงไปทางเดินริมน้ำค่ะ โชคดีสุดๆ เพราะได้เดินตั้งแต่ต้นน้ำ

โชคดีค่ะ ที่ตัดสินใจเดินตั้งแต่ต้นน้ำ เลยได้เจอเจ้ากังหันวัดน้ำ อันนี้ อย่างที่บอกค่ะ อ่านแผนที่ไม่เป็นเดินมั่วๆ เอาค่ะ เห็นสะพานสูงๆ นั่นมั๊ยค่ะ อันนั้นหลงค่ะ ก็เลยได้ขึ้นไปเดินบนนั้น และถ่ายลงมาข้างล่าง หลงแต่คุ้มค่ะ หลงออกไปเกือบจะถึงเมืองใหม่เลยนะคะ แต่ก็หันหลังเดินกลับมา เห็นซุ้มประตูนั่นมั๊ยคะ เดินผ่านซุ้มนั้นมาเรื่อย ก็กลับเข้ามาเมืองเก่าเหมือนเดิมค่ะ เฮ้อ ....ขาเกือบหลุด



ที่เห็นอยู่นี่ คุณพี่เทศบาลนะค่ะ แต่งตัวสวยค่ะ สวยกว่าเราซะอีก อ้อพูดถึงเรื่องแต่งตัวเป็นอะไรที่ขำมาก ไปถึงวันแรกเราใส่เสื้อยืดแขนยาว กางเกงขาสั้น รองเท้าผ้าใบ คนมองกันทั้งเมือง ไม่รู้เพราะกางเกงหรือเปล่าก็ไม่ได้สั้นมากนะ ประมาณเข่า หรืออาจเป็นเพราะคนที่นั่นไม่นิยมนุ่งกางเกงขาสั้นก็ไม่รู้ หากนุ่งขาสั้นก็จะใส่ ถุงน่อง หรือเลกกิ้ง เป็นที่นิยมมากๆ เห็นเขามองมาเราก็เขินๆอยู่นะ ฉ้าน....ทำอะไรผิด มองฉ้าน...ทำไม หรือฉันประหลาด?????


ชีพจรลงเท้า ตั้งแต่เช้ายันค่ำ ได้เวลาพักผ่อนอีกแล้ว จริงๆ ก็ไม่ดึกนะ เพิ่งจะ 2 ทุ่มเอง แต่เป็นเพราะว่าออกเดินทั้งวัน ก็เลยเหนื่อยเอาการอยู่เหมือนกัน เลยตัดสินใจออกเดินกลับโฮสเทลค่ะ ระหว่างทางก็จะเจอผัก บาร์ เต็มไปหมด ดูเกะกะตาพิลึก เราก็เข้าใจค่ะ ว่าเป็นเรื่องของธุรกิจ แต่น่าจะมีมาตรการป้องกันเรื่องเสียงหน่อยก็น่าจะดีค่ะ แต่ๆ จริงเราก็อยากที่จะลองเข้าไปนั่งดูเหมือนกันอยากเก็บบรรยากาศ แต่เพราะว่าเดินทางคนเดียว ไม่มีเพื่อนเลยไม่อยากเสี่ยงกับคนเมาในร้าน ตัดสินใจกลับห้องนอนดีกว่า ...คิดเหรอว่าจะได้นอน... เฮ้อเหนื่อยแค่ไหนก็ต้องทนค่ะ เก็บกักสัมภาระให้เรียบร้อย เหลือทิ้งไว้แค่สัมภาระที่จะใส่พรุ่งนี้ เป็นอันเสร็จพิธีสวดมนต์ก่อนนอนแล้วก็หลับได้ค่ะ เดินทางต่างบ้าน ต่างเมือง พกพระ หรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เรานับถือ หนังสือสวดมนต์เล่มเล็กๆสักเล่ม ก็พอจะทำให้อุ่นใจได้นะคะ (กฏข้อที่ 6 ทุกครั้งที่จะเปลี่ยนเมือง อย่าลืมสำรวจเครื่องใช้ส่วนตัวของตัวเองนะคะ ปลั๊กไฟ โทรศัพท์ แทปเลต ฯลฯ ถ้าเป็นไปได้ วันสุดท้ายก่อนจะย้ายเมือง หรือออกเดินทาง ควรที่จะจัดกระเป๋าก่อนนอนน่าจะดีนะคะ ตลอดทริปเราไม่เคยลืมอะไรเลยเพราะใช้วิธีนี้ นี่แหละค่ะ คิดอยู่เสมอว่าถ้าของที่ลืมไม่สำคัญก็ไม่เป็นไร เกิดเป็นของสำคัญขึ้นมาล่ะ จะพึ่งใครได้เพราะไปคนเดียว ฉะนั้นรอบคอบไว้ก่อนดีกว่า เผื่อไว้ก็ดีนะคะ)
สรุปค่าใช้จ่ายวันนี้ค่ะ  15 พ.ค. 57
1.    ค่าของฝาก 100 Y (มาเฟิ่งหวงซื้อผ้าพันคอกันนะค่ะ สวยค่ะ ราคาถูกด้วย ไม่แพงค่ะ ตกผืนละร้อยกว่าๆ เอง)
2.    ค่าอาหาร + กาแฟ + แซนด์วิช + น้ำ 146 Y
•    สรุปวันนี้จ่ายไป 246 Y = 1,277 บาท อัตราแลกเปลี่ยนตอนที่แลกเงินไป 5.19 บาท ต่อหยวน