สวัสดีครับเพื่อนๆ ผมแค่อยากจะมาเล่าเรื่องความรักที่ไม่สวยงามสักเท่าไหร่ และอยากระบายความในใจที่ไม่รู้จะระบายกับใคร และไม่ได้ประจารจนทำให้ใครต้องเสียหาย เพราะมันคือเรื่องจริง ผมอาจเล่าไม่เก่ง เล่าวนไปวนมา อาจทำให้งง ขออภัยในที่นี้ด้วย และ ผมก็ยินดีที่จะให้ทุกคนแสดงความคิดเห็นว่าเรื่องของผม ควรจะทำยังไงต่อ “ถ้าวันนึงเธอกลับมา”
เริ่มเลยนะครับ
ผมเลิกกับแฟนเก่ามา ซึ่งคบกันนานพอสมควร ประมาน 2 ปี 6เดือน ตั้งแต่ผมเลิก ผมก็ไม่ได้ทำใจนานนัก เพราะอาจจะหมดรักหรือเบื่อเธอแล้วก็เลยทำใจได้แปปเดียว
หลังจากเลิกไป2เดือน ผมก็ได้เจอความรักครั้งใหม่ เจอกันเพราะแอพ BeeTalk แอพนี้ก็จะเขย่าหาคนคุยไปเรื่อยๆๆ ได้เจอกับผู้หญิงหลายคน แต่มีคนเดียวที่ทำให้ผมรู้สึกดีมากๆ ขอไม่เอ่ยชื่อก็แล้วกัน เรียกโดยนามสมมุติแล้วกันนะ เธอคนนี้ชื่ออ้วน (นามสมมุติ)
อ้วนได้เข้ามาในชีวิตและได้คุยอย่างสนิทกันมาก และก็เรียนที่มหาวิทยาลัยเดียวกันปีเดียวกันด้วยแต่คนละคณะ ผมก็ได้ชวนอ้วนคุยทุกๆเรื่อง เอาง่ายๆ จีบเขานั่นแหละ ผมได้จีบอ้วนประมาน 10 วัน ก็ถือว่านานนะเพราะเราคุยกันทั้งวันเลยมีเวลาว่างทั้งวันทั้งคู่ ก็เลยคุยทั้งวัน อ้วนนอนหอรวม ทำไมผมถึงรู้หรอ ก็เพราะว่าถามแบบอ้อมๆไง เช่น จบจากโรงเรียนอะไรมา ถ้าเป็นโรงเรียนต่างจังหวัดก็แสดงว่านอนหอไม่ก็นอนบ้านญาติ แต่อ้วนตอบว่าอยู่หอไม่ได้อยู่บ้าน
ผมก็ยิงคำถามต่อไปเลย “นอนกับเพื่อนหรอ??” อ้วนก็ตอบว่าเปล่า “นอนคนเดียว” นั่นไงผมได้คำตอบและทำให้ผมได้มีความหวังว่าคงจะเจอกันง่ายขึ้นและไปหาได้ง่ายขึ้น ผมก็ชวนคุยไปต่างๆนาน ชวนคุยว่ากลัวผีไหมบ้าง ใช้ชีวิตยังไงบ้าง เหงาไหม แต่คำถามที่ต้องถามคือมีแฟนหรือยัง เป็นคำถามที่ผมไม่ได้ถามอ้วนเลยเพราะว่า ถ้าเขาไม่โสด คงไม่ให้ความหวังขนาดนี้ ผมก็ได้คุยไปจนถึงขั้น ขอไลน์ ขอเบอร์ และผมก็ได้มันมา จากคุยใน BeeTalk มาเป็นคุยไลน์ ก็ทำให้อ้วนได้ตอบไวกว่าเดิมเพราะว่าแอพนั้นไม่ค่อยได้เล่น สาเหตที่อ้วนตอบไวเพราะอ้วนรู้สึกดีด้วยหรือเปล่าก็ไม่รู้นะ แต่อ้วนได้งอลผมบ่อยมากเรื่องที่ผมตอบช้ากว่าอ้วน แต่ผมก็ง้อทุกครั้งๆๆจนอ้วนบอกว่า “กี่ครั้งแล้ว นับดูสิที่ตอบช้า”
ผมก็ขอโทษเธอทุกครั้งๆและพยายามตอบให้ไวที่สุด อ้วนเป็นคนน่ารัก ใสๆ ไม่แรง ไม่กินเหล้า สูบบุหรี่ เที่ยว ไม่เลย อยู่แต่หอ จนผมได้ชวนเธอไปเที่ยวครั้งแรกที่ห้าง กว่าจะได้เจอกัน กว่าจะว่างตรงกัน สุดท้ายก็ได้เจอ ผมกับอ้วนก็เดินเล่นกัน กินข้าวกัน ถือว่าเป็นความทรงจำที่ดีเลย เดินจนเย็น ผมก็ได้อาสาไปส่งที่หอ และผมก็ได้ไปส่งถึงห้องเลย ตื่นเต้นมาก เป็นครั้งแรกที่ได้เข้าหอของคนที่ชอบ และผมก็กลับบ้าน จนวันต่อๆมาผมก็อยากไปหาเธอที่หอบ่อยๆ อยากเจอทุกๆวัน อ้างว่าอยากให้อ้วนติวหนังสือให้บ้าง อยากไปเดินเล่นด้วยบ้าง หลายคนอาจคิดว่าผมหวังจะฟันแล้วทิ้งใช่ไหมละ คิดถูกแล้ว ผมเคยคิดแบบนั้น แต่เธอทำให้ผมรักจนไม่กล้าทำเรื่องเลวๆแบบนั้นได้
มันอาจดูว่าผมพิมพ์ให้ตัวเองดูดีใช่ไหมละ เข้าเรื่องต่อนะ ผมก็อ้างได้สำเร็จ จนได้ไปหาเธอบ่อยมาก ประมานอาทิตละ3วันเพราะวันนั้นเป็นช่วงหยุดสอบของมหาลัย อ้วนก็ทำให้ผมรู้ว่าเธอก็รู้สึกดีกับผมเหมือนกัน จนวันนึงอยู่ในห้องด้วยกัน ผมก็อยากจะจู่โจม โดยนิสัยผู้ชายก็อย่างนี้แหละ แต่ผมไม่อยากจู่โจมแบบนั้น ผมค่อยๆใกล้ๆเธอ โอบเธอ และก็ได้กอด หอมแก้มในทันใด เธอยอมผม เธอก็หอมผมคืน ทำให้ผมมั่นใจว่า ผมจีบคนนี้ติดแล้วแหละ ผ่านไป2-3วัน
ผมก็ได้มาหาเธออีกครั้ง โดยข้ออ้างเดิมๆ จนเราสองคน มีอะไรกันโดยที่ยังไม่ได้ขอคบเป็นแฟน ต่อมาเราก็รู้กันแล้วว่าเราเป็นแฟนกันแล้วนะ เธอได้รักผมอยากเปิดเผยมากขึ้น แต่เหมือนว่าเรื่องนี้ ฝ่ายเพื่อนผมจะรู้ว่าผมคบกับคนนี้ แต่เพื่อนฝ่ายหญิงไม่น่าจะรู้เพราะ ไม่เคยได้เจอกับเพื่อนฝ่ายหญิงเลย แต่ก็หวังว่าจะเล่าให้กันฟันนะ ผมก็ได้คบกับคนนี้ไปเรื่อยๆ จนถึงวันที่มหาลัยปิด เธอต้องกลับบ้าน เราก็ได้คุยแค่โทรสับบ้าง พิมพ์ไลน์บ้าง แต่ก็คุยกันหวานพอสมควร เธอทำให้ผมรักจนลืมแฟนเก่าไปเลย เธอกลับบ้านไปนานมาก เป็นเดือน กว่าจะกลับก็หลังวันสงกรานต์แหนะ
ระหว่างนั้นผมก็ได้มีเรื่องกับอาจารย์ท่านนึงคือเรื่องงานที่ส่ง เพราะงานผมมันชุ่ยและทุเรสมาก โดนแค่ผมคนเดียว จนทำให้ผมรู้ว่าอาจารย์ท่านนี้สุ่มตรวจงาน เพราะว่างานเพื่อนผมกับงานผม มันเละพอกัน ชุ่ยมากพอกัน แต่ผมโดนคนเดียว แต่ก็ไม่เป็นไรผมมีความรับผิดชอบ เลยเอารายงานมาเขียนใหม่ทั้งหมด กำหนดส่งก็หลังสงกราน พอถึงวันที่เธอจะได้หลับมาหอเพราะเตรียมตัวเรียนซัมเม่อเธอก็ได้กลับมาแค่วันสองวันผมก็ได้ให้เธอช่วยเขียวรายงานผมด้วย ไปทำที่หอเธอหน่ะ และผมก็ถ่ายต้นฉบับที่จะต้องมาลอกลงใหม่ส่งไปให้เธอ เธอก็บอกว่าทำไมไม่ให้ดูในไอแพดเลยละ ใหญ่กว่าอ่านง่าย ผมก็ลืมคิดแต่ผมก็ไม่ได้ให้ดูในไอแพด
เธอก็งอนเพราะคิดว่าผมมีความลับอะไรในไอแพดนั่นแน่ๆเลย แต่จริงๆ ไม่มี ความลับนั่นอยู่ในมือถือผมเอง แต่มันก็ไม่ใช่ความลับหรอก มันคือรูปเก่าๆ แฟนเก่าข้อความเก่าๆหน่ะ กลัวเธอเห็นและจะเข้าใจผิด เพราะผู้หญิงจะไม่ค่อยฟังอะไรอยู่แล้ว แต่ก็ได้ทำงานจนเสร็จ และไปส่งอาจารย์ กลับมาที่หอ ผมก็ง้อเธอจนสำเร็จ และก็อยู่ด้วยกันยัน3-4ทุ่ม เราสองคนก็รักกันเหมือนเดิม รักมากกว่าเก่า เธอได้แสดงความรักให้ผมมากกว่าเดิม จนถึงวันที่สองที่เธอกลับมาจากบ้านที่ตจว. เธอได้บอกว่าต้องไปดูแลหมาที่บ้านแฟนพี่สาวเพราะหมาท้องแก่กำลังจะคลอด ผมก็นอยๆเพราะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว
เธออยู่จนหมาคลอดลูกออกมา และก็ได้กลับมาอยู่หอ แต่ก็ไม่ได้เจอกันเพราะเธอบอกว่า พ่อมาทำงานที่กรุงเทพต้องไปนอนกับพ่อ จนเธอว่างสักที ผมก็ได้ไปหาเธอ แต่นี่คงเป็นการเจอกันที่มีความสุขเป็นครั้งสุดท้าย แต่ผ่านไปประมาน1อาทิตย์ เธอได้ให้ข้ออ้างว่าโทรสับพังเดี๋ยวจะทักไปนะ ผมก็รอ เธอหายไปทั้งหมด4วัน ตามด้วยบล็อกไลน์ จนผมอยากจะตามเธอ ผมก็เลือกที่จะสมัคไอจีใหม่เพราะไอจีเก่ามีแต่รูปแฟนเก่าไปหมด ผมขี้เกียจลบและผมก็ลืมแฟนเก่าไปแล้ว ผมก็ฟอลโล่วเธอไป เธอก็รับ แต่ผมได้เห็นรูปเธอไปเที่ยวทะเล เห็นแค่แปปเดียว เธอก็ได้บล็อกไอจีผมไป
ผมก็โมโหสิ ส่งข้อความโทรสับ ก็ขึ้นอ่านทุกครั้ง จนครบ4วันที่เธอหายไป เธอกลับมาและโทรมาบอกว่า ซ่อมโทรสับแล้วนะ ผมก็หะ สงสัยคนที่ซ่อมจะอ่านข้อความบล็อกไลน์ บล็อกไอจีสินะ เธอก็เงียบๆและพยายามแถไปเรื่องอื่นให้ผมลืมเรื่องนี้ แต่ความจำที่ผมนึกได้คือเธอได้ไปเที่ยวทะเลกับกลุ่มเพื่อนเก่า
แต่ผมก็ไม่ได้คิดอะไร ผมให้อภัย ผมไปเจอเธอแต่ไม่ได้ไปห้องและ เธอดูเปลี่ยนไปตั้งแต่เธอกลับมาและเธอก็เห็นสิ่งที่ผมไม่อยากให้เห็นคือความทรงจำผมกับแฟนเก่าที่ผมลบไม่หมด เธอได้เข้าใจผิดผมก็รู้สึกผิดและยอมรับผิดแต่ก็พยายามอธิบายให้เธอฟังแต่เธอไม่ต้องการที่จะฟัง และก็ถามอะไรแปลกๆเช่น ผมคิดยังไงกับเธอ ผมรักเธอไหม บลาๆ แต่เธอเหมือนจะโกหกผมเรื่องโทรสับพัง เพราะผมเห็น เธอเล่นไลน์แต่เธอบอกว่าไลน์พังรอสมัครไลน์ใหม่ และเธอก็ได้แอดไลน์มาเหมือนเดิม แต่เป็นไลน์เก่า ผมก็โอเคให้อภัยผมไม่อยากคิดมาก แต่เธอก็พยายามคุยให้เหมือนเดิม บอกรักบอกคิดถึง แต่การคุยมันเปลี่ยน กลายเป็นผมถาม4คำ เธอตอบคำเดียว
ผมก็ถามเธอเป็นอะไร เธอก็ได้ให้คำตอบว่า มีปัญหากับครอบครัว แม่กดดันเรื่องเรียน ผมก็โอเค ปลอบใจเธอ แต่เวลาผ่านไปเธอก็ยังคุยเหมือนเดิม จนทำให้ผมต้องนึกถึงวันที่เธอหายไป ผมพยายามเคลียกับเธอ เธอก็โมโหใส่ผม ว่าเคลียดเรื่องนี้ไม่พอใช่ไหมต้องเคลียดเพิ่มอีกใช่ไหม ผมก็โอเคๆ เป็นแบบนี้3-4ครั้งที่ผมพยายามเข้าเรื่องที่จะเคลีย จนวันนึงเธอได้ค่อยๆหายไป ค่อยๆตอบเหมือนคนไม่รู้จักกันมาคุยกัน ผมก็คิดมากแล้ว จนวันนึงผมได้เข้าเฟสอีกครั้งตั้งแต่ผมเลิกกับแฟนเก่าก็ไม่ค่อยเล่นเฟส เธอก็ไม่เล่นเฟสเหมือนกันแต่เธอเคยเล่น
ผมก็เข้าเฟสหาเฟสเธอจนเจอ ผมส่องเฟสเธอจนเห็นเธอเคยตั้งคบกับคนๆนึงที่ตจว.แถวบ้านเธอ ผมก็ไม่คิดไรเพราะอาจเป็นแฟนเก่า และผมก็สร้างไอจีเปล่าๆอีกไอจีนึงซึ่งผมจะพิมข้อความใส่ในแอพโน้ดในไอโฟน และแคปลงในไอจีประมาน50รูป และก็ฟอลโล่วเธอไป และผมก็เอาส่วนตัวออกจะได้ให้เธอเห็นเลยเพราะเธอคงไม่ฟอลกลับมาหรอก ทันใดนั้น เธอได้โทรมาหาผมและก็ด่าผมชุดใหญ่ เธอเกลียดผมว่าผมทำไรไม่คิด เธอบอกให้ผมลบให้หมดเพราะว่าเธอเข้าไอจีเครื่องแม่ไว้ แม่เห็น แม่ด่าเธอ ผมก็ลบให้จนหมด ผมเชื่อเธอ และเธอก็ด่าผมว่า “ทำอะไรไม่หัดคิดสะบ้าง”
และเธอก็หายไปเลย และก็บล็อกไลน์ผมอีกรอบ ซึ่ง ที่ผมพิมแล้วแคปลงในไอจี คือความในใจของผม คือระหว่างผมคบกับเธอผมจะพิมไว้เรื่อยๆพิมตลอด เวลาผมงอลก็พิม พิมจนถึงปัจจุบัน แต่เชื่อได้เลยเธอไม่ได้อ่านหรอก เธอเน้นแต่ให้ลบๆๆอย่างเดียวและก็เน้นให้ลบรูปคู่ เพราะผมลงรูปคู่ เป็นรูปที่จูบกัน และเธอหายไปเป็นอาทิตย์ จนผมโทรไปหาเธออีกครั้งเธอก็บอกว่าเกลียดผมที่ผมทำแบบนั้น ผมเสียใจมาก การที่ผมส่งความรู้สึกทั้งหมด ความทรงจำทั้งหมด เธอไม่เห็นค่าเลย กลับเกลียดผมด้วยซ้ำ ตลอกเวลาที่เธอพยายามห่างผมผมเครียดมาก จนผมยื่นข้อเสนอว่า ลำบากไหมช่วงนี้ ถ้าเรื่องของเราทำให้เธอเคลียด ผมจะห่างให้เอง เธอก็ด่าผมยกใหญ่อีกตามเคยว่า อยากห่างก็ห่าง ทิ้งไปเลยก็ได้ พอกันที “ไม่ต้องพูดให้ตัวเองดูดีหรอก” เธอชอบพูดคำเดิมว่า “แล้วแต่จะคิด”
ผมได้ฟังจนผมรู้สึกว่าผมทำผิดอีกแล้วหรอ และเธอก็หายไป ผมอยากไปหาก็ไม่ให้ไป อยากไปนอนที่หอก็ไม่ให้ขึ้น จนวันนึงผมทนไม่ไหว ขอร้องให้พี่รหัสของผมได้ฟอลไอจีเธอไป จนเธอรับ และผมก็ขอยืมรหัสพี่ผมมาส่องไอจีเธอ จนผมได้เจออะไรหลายอย่างที่ผมทึ่ง เธอไปเที่ยวครั้งนั้นกับเพื่อนก็จริง แต่มีคนนึงที่หน้าเหมือนแฟนที่เธอตั้งคบมากๆ จนผมได้หาหลักฐานพอที่จะมัดตัวได้ว่า เธอได้ไปเที่ยวกับแฟนของเธอ และคงยังเป็นแฟนกันอยู่ ทั้งเพื่อนๆทั้งพี่ๆที่รู้จักเธอ ก็ได้แซวเธอเรื่องแฟนคนนี้ จนทำให้ผมรู้ว่า เธอคบกับผมโดยที่ไม่มีใครรู้เลย แม้แต่เพื่อนของเธอ ผมเสียใจมาก ที่ผ่านมาคืออะไร เธอคบกับผมทำไม ผมกำลังโดนหลอกอยู่หรอ ความรักที่ยิ่งใหญ่ที่ผมจริงจังกับเธอมากๆ แต่เธอกับรักผมแค่ชั่วคราว ผมเป็นกิ้กโดยไม่รู้ตัว และผมก็เสียสุดขีด บล็อกเธอหมดทุกอย่าง และเธอก็ได้โทรมา1สาย 1สายเท่านั้น และก็ไม่โทรมาอีกเลย เหมือนเธอไม่อธิบาย ไม่ง้อไม่อะไร คือเธอปล่อยผมแล้วจริงๆ ผมเจ็บเกินคำบรรยาย และผมก็ทำตามที่เธอชอบพูดคือ “แล้วแต่จะคิด” เธอไม่อธิบายอะไรทั้งนั้น //////เธอชอบด่าผมว่า ”ทำอะไรทำไมไม่หัดคิดก่อนบ้าง” แต่ทำไมเธอไม่กลับไปดูตัวเอง ไม่คิดก่อนทำ ไม่คิดว่าการที่มีแฟนอยู่แล้ว แล้วมาล้อเล่นกับคนที่มันรักใครรักจริงอย่างนี้///////
ปล. ความรักที่เธอให้กับผม มันก็สวยงามมากเธอรักผม แต่คงไม่เต็มที่เพราะเธอไม่ได้มีแฟนคนเดียว ในเมื่อผมเป็นคนมาทีหลังก็ต้องยอมรับได้ ต้องทนเห็นเขาสองคนรักกันให้ได้
เรื่องนี้อาจทำให้คนอ่านเบื่อ ทำให้คนอ่านงง ทำให้คนอ่านได้มีความคิดเห็น อาจทำให้ทุกคนได้วิจารผมว่าผมแกล้งพิมให้ตัวเองดูดีรึเปล่า ใส่ร้ายผู้หญิงเกินไปไหม แต่ผมจะบอกว่า ทุกอย่างคือความจริง แต่บางทีผมก็อาจลืมสิ่งดีๆที่เธอให้กับผมเลยไม่ได้พิมพ์ลงไป และผมก็ยินดีที่จะให้ทุกคนแสดงความคิดเห็นว่าเรื่องของผม ควรจะทำยังไงต่อ “ถ้าวันนึงเธอกลับมา”
ผมควรจะทำอย่างไร เจ็บปวดมาก
เริ่มเลยนะครับ
ผมเลิกกับแฟนเก่ามา ซึ่งคบกันนานพอสมควร ประมาน 2 ปี 6เดือน ตั้งแต่ผมเลิก ผมก็ไม่ได้ทำใจนานนัก เพราะอาจจะหมดรักหรือเบื่อเธอแล้วก็เลยทำใจได้แปปเดียว
หลังจากเลิกไป2เดือน ผมก็ได้เจอความรักครั้งใหม่ เจอกันเพราะแอพ BeeTalk แอพนี้ก็จะเขย่าหาคนคุยไปเรื่อยๆๆ ได้เจอกับผู้หญิงหลายคน แต่มีคนเดียวที่ทำให้ผมรู้สึกดีมากๆ ขอไม่เอ่ยชื่อก็แล้วกัน เรียกโดยนามสมมุติแล้วกันนะ เธอคนนี้ชื่ออ้วน (นามสมมุติ)
อ้วนได้เข้ามาในชีวิตและได้คุยอย่างสนิทกันมาก และก็เรียนที่มหาวิทยาลัยเดียวกันปีเดียวกันด้วยแต่คนละคณะ ผมก็ได้ชวนอ้วนคุยทุกๆเรื่อง เอาง่ายๆ จีบเขานั่นแหละ ผมได้จีบอ้วนประมาน 10 วัน ก็ถือว่านานนะเพราะเราคุยกันทั้งวันเลยมีเวลาว่างทั้งวันทั้งคู่ ก็เลยคุยทั้งวัน อ้วนนอนหอรวม ทำไมผมถึงรู้หรอ ก็เพราะว่าถามแบบอ้อมๆไง เช่น จบจากโรงเรียนอะไรมา ถ้าเป็นโรงเรียนต่างจังหวัดก็แสดงว่านอนหอไม่ก็นอนบ้านญาติ แต่อ้วนตอบว่าอยู่หอไม่ได้อยู่บ้าน
ผมก็ยิงคำถามต่อไปเลย “นอนกับเพื่อนหรอ??” อ้วนก็ตอบว่าเปล่า “นอนคนเดียว” นั่นไงผมได้คำตอบและทำให้ผมได้มีความหวังว่าคงจะเจอกันง่ายขึ้นและไปหาได้ง่ายขึ้น ผมก็ชวนคุยไปต่างๆนาน ชวนคุยว่ากลัวผีไหมบ้าง ใช้ชีวิตยังไงบ้าง เหงาไหม แต่คำถามที่ต้องถามคือมีแฟนหรือยัง เป็นคำถามที่ผมไม่ได้ถามอ้วนเลยเพราะว่า ถ้าเขาไม่โสด คงไม่ให้ความหวังขนาดนี้ ผมก็ได้คุยไปจนถึงขั้น ขอไลน์ ขอเบอร์ และผมก็ได้มันมา จากคุยใน BeeTalk มาเป็นคุยไลน์ ก็ทำให้อ้วนได้ตอบไวกว่าเดิมเพราะว่าแอพนั้นไม่ค่อยได้เล่น สาเหตที่อ้วนตอบไวเพราะอ้วนรู้สึกดีด้วยหรือเปล่าก็ไม่รู้นะ แต่อ้วนได้งอลผมบ่อยมากเรื่องที่ผมตอบช้ากว่าอ้วน แต่ผมก็ง้อทุกครั้งๆๆจนอ้วนบอกว่า “กี่ครั้งแล้ว นับดูสิที่ตอบช้า”
ผมก็ขอโทษเธอทุกครั้งๆและพยายามตอบให้ไวที่สุด อ้วนเป็นคนน่ารัก ใสๆ ไม่แรง ไม่กินเหล้า สูบบุหรี่ เที่ยว ไม่เลย อยู่แต่หอ จนผมได้ชวนเธอไปเที่ยวครั้งแรกที่ห้าง กว่าจะได้เจอกัน กว่าจะว่างตรงกัน สุดท้ายก็ได้เจอ ผมกับอ้วนก็เดินเล่นกัน กินข้าวกัน ถือว่าเป็นความทรงจำที่ดีเลย เดินจนเย็น ผมก็ได้อาสาไปส่งที่หอ และผมก็ได้ไปส่งถึงห้องเลย ตื่นเต้นมาก เป็นครั้งแรกที่ได้เข้าหอของคนที่ชอบ และผมก็กลับบ้าน จนวันต่อๆมาผมก็อยากไปหาเธอที่หอบ่อยๆ อยากเจอทุกๆวัน อ้างว่าอยากให้อ้วนติวหนังสือให้บ้าง อยากไปเดินเล่นด้วยบ้าง หลายคนอาจคิดว่าผมหวังจะฟันแล้วทิ้งใช่ไหมละ คิดถูกแล้ว ผมเคยคิดแบบนั้น แต่เธอทำให้ผมรักจนไม่กล้าทำเรื่องเลวๆแบบนั้นได้
มันอาจดูว่าผมพิมพ์ให้ตัวเองดูดีใช่ไหมละ เข้าเรื่องต่อนะ ผมก็อ้างได้สำเร็จ จนได้ไปหาเธอบ่อยมาก ประมานอาทิตละ3วันเพราะวันนั้นเป็นช่วงหยุดสอบของมหาลัย อ้วนก็ทำให้ผมรู้ว่าเธอก็รู้สึกดีกับผมเหมือนกัน จนวันนึงอยู่ในห้องด้วยกัน ผมก็อยากจะจู่โจม โดยนิสัยผู้ชายก็อย่างนี้แหละ แต่ผมไม่อยากจู่โจมแบบนั้น ผมค่อยๆใกล้ๆเธอ โอบเธอ และก็ได้กอด หอมแก้มในทันใด เธอยอมผม เธอก็หอมผมคืน ทำให้ผมมั่นใจว่า ผมจีบคนนี้ติดแล้วแหละ ผ่านไป2-3วัน
ผมก็ได้มาหาเธออีกครั้ง โดยข้ออ้างเดิมๆ จนเราสองคน มีอะไรกันโดยที่ยังไม่ได้ขอคบเป็นแฟน ต่อมาเราก็รู้กันแล้วว่าเราเป็นแฟนกันแล้วนะ เธอได้รักผมอยากเปิดเผยมากขึ้น แต่เหมือนว่าเรื่องนี้ ฝ่ายเพื่อนผมจะรู้ว่าผมคบกับคนนี้ แต่เพื่อนฝ่ายหญิงไม่น่าจะรู้เพราะ ไม่เคยได้เจอกับเพื่อนฝ่ายหญิงเลย แต่ก็หวังว่าจะเล่าให้กันฟันนะ ผมก็ได้คบกับคนนี้ไปเรื่อยๆ จนถึงวันที่มหาลัยปิด เธอต้องกลับบ้าน เราก็ได้คุยแค่โทรสับบ้าง พิมพ์ไลน์บ้าง แต่ก็คุยกันหวานพอสมควร เธอทำให้ผมรักจนลืมแฟนเก่าไปเลย เธอกลับบ้านไปนานมาก เป็นเดือน กว่าจะกลับก็หลังวันสงกรานต์แหนะ
ระหว่างนั้นผมก็ได้มีเรื่องกับอาจารย์ท่านนึงคือเรื่องงานที่ส่ง เพราะงานผมมันชุ่ยและทุเรสมาก โดนแค่ผมคนเดียว จนทำให้ผมรู้ว่าอาจารย์ท่านนี้สุ่มตรวจงาน เพราะว่างานเพื่อนผมกับงานผม มันเละพอกัน ชุ่ยมากพอกัน แต่ผมโดนคนเดียว แต่ก็ไม่เป็นไรผมมีความรับผิดชอบ เลยเอารายงานมาเขียนใหม่ทั้งหมด กำหนดส่งก็หลังสงกราน พอถึงวันที่เธอจะได้หลับมาหอเพราะเตรียมตัวเรียนซัมเม่อเธอก็ได้กลับมาแค่วันสองวันผมก็ได้ให้เธอช่วยเขียวรายงานผมด้วย ไปทำที่หอเธอหน่ะ และผมก็ถ่ายต้นฉบับที่จะต้องมาลอกลงใหม่ส่งไปให้เธอ เธอก็บอกว่าทำไมไม่ให้ดูในไอแพดเลยละ ใหญ่กว่าอ่านง่าย ผมก็ลืมคิดแต่ผมก็ไม่ได้ให้ดูในไอแพด
เธอก็งอนเพราะคิดว่าผมมีความลับอะไรในไอแพดนั่นแน่ๆเลย แต่จริงๆ ไม่มี ความลับนั่นอยู่ในมือถือผมเอง แต่มันก็ไม่ใช่ความลับหรอก มันคือรูปเก่าๆ แฟนเก่าข้อความเก่าๆหน่ะ กลัวเธอเห็นและจะเข้าใจผิด เพราะผู้หญิงจะไม่ค่อยฟังอะไรอยู่แล้ว แต่ก็ได้ทำงานจนเสร็จ และไปส่งอาจารย์ กลับมาที่หอ ผมก็ง้อเธอจนสำเร็จ และก็อยู่ด้วยกันยัน3-4ทุ่ม เราสองคนก็รักกันเหมือนเดิม รักมากกว่าเก่า เธอได้แสดงความรักให้ผมมากกว่าเดิม จนถึงวันที่สองที่เธอกลับมาจากบ้านที่ตจว. เธอได้บอกว่าต้องไปดูแลหมาที่บ้านแฟนพี่สาวเพราะหมาท้องแก่กำลังจะคลอด ผมก็นอยๆเพราะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว
เธออยู่จนหมาคลอดลูกออกมา และก็ได้กลับมาอยู่หอ แต่ก็ไม่ได้เจอกันเพราะเธอบอกว่า พ่อมาทำงานที่กรุงเทพต้องไปนอนกับพ่อ จนเธอว่างสักที ผมก็ได้ไปหาเธอ แต่นี่คงเป็นการเจอกันที่มีความสุขเป็นครั้งสุดท้าย แต่ผ่านไปประมาน1อาทิตย์ เธอได้ให้ข้ออ้างว่าโทรสับพังเดี๋ยวจะทักไปนะ ผมก็รอ เธอหายไปทั้งหมด4วัน ตามด้วยบล็อกไลน์ จนผมอยากจะตามเธอ ผมก็เลือกที่จะสมัคไอจีใหม่เพราะไอจีเก่ามีแต่รูปแฟนเก่าไปหมด ผมขี้เกียจลบและผมก็ลืมแฟนเก่าไปแล้ว ผมก็ฟอลโล่วเธอไป เธอก็รับ แต่ผมได้เห็นรูปเธอไปเที่ยวทะเล เห็นแค่แปปเดียว เธอก็ได้บล็อกไอจีผมไป
ผมก็โมโหสิ ส่งข้อความโทรสับ ก็ขึ้นอ่านทุกครั้ง จนครบ4วันที่เธอหายไป เธอกลับมาและโทรมาบอกว่า ซ่อมโทรสับแล้วนะ ผมก็หะ สงสัยคนที่ซ่อมจะอ่านข้อความบล็อกไลน์ บล็อกไอจีสินะ เธอก็เงียบๆและพยายามแถไปเรื่องอื่นให้ผมลืมเรื่องนี้ แต่ความจำที่ผมนึกได้คือเธอได้ไปเที่ยวทะเลกับกลุ่มเพื่อนเก่า
แต่ผมก็ไม่ได้คิดอะไร ผมให้อภัย ผมไปเจอเธอแต่ไม่ได้ไปห้องและ เธอดูเปลี่ยนไปตั้งแต่เธอกลับมาและเธอก็เห็นสิ่งที่ผมไม่อยากให้เห็นคือความทรงจำผมกับแฟนเก่าที่ผมลบไม่หมด เธอได้เข้าใจผิดผมก็รู้สึกผิดและยอมรับผิดแต่ก็พยายามอธิบายให้เธอฟังแต่เธอไม่ต้องการที่จะฟัง และก็ถามอะไรแปลกๆเช่น ผมคิดยังไงกับเธอ ผมรักเธอไหม บลาๆ แต่เธอเหมือนจะโกหกผมเรื่องโทรสับพัง เพราะผมเห็น เธอเล่นไลน์แต่เธอบอกว่าไลน์พังรอสมัครไลน์ใหม่ และเธอก็ได้แอดไลน์มาเหมือนเดิม แต่เป็นไลน์เก่า ผมก็โอเคให้อภัยผมไม่อยากคิดมาก แต่เธอก็พยายามคุยให้เหมือนเดิม บอกรักบอกคิดถึง แต่การคุยมันเปลี่ยน กลายเป็นผมถาม4คำ เธอตอบคำเดียว
ผมก็ถามเธอเป็นอะไร เธอก็ได้ให้คำตอบว่า มีปัญหากับครอบครัว แม่กดดันเรื่องเรียน ผมก็โอเค ปลอบใจเธอ แต่เวลาผ่านไปเธอก็ยังคุยเหมือนเดิม จนทำให้ผมต้องนึกถึงวันที่เธอหายไป ผมพยายามเคลียกับเธอ เธอก็โมโหใส่ผม ว่าเคลียดเรื่องนี้ไม่พอใช่ไหมต้องเคลียดเพิ่มอีกใช่ไหม ผมก็โอเคๆ เป็นแบบนี้3-4ครั้งที่ผมพยายามเข้าเรื่องที่จะเคลีย จนวันนึงเธอได้ค่อยๆหายไป ค่อยๆตอบเหมือนคนไม่รู้จักกันมาคุยกัน ผมก็คิดมากแล้ว จนวันนึงผมได้เข้าเฟสอีกครั้งตั้งแต่ผมเลิกกับแฟนเก่าก็ไม่ค่อยเล่นเฟส เธอก็ไม่เล่นเฟสเหมือนกันแต่เธอเคยเล่น
ผมก็เข้าเฟสหาเฟสเธอจนเจอ ผมส่องเฟสเธอจนเห็นเธอเคยตั้งคบกับคนๆนึงที่ตจว.แถวบ้านเธอ ผมก็ไม่คิดไรเพราะอาจเป็นแฟนเก่า และผมก็สร้างไอจีเปล่าๆอีกไอจีนึงซึ่งผมจะพิมข้อความใส่ในแอพโน้ดในไอโฟน และแคปลงในไอจีประมาน50รูป และก็ฟอลโล่วเธอไป และผมก็เอาส่วนตัวออกจะได้ให้เธอเห็นเลยเพราะเธอคงไม่ฟอลกลับมาหรอก ทันใดนั้น เธอได้โทรมาหาผมและก็ด่าผมชุดใหญ่ เธอเกลียดผมว่าผมทำไรไม่คิด เธอบอกให้ผมลบให้หมดเพราะว่าเธอเข้าไอจีเครื่องแม่ไว้ แม่เห็น แม่ด่าเธอ ผมก็ลบให้จนหมด ผมเชื่อเธอ และเธอก็ด่าผมว่า “ทำอะไรไม่หัดคิดสะบ้าง”
และเธอก็หายไปเลย และก็บล็อกไลน์ผมอีกรอบ ซึ่ง ที่ผมพิมแล้วแคปลงในไอจี คือความในใจของผม คือระหว่างผมคบกับเธอผมจะพิมไว้เรื่อยๆพิมตลอด เวลาผมงอลก็พิม พิมจนถึงปัจจุบัน แต่เชื่อได้เลยเธอไม่ได้อ่านหรอก เธอเน้นแต่ให้ลบๆๆอย่างเดียวและก็เน้นให้ลบรูปคู่ เพราะผมลงรูปคู่ เป็นรูปที่จูบกัน และเธอหายไปเป็นอาทิตย์ จนผมโทรไปหาเธออีกครั้งเธอก็บอกว่าเกลียดผมที่ผมทำแบบนั้น ผมเสียใจมาก การที่ผมส่งความรู้สึกทั้งหมด ความทรงจำทั้งหมด เธอไม่เห็นค่าเลย กลับเกลียดผมด้วยซ้ำ ตลอกเวลาที่เธอพยายามห่างผมผมเครียดมาก จนผมยื่นข้อเสนอว่า ลำบากไหมช่วงนี้ ถ้าเรื่องของเราทำให้เธอเคลียด ผมจะห่างให้เอง เธอก็ด่าผมยกใหญ่อีกตามเคยว่า อยากห่างก็ห่าง ทิ้งไปเลยก็ได้ พอกันที “ไม่ต้องพูดให้ตัวเองดูดีหรอก” เธอชอบพูดคำเดิมว่า “แล้วแต่จะคิด”
ผมได้ฟังจนผมรู้สึกว่าผมทำผิดอีกแล้วหรอ และเธอก็หายไป ผมอยากไปหาก็ไม่ให้ไป อยากไปนอนที่หอก็ไม่ให้ขึ้น จนวันนึงผมทนไม่ไหว ขอร้องให้พี่รหัสของผมได้ฟอลไอจีเธอไป จนเธอรับ และผมก็ขอยืมรหัสพี่ผมมาส่องไอจีเธอ จนผมได้เจออะไรหลายอย่างที่ผมทึ่ง เธอไปเที่ยวครั้งนั้นกับเพื่อนก็จริง แต่มีคนนึงที่หน้าเหมือนแฟนที่เธอตั้งคบมากๆ จนผมได้หาหลักฐานพอที่จะมัดตัวได้ว่า เธอได้ไปเที่ยวกับแฟนของเธอ และคงยังเป็นแฟนกันอยู่ ทั้งเพื่อนๆทั้งพี่ๆที่รู้จักเธอ ก็ได้แซวเธอเรื่องแฟนคนนี้ จนทำให้ผมรู้ว่า เธอคบกับผมโดยที่ไม่มีใครรู้เลย แม้แต่เพื่อนของเธอ ผมเสียใจมาก ที่ผ่านมาคืออะไร เธอคบกับผมทำไม ผมกำลังโดนหลอกอยู่หรอ ความรักที่ยิ่งใหญ่ที่ผมจริงจังกับเธอมากๆ แต่เธอกับรักผมแค่ชั่วคราว ผมเป็นกิ้กโดยไม่รู้ตัว และผมก็เสียสุดขีด บล็อกเธอหมดทุกอย่าง และเธอก็ได้โทรมา1สาย 1สายเท่านั้น และก็ไม่โทรมาอีกเลย เหมือนเธอไม่อธิบาย ไม่ง้อไม่อะไร คือเธอปล่อยผมแล้วจริงๆ ผมเจ็บเกินคำบรรยาย และผมก็ทำตามที่เธอชอบพูดคือ “แล้วแต่จะคิด” เธอไม่อธิบายอะไรทั้งนั้น //////เธอชอบด่าผมว่า ”ทำอะไรทำไมไม่หัดคิดก่อนบ้าง” แต่ทำไมเธอไม่กลับไปดูตัวเอง ไม่คิดก่อนทำ ไม่คิดว่าการที่มีแฟนอยู่แล้ว แล้วมาล้อเล่นกับคนที่มันรักใครรักจริงอย่างนี้///////
ปล. ความรักที่เธอให้กับผม มันก็สวยงามมากเธอรักผม แต่คงไม่เต็มที่เพราะเธอไม่ได้มีแฟนคนเดียว ในเมื่อผมเป็นคนมาทีหลังก็ต้องยอมรับได้ ต้องทนเห็นเขาสองคนรักกันให้ได้
เรื่องนี้อาจทำให้คนอ่านเบื่อ ทำให้คนอ่านงง ทำให้คนอ่านได้มีความคิดเห็น อาจทำให้ทุกคนได้วิจารผมว่าผมแกล้งพิมให้ตัวเองดูดีรึเปล่า ใส่ร้ายผู้หญิงเกินไปไหม แต่ผมจะบอกว่า ทุกอย่างคือความจริง แต่บางทีผมก็อาจลืมสิ่งดีๆที่เธอให้กับผมเลยไม่ได้พิมพ์ลงไป และผมก็ยินดีที่จะให้ทุกคนแสดงความคิดเห็นว่าเรื่องของผม ควรจะทำยังไงต่อ “ถ้าวันนึงเธอกลับมา”