ช่วยถอดคำประพันธ์ให้ผมหน่อยคับ

นกอยู่ฟ้านกหากไม่เห็นฟ้า
ปลาอยู่น้ำย่อมปลาเห็นน้ำไม่
ไส้เดือนไม่เห็นดินว่าฉันใด
หนอนย่อมไร้ดวงตารู้อาจม

ฉันนั้นความเปื่อยเน่าเป็นของแน่
ย่อมเกิดแก่ความนิ่งทุกสิ่งสม
แต่วันหนึ่งความเน่าในเปือกตม
ก็ผุดพรายให้ชมซึ่งดอกบัว

                  จาก "เพียงความเคลื่อนไหว"
อบากทราบความหมายของคำประพันธ์เหล่านี้      ขอความกรุณาจากผู้รู้ทุกท่านด้วยนะครับ