ข้ามิได้กลัวขนของเจ้า สีขนของเจ้า ข้าเพียงกลัวเขี้ยวของเจ้า

ขนของเจ้า ที่ตั้งชัน ประดุจจะกระโจนเข้าขย้ำเหยื่อ มิได้ทำให้ข้าหวาด
สีขนของเจ้า จะมีลายพาดกลอน เป็นลายดาว หรือเป็นสีดำ หรือจะเป็นลายด่าง ก็มิได้ทำให้ข้าหวั่น
ข้ากลัวเขี้ยวของเจ้า เล็บของเจ้า
กลัวเพียงว่าเขี้ยวของเจ้า เล็บของเจ้า จะทำให้คนที่รอคอยข้า ต้องขาดคนที่คอยดูแลพวกเขา
กลัวกระทั่งว่า ปวงสัตว์ที่อยู่ในร่มชายคาของข้า จะขาดซึ่งคนที่เคยให้อาหาร คนที่เคยให้ความรัก

หากเจ้าไม่มีเขี้ยว ไม่มีเล็บ เจ้าคงไม่ต่างไปจากไส้เดือน เพราะไม่เคยมีใครกลัวไส้เดือน
เพราะจริงๆแล้ว คนที่กลัวไส้เดือน แท้จริงแล้วเขาคือคนที่แขยงไส้เดือน

                                                                    เขียนในวันฝนพรำ เสียงแมวขู่กันฟ่อ แลไส้เดือนเริงร่าใต้เม็ดฝน
                                                                     เฒ่าทารกไคฟง เด็กโข่งโรงศาล