ทำงัยดีแม่ใจร้อน รำคารหงุดหงิดไม่ยอมใคร

ก่อนหน้านี้บ้านอยู่ในเมืองแม่บอกว่าอยากย้ายบ้านมาอยู่ใกล้ๆพี่น้องเพื่อนๆเราสงสารแม่ไม่ค่อยมีเพื่อนเลยยอมให้ย้ายพอย้ายมาแล้วกลับกลายเป็นว่าแม่รำคารคนข้างบ้านเพราะเค้าชอบโม้อวดกยอลูกสาวตัวเองและก็ชอบมาถามเช่น ทำไมวันนี้เปิดประตูช้าล่ะ.ทำไมวันนี้ไม่แต่งตัวสวยๆ.บลาๆๆหรือบางทีเด็กวัยรุ่นพูดจาไม่เข้าหูแม่ก็เก็บเอามาโกรธมากๆ.เราก็พยายามบอกแม่ว่าให้ทำใจคนแบบนี่มีทั่วแหละแต่แม่ก็ไม่ฟังเราบ่งทีก็แกล้งพูดแขวะว่าเค้าอีก.ซึ่งเราคิดว่าบางทีมีคนมาคุยด้วยอาจจะรำคารบ้างแต่ก็ดีกว่าโกรธกันใช่มั้ย.แต่แม่ไม่ยอมเลยเราไม่รู้จะทำงัยอ่ะกลับมาเยี่ยมแม่แาทิตย์นึงรู้สึกเลยว่าแม่เรากลายเป็นคนโมโหง่ายบางทีเหมือนขาดสติอย่างวันนั้นพ่อโทมาแต่แม่กลับบอกให้ผู้ชายคนข้างบ้านซึ่งมานั่งคุยที่บ้านรับโทสับแทน เรานั่งดูอยู่ งง มากว่าแม่ทำไรเนี้ยเดี๋ยวก็เข้าใจผิดกันพอดี.พอเราถามแม่ว่าให้เค้ารับทำไมแม่บอกว่าเค้ารับเอง. เฮ้ออออ.!!!เพื่อนๆว่าเราควรทำงัยดีคะ วัดก็ไปบ่อยนะเมื่อเช้าก็ชวนไปทำบุญโลงมา
ขอคำแนะนำหน่อยนะคะ