"เรื่องราวและขาวดำ"
เป็นกระทู้ที่นำเสนอผลงานการถ่ายภาพที่ไม่ค่อยจะเป็นเท่าไหร่ อารมณ์แบบอยากกดอะไรมาก็กด เทคนิคในการถ่ายไม่มี
รู้แต่ว่าอยากได้ภาพตรงนี้ก็กดเลย -''- โดยส่วนตัวเป็นคนที่ชอบถ่ายรูปและขีดๆเขียนๆ จำพวกไร้สาระ
(หลายคนได้กล่าวเอาไว้ )
วันนี้นอนดึก เนื่องจากดูบอลโลก 2014 เกิดอาการเซงๆนอยด์ๆ ประมาณว่าเชียร์ทีมไหน ทีมนั้นแพ้หมดล่าสุดนี่เชียร์ อิตาลี (แพ้) -''-
เลยเอาภาพที่ถ่ายเล่นๆเวลาไปเที่ยวที่สถานที่ต่างๆมาลงแก้เซงหน่อยดีกว่า แหะๆกระทู้แรกในการรีวิว เนื้อหากับภาพอาจจะมิ๊กแต่ไม่แม๊ทก็อย่าว่ากันเน้อ
ผิดพลาดยังไงกราบขออภัยงามๆ มา ณ จุดๆนี้
ใบแรก
'เมื่อท่านเป็นผู้ให้ จงอย่าหวังคำขอบคุณ
และเมื่อท่านเป็นผู้รับ ก็จงอย่าลืมคำขอบคุณ'
ภาพที่สอง
การรักตัวเองมากๆ คือความเข้มแข็ง และการรักคนอื่นมากไปนั้น คือความอ่อนแอ เสมือนที่การคิดถึงตัวเองมากๆ คือความสงบ
ในขณะที่การคิดถึงคนที่เขาไม่รักเรามากไปนั้น.. คือความฟุ้งซ่านนี่คือความแตกต่าง ของความรักระดับล่าง กับหัวใจชั้นสูง
(ไม่เกี่ยวกับภาพเลยแต่อยากเขียน -*-)
ภาพที่สาม
คุยกับตัวเองครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ ?
ภาพที่สี่
ความเป็นห่วง ที่ใช้น้ำเสียงผิดมีสิทธ์เป็นความบาดหมาง
(ไม่เกี่ยวกับภาพอีกล่ะ แต่ตอนไปถ่ายภาพนี้คือไปคนเดียว
ไม่ได้บอกพ่อ อารมณ์แบบหนีเที่ยว ล่ะโดนบ่นเป็นชุด -*-)
ภาพที่ห้า
สิ่งที่ท่านทำ และท่านหันมาทวน แล้วท่านสบายใจ สิ่งนั้นคือความดี
หากสิ่งที่ท่านทำ และท่านหันมาทวน แล้วท่านไม่สบายใจ ท่านจงทบทวนตัวเอง.
ภาพที่หก
บางครั้ง เราต้องเจออะไรที่แย่กว่าเพื่อมาเน้นย้ำกับตัวเองว่า สิ่งที่มีอยู่นั้นดีมากๆแล้ว
ภาพที่เจ็ด
ละครทำให้มนุษย์ ผูกมัดอยู่ในโลกของการเพ้อฝัน ฝักใฝ่ความงามเพียงภายนอก และชื่นชอบความรักในแบบต้องห้าม
ละครทำให้มนุษย์ รำลึกถึงคนอื่นน้อยลง ละครทำให้คนมีค่านิยมรักวัตถุและชื่อเสียงละคร ดารา ทำให้คนหลงลืมอะไรหลายๆอย่าง
กี่มากต่อมาก ของคนที่ติดตามดารา แล้วพวกเขาลืมย้อนมองดูตัวเอง เพราะดาราเป็นที่ชื่นชมเพราะหน้าตาดีและมีชื่อเสียง
อย่าให้ค่านิยมรักคนที่หน้าตา มามีอิทธิพลต่อเรา ระวังละคร และระวังหัวใจพวกเรากำลังใช้เวลา เสพติดดาราหน้าจอทีวีมากเกินไป
ดูแลสายตาดีๆ อย่าได้ลืม (ภาพนี้ถ่ายตอนดูละครเวที เนื้อหาไม่เกี่ยวกับภาพ ฮ่าๆๆ)
ภาพสุดท้าย
เวลาที่เราเดินทางไกล อะไรที่ไม่จำเป็น เราจะไม่พกพาให้หนักกระเป๋าชีวิตคือการเดินทางไกล
การพูดจามากมายที่ไม่จำเป็น ไม่ต้องพกพา จะทำให้เดินทางลำบาก
ฝันดีราตรีสวัสดิ์ครับ
lll เรื่องราวและขาวดำ lll
เป็นกระทู้ที่นำเสนอผลงานการถ่ายภาพที่ไม่ค่อยจะเป็นเท่าไหร่ อารมณ์แบบอยากกดอะไรมาก็กด เทคนิคในการถ่ายไม่มี
รู้แต่ว่าอยากได้ภาพตรงนี้ก็กดเลย -''- โดยส่วนตัวเป็นคนที่ชอบถ่ายรูปและขีดๆเขียนๆ จำพวกไร้สาระ
(หลายคนได้กล่าวเอาไว้ )
วันนี้นอนดึก เนื่องจากดูบอลโลก 2014 เกิดอาการเซงๆนอยด์ๆ ประมาณว่าเชียร์ทีมไหน ทีมนั้นแพ้หมดล่าสุดนี่เชียร์ อิตาลี (แพ้) -''-
เลยเอาภาพที่ถ่ายเล่นๆเวลาไปเที่ยวที่สถานที่ต่างๆมาลงแก้เซงหน่อยดีกว่า แหะๆกระทู้แรกในการรีวิว เนื้อหากับภาพอาจจะมิ๊กแต่ไม่แม๊ทก็อย่าว่ากันเน้อ
ผิดพลาดยังไงกราบขออภัยงามๆ มา ณ จุดๆนี้
และเมื่อท่านเป็นผู้รับ ก็จงอย่าลืมคำขอบคุณ'
ในขณะที่การคิดถึงคนที่เขาไม่รักเรามากไปนั้น.. คือความฟุ้งซ่านนี่คือความแตกต่าง ของความรักระดับล่าง กับหัวใจชั้นสูง
(ไม่เกี่ยวกับภาพเลยแต่อยากเขียน -*-)
(ไม่เกี่ยวกับภาพอีกล่ะ แต่ตอนไปถ่ายภาพนี้คือไปคนเดียว
ไม่ได้บอกพ่อ อารมณ์แบบหนีเที่ยว ล่ะโดนบ่นเป็นชุด -*-)
หากสิ่งที่ท่านทำ และท่านหันมาทวน แล้วท่านไม่สบายใจ ท่านจงทบทวนตัวเอง.
ละครทำให้มนุษย์ ผูกมัดอยู่ในโลกของการเพ้อฝัน ฝักใฝ่ความงามเพียงภายนอก และชื่นชอบความรักในแบบต้องห้าม
ละครทำให้มนุษย์ รำลึกถึงคนอื่นน้อยลง ละครทำให้คนมีค่านิยมรักวัตถุและชื่อเสียงละคร ดารา ทำให้คนหลงลืมอะไรหลายๆอย่าง
กี่มากต่อมาก ของคนที่ติดตามดารา แล้วพวกเขาลืมย้อนมองดูตัวเอง เพราะดาราเป็นที่ชื่นชมเพราะหน้าตาดีและมีชื่อเสียง
อย่าให้ค่านิยมรักคนที่หน้าตา มามีอิทธิพลต่อเรา ระวังละคร และระวังหัวใจพวกเรากำลังใช้เวลา เสพติดดาราหน้าจอทีวีมากเกินไป
ดูแลสายตาดีๆ อย่าได้ลืม (ภาพนี้ถ่ายตอนดูละครเวที เนื้อหาไม่เกี่ยวกับภาพ ฮ่าๆๆ)
การพูดจามากมายที่ไม่จำเป็น ไม่ต้องพกพา จะทำให้เดินทางลำบาก