สวัสดีค่ะ เกริ่นนำตามเสต็ปนะคะ ว่านี่คือการตั้งกระทู้แรกในพันทิป
ถ้ามีอะไรผิดพลาด ขออภัยไว้ตรงนี้นะคะ
และเราเล่าเรื่องไม่เก่ง อาจจะดูงงๆไปบ้าง ต้องขอโทษจริงๆค่ะ แหะๆ
เรื่องของเรื่อง คือมีเรื่องจะมาปรึกษาค่ะ
ตอนนี้สถานการณ์ชีวิตรักของตัวเราเอง ค่อนข้างจะไม่ดี
จีงอยากมาขอคำปรึกษาว่าเพื่อนๆมีความคิดเห็นกันยังไงกันบ้าง
ตอนนี้ตัวเราและ เอ่อ จะเรียกว่าแฟนก็ไม่เต็มปาก คือเราอยู่ในสถานะ ..ห่างกันซักพักค่ะ..
เรื่องมันเริ่มจากว่า
เราทั้งคู่คบกันมาเกือบปีแล้วค่ะ
รักกันดีมาตลอด ทะเลาะกันน้อยมาก ไม่เคยทะเลาะกันแรงๆเลย
ถ้าทะเลาะ ก็จะเงียบ สงบสติกันซักพัก แล้วค่อยมาคุยกันดีๆ ใช้เหตุผลคุยกัน
ปรับตัวเข้าหากัน ทำความเข้าใจกันมาตลอด ดูแลกัน เป็นห่วงกัน
มองหน้าเขาแล้วมันรักมากๆ อบอุ่นใจ สบายใจ
เป็นตัวของตัวเองกันได้เต็มที่ คิดว่าชีวิตนี้ลงตัวแล้ว
ไม่ว่าจะเกิดอะไร ก็จะจับมือสู้กันไปนี่แหละ
วางอนาคตไว้ด้วยกัน เห็นภาพอนาคตด้วยกัน
คิดว่าคนนี้แหละ ใช่ สำหรับชีวิตนี้แล้ว
เราคิดไม่ออก และเราไม่เคยคิดไว้เลย ว่าชีวิตข้างหน้าจะไม่มีเขาอีก
เราหยุดแล้วกับคนนี้อะไรทำนองนี้อ่ะค่ะ 55555
#คนไม่มีคู่ไม่รู้หรอก
แต่แล้วก็มีจุดพลิกผัน วันที่ทุกอย่าง มันเปลี่ยนไป
เริ่มจากเรานี่แหละค่ะ
ตอนนั้นเราเกิดบ้าอะไรไม่รู้ อยู่ๆก็เปลี่ยนไป
อารมณ์แบบอยากอยู่คนเดียว
เมื่อก่อนเราเป็นคนโลกส่วนตัวสูงงงงมากค่ะ รักอิสระมากๆด้วย
โลกของเรานี้ คือ อยู่ๆเราก็จะเงียบไป มีความคิดอะไรของเราคนเดียวในหัว
ไปไหนมาไหนคนเดียว อะไรทำนองนั้นค่ะ
จนมามีเขา เราจึงยอมออกจากโลกของเรามา เพื่อมาอยู่กับเขา
อารมณ์อยากอยู่คนเดียวมันกลับมาค่ะ
อยู่ๆก็นิ่งไป ไม่รู้สึกอะไรกับเขาเลย
ออกจะเบื่อเลยค่ะ
ตอนนั้นตัดสินใจว่า อยากอยู่คนเดียว
ก็เลยไปขนของกะย้ายไปอยู่หอกับเพื่อนเต็มที่
และต้องเลิกกันแน่ๆ เพราะเราขนของออกมาเลย
ออกไปได้วันเดียว
กลับไปง้อค่ะ 555555 ทนไม่ไหว สำนึก
เขาก็ให้อภัย ก็กลับมาอยู่ด้วยกัน
แต่หลังจากนั้นมา ทุกกอย่างก็ไม่เหมือนเดิม
เปลี่ยนไป เปลี่ยนไปหมดเลยค่ะ
และเราคิดว่าคงไม่รอดแล้วจริงๆแหละ
เพราะมันเปลี่ยนไปหมดแล้ว
เขาคงชินชากับเราไปแล้ว
ตอนนั้นเลยนั่งคุยกับตัวเอง
ตัวเราเป็นอะไร เกิดอะไรขึ้น ทำไมเป็นแบบนี้
และก็คิดถึงความดีที่ผ่านมาของเขา คิดถึงความรักที่เขามอบให้
คิดถึงช่วงเวลาที่มีความสุขมาด้วยกัน
ก็สำนึกค่ะ ว่าเรารักเขามาก เพียงแต่ที่ผ่านมา เหมือนเราแค่เบื่อเท่านั้น
คิดได้ เราจึงเริ่มกลับมามีความรู้สึกอีกครั้งค่ะ
รู้สึกรักเขามากเหมือนเดิม งงเหมือนกัน ที่ผ่านมาเป็นบ้าอะไร 555555
ความสัมพันธ์ก็เริ่มดีขึ้นค่ะ คิดว่าคงกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว
แต่ไม่ค่ะ
อะไรที่เปลี่ยนไปแล้ว มันยากที่จะกลับมาเหมือนเดิมค่ะ
แฟนเราเขาเกิดไม่รู้ว่า ตัวเขายังรักเราอยู่รึเปล่า
เขาบอกว่าเขายังเป็นห่วง และแคร์เรา
เพียงแต่ถ้าถามว่ารักรึเปล่า เขาตอบไม่ได้
ใช่เบื่อรึเปล่านะ เราอยู่ด้วยกันทุกวัน
ตื่นมาก็เจอหน้า หลับตาไปพร้อมกัน
เขามีความคิดชอบผู้หญิงคนอื่นเยอะมาก มองผู้หญิงคนอื่น คิดจะจีบจริงจัง
แบบจริงๆเลยค่ะ แบบพร้อมลุยเต็มที่ ไม่สนใจเราแล้ว ฟีลนั้นเลย
ออกไปข้างนอก เขาก็ไม่ได้คิดถึงเรา
ไม่เหมือนเมื่อก่อน ที่จะมีเรา คิดถึงเราคนเดียว
เหมือนไม่พิศวาสหน่ะค่ะ นึกออกมั้ยคะ 555555
เรามองหน้าเขาแล้ว ไม่เห็นสายตายแห่งความรัก หรือความเอ็นดู เหมือนก่อนเคย
เป็นสายตาเฉยๆ...
จึงทำให้เราต้องมาคุยกันว่าจะเอายังไง
สรุปกันว่า ห่างกันซักพักนะ
แต่ เราอยู่ด้วยกันค่ะ
คือเราอาศัยอยู่ในบ้านของเขา ตัวเราเองก็ไม่รู้จะไปอยู่ไหนไหน
จะไปอยู่กับเพื่อนก็เกรงใจ ไม่รู้ต้องอยู่นานขนาดไหน
ต้องเดินทางไปทำงานทุกวัน กลับไปบ้านก็ไม่สะดวก
สรุปคือ สถานะ ห่างกัน ไม่ได้เป็นแฟนกัน แต่ก็ยังไม่ได้เลิกขาด
อยู่บ้าน เรายังทำตัวกันเหมือนปกติ เหมือนเป็นแฟนกันปกติ
มีเพียงความรู้สึกเท่านั้น ที่ไม่เหมือนเดิม
เราอยากห่างนะคะ อยากออกไปอยู่ที่อื่น ให้เขาได้ใช้ความคิด
อยู่คนเดียว ตื่นมาไม่มีเรา เข้านอนคนเดียว
หาคำตอบว่าเขายังต้องการเราอยู่มั้ย
ยังรักรึเปล่า
แต่อีกใจนึงก็อยากอยู่ใกล้ๆ ไม่อยากห่าง เพราะไม่รู้มันจะเป็นการห่างกัน ตลอดไป รึเปล่า...
อยากตักตวง ทำสิ่งดีๆทดแทน ในตลอดเวลาที่ละเลยไป
ชอบมาสำนึกก็ตอนเกิดเรื่อง แย่จริงๆ 555
เราคิดว่ามันต้องเป็นกรรมตามสนองแน่ๆ เพราะมันเหมือนความรู้สึกของเราก่อนหน้านั้นเลย
แต่ตัวเราเอง กลับมารักเขาเหมือนเดิม เพราะคิดถึงช่วงเวลาที่ผ่านมา
ความรู้สึกที่หายไปก็กลับมา
เราก็ได้แต่ภาวนา ว่าให้เขา
แค่ลืมไป ว่ารักเรา
แต่จริงๆเขายังรักเราอยู่มาก เพียงแค่เบื่อไปเท่านั้น
ขอให้กลับมารักกันได้เหมือนเดิม และมากกว่าเดิม
ขอ...
สุดท้ายคือเราอยากทราบว่า มีใครเคยเป็นแบบนี้มั้ยคะ ความรู้สึกของผู้ชายที่เป็นแบบนี้ เป็นเพราะอะไร
มันคือความรู้สึกอะไร แล้วแก้ยังไงกันคะ
อยากมาขอความคิดเห็นจากที่นี่ เผื่ออะไรๆจะชัดเจนขึ้น
หรือขอแค่กำลังใจเล็กๆก็พอ อย่าด่านะคะ กราบเลย จิตใจไม่โอเคอยู่ ฮือออ
ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ และขอโทษถ้ามันดูน่าเบื่อ หรือดูงงๆ
เล่าเรื่องไม่เก่งจริงๆค่ะ
...บางทีเธออาจจะแค่ลืมไป...
ถ้ามีอะไรผิดพลาด ขออภัยไว้ตรงนี้นะคะ
และเราเล่าเรื่องไม่เก่ง อาจจะดูงงๆไปบ้าง ต้องขอโทษจริงๆค่ะ แหะๆ
เรื่องของเรื่อง คือมีเรื่องจะมาปรึกษาค่ะ
ตอนนี้สถานการณ์ชีวิตรักของตัวเราเอง ค่อนข้างจะไม่ดี
จีงอยากมาขอคำปรึกษาว่าเพื่อนๆมีความคิดเห็นกันยังไงกันบ้าง
ตอนนี้ตัวเราและ เอ่อ จะเรียกว่าแฟนก็ไม่เต็มปาก คือเราอยู่ในสถานะ ..ห่างกันซักพักค่ะ..
เรื่องมันเริ่มจากว่า
เราทั้งคู่คบกันมาเกือบปีแล้วค่ะ
รักกันดีมาตลอด ทะเลาะกันน้อยมาก ไม่เคยทะเลาะกันแรงๆเลย
ถ้าทะเลาะ ก็จะเงียบ สงบสติกันซักพัก แล้วค่อยมาคุยกันดีๆ ใช้เหตุผลคุยกัน
ปรับตัวเข้าหากัน ทำความเข้าใจกันมาตลอด ดูแลกัน เป็นห่วงกัน
มองหน้าเขาแล้วมันรักมากๆ อบอุ่นใจ สบายใจ
เป็นตัวของตัวเองกันได้เต็มที่ คิดว่าชีวิตนี้ลงตัวแล้ว
ไม่ว่าจะเกิดอะไร ก็จะจับมือสู้กันไปนี่แหละ
วางอนาคตไว้ด้วยกัน เห็นภาพอนาคตด้วยกัน
คิดว่าคนนี้แหละ ใช่ สำหรับชีวิตนี้แล้ว
เราคิดไม่ออก และเราไม่เคยคิดไว้เลย ว่าชีวิตข้างหน้าจะไม่มีเขาอีก
เราหยุดแล้วกับคนนี้อะไรทำนองนี้อ่ะค่ะ 55555
#คนไม่มีคู่ไม่รู้หรอก
แต่แล้วก็มีจุดพลิกผัน วันที่ทุกอย่าง มันเปลี่ยนไป
เริ่มจากเรานี่แหละค่ะ
ตอนนั้นเราเกิดบ้าอะไรไม่รู้ อยู่ๆก็เปลี่ยนไป
อารมณ์แบบอยากอยู่คนเดียว
เมื่อก่อนเราเป็นคนโลกส่วนตัวสูงงงงมากค่ะ รักอิสระมากๆด้วย
โลกของเรานี้ คือ อยู่ๆเราก็จะเงียบไป มีความคิดอะไรของเราคนเดียวในหัว
ไปไหนมาไหนคนเดียว อะไรทำนองนั้นค่ะ
จนมามีเขา เราจึงยอมออกจากโลกของเรามา เพื่อมาอยู่กับเขา
อารมณ์อยากอยู่คนเดียวมันกลับมาค่ะ
อยู่ๆก็นิ่งไป ไม่รู้สึกอะไรกับเขาเลย
ออกจะเบื่อเลยค่ะ
ตอนนั้นตัดสินใจว่า อยากอยู่คนเดียว
ก็เลยไปขนของกะย้ายไปอยู่หอกับเพื่อนเต็มที่
และต้องเลิกกันแน่ๆ เพราะเราขนของออกมาเลย
ออกไปได้วันเดียว
กลับไปง้อค่ะ 555555 ทนไม่ไหว สำนึก
เขาก็ให้อภัย ก็กลับมาอยู่ด้วยกัน
แต่หลังจากนั้นมา ทุกกอย่างก็ไม่เหมือนเดิม
เปลี่ยนไป เปลี่ยนไปหมดเลยค่ะ
และเราคิดว่าคงไม่รอดแล้วจริงๆแหละ
เพราะมันเปลี่ยนไปหมดแล้ว
เขาคงชินชากับเราไปแล้ว
ตอนนั้นเลยนั่งคุยกับตัวเอง
ตัวเราเป็นอะไร เกิดอะไรขึ้น ทำไมเป็นแบบนี้
และก็คิดถึงความดีที่ผ่านมาของเขา คิดถึงความรักที่เขามอบให้
คิดถึงช่วงเวลาที่มีความสุขมาด้วยกัน
ก็สำนึกค่ะ ว่าเรารักเขามาก เพียงแต่ที่ผ่านมา เหมือนเราแค่เบื่อเท่านั้น
คิดได้ เราจึงเริ่มกลับมามีความรู้สึกอีกครั้งค่ะ
รู้สึกรักเขามากเหมือนเดิม งงเหมือนกัน ที่ผ่านมาเป็นบ้าอะไร 555555
ความสัมพันธ์ก็เริ่มดีขึ้นค่ะ คิดว่าคงกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว
แต่ไม่ค่ะ
อะไรที่เปลี่ยนไปแล้ว มันยากที่จะกลับมาเหมือนเดิมค่ะ
แฟนเราเขาเกิดไม่รู้ว่า ตัวเขายังรักเราอยู่รึเปล่า
เขาบอกว่าเขายังเป็นห่วง และแคร์เรา
เพียงแต่ถ้าถามว่ารักรึเปล่า เขาตอบไม่ได้
ใช่เบื่อรึเปล่านะ เราอยู่ด้วยกันทุกวัน
ตื่นมาก็เจอหน้า หลับตาไปพร้อมกัน
เขามีความคิดชอบผู้หญิงคนอื่นเยอะมาก มองผู้หญิงคนอื่น คิดจะจีบจริงจัง
แบบจริงๆเลยค่ะ แบบพร้อมลุยเต็มที่ ไม่สนใจเราแล้ว ฟีลนั้นเลย
ออกไปข้างนอก เขาก็ไม่ได้คิดถึงเรา
ไม่เหมือนเมื่อก่อน ที่จะมีเรา คิดถึงเราคนเดียว
เหมือนไม่พิศวาสหน่ะค่ะ นึกออกมั้ยคะ 555555
เรามองหน้าเขาแล้ว ไม่เห็นสายตายแห่งความรัก หรือความเอ็นดู เหมือนก่อนเคย
เป็นสายตาเฉยๆ...
จึงทำให้เราต้องมาคุยกันว่าจะเอายังไง
สรุปกันว่า ห่างกันซักพักนะ
แต่ เราอยู่ด้วยกันค่ะ
คือเราอาศัยอยู่ในบ้านของเขา ตัวเราเองก็ไม่รู้จะไปอยู่ไหนไหน
จะไปอยู่กับเพื่อนก็เกรงใจ ไม่รู้ต้องอยู่นานขนาดไหน
ต้องเดินทางไปทำงานทุกวัน กลับไปบ้านก็ไม่สะดวก
สรุปคือ สถานะ ห่างกัน ไม่ได้เป็นแฟนกัน แต่ก็ยังไม่ได้เลิกขาด
อยู่บ้าน เรายังทำตัวกันเหมือนปกติ เหมือนเป็นแฟนกันปกติ
มีเพียงความรู้สึกเท่านั้น ที่ไม่เหมือนเดิม
เราอยากห่างนะคะ อยากออกไปอยู่ที่อื่น ให้เขาได้ใช้ความคิด
อยู่คนเดียว ตื่นมาไม่มีเรา เข้านอนคนเดียว
หาคำตอบว่าเขายังต้องการเราอยู่มั้ย
ยังรักรึเปล่า
แต่อีกใจนึงก็อยากอยู่ใกล้ๆ ไม่อยากห่าง เพราะไม่รู้มันจะเป็นการห่างกัน ตลอดไป รึเปล่า...
อยากตักตวง ทำสิ่งดีๆทดแทน ในตลอดเวลาที่ละเลยไป
ชอบมาสำนึกก็ตอนเกิดเรื่อง แย่จริงๆ 555
เราคิดว่ามันต้องเป็นกรรมตามสนองแน่ๆ เพราะมันเหมือนความรู้สึกของเราก่อนหน้านั้นเลย
แต่ตัวเราเอง กลับมารักเขาเหมือนเดิม เพราะคิดถึงช่วงเวลาที่ผ่านมา
ความรู้สึกที่หายไปก็กลับมา
เราก็ได้แต่ภาวนา ว่าให้เขาแค่ลืมไป ว่ารักเรา
แต่จริงๆเขายังรักเราอยู่มาก เพียงแค่เบื่อไปเท่านั้น
ขอให้กลับมารักกันได้เหมือนเดิม และมากกว่าเดิม
ขอ...
สุดท้ายคือเราอยากทราบว่า มีใครเคยเป็นแบบนี้มั้ยคะ ความรู้สึกของผู้ชายที่เป็นแบบนี้ เป็นเพราะอะไร
มันคือความรู้สึกอะไร แล้วแก้ยังไงกันคะ
อยากมาขอความคิดเห็นจากที่นี่ เผื่ออะไรๆจะชัดเจนขึ้น
หรือขอแค่กำลังใจเล็กๆก็พอ อย่าด่านะคะ กราบเลย จิตใจไม่โอเคอยู่ ฮือออ
ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ และขอโทษถ้ามันดูน่าเบื่อ หรือดูงงๆ
เล่าเรื่องไม่เก่งจริงๆค่ะ