ปรึกษาค่ะ เพื่อนๆ ว่าเราควรเดินหน้าคบต่อไป หรือ หย่าซะเลยดี
เคสของเราคบกับแฟนประมาณ 3เดือนก็คุยเรื่องแต่งงานให้ผู้ใหญ่มาสู่ขอแต่งงานกันปลายปี
ยังไม่ทันจะรู้จักนิสัยใจคอ จิงๆจังๆ กันซักเท่าไหร่ จนตอนนี้คบกันมาได้ 3 ปีแระ แน่นอนต้องมีการทะเลาะกัน
ต้องยอมรับว่าการทะเลาะกันทำให้เราปรับความเข้าใจกันได้ในระดับหนึ่ง แต่บางทีทะเลาะไปดีขึ้นแป๊ปเดียว
เด่วอาการที่เราไม่ชอบก้อกลับมาเหมือนเดิม เช่น
งานบ้าน ควรจะช่วยกัน อย่างน้อยกวาดบ้าน ทิ้งขยะ แต่นี่ไม่ทำ
เราก้อนึกว่า เค้าคงคิดว่าถ้าเราไม่ทำห้องสกปรกเค้าคงจะทำบ้าง พอเราไม่ทำเค้าไม่ทำ ทีนี้ห้องสกปรก! จบกัน
สรุปคือเราต้องทำ ถ้าพูดถึงถ้าเป็นเพื่อน รูมเมทไม่ช่วยกับแบบนี้ตบกันไปนานแระ!!
ไปเตะบอลกับเพื่อนให้เราขับรถไปรับ ช่วงนั้นหัดขับใหม่ๆ ก็ยินดีปรีดาขับไปรับเค้า แต่ปกติเวลาไปไหนกันเค้าจะขับคนเดียวอยู่แล้ว
ทีนี้เราจะไปตีแบตกะเพื่อนบ้างบอกให้ไปรับหน่อย ปรากฎว่าหน้าหงิกค่ะ อ้างโน้นอ้างนี้ รถติด และพูดมาว่า เทอก็ขับรถไปเองสิ! เป็นงั้นไป
แล้วที่พักที่เราอยู่ปัจจุบันใกล้ที่ทำงานในช่วงที่ทำงานกะดึก ห่างกันประมาณ 4ซอย แต่ในช่วง 4 ซอยนี้มีข่าวจี้ ปล้น กระชาก กระเป๋าโดยที่จับไม่ได้เยอะ
แทนที่จะเดินมารับ ขับรถมารับไม่ค่ะ ให้เรานั่งแท็กซี่ไปเอง
แล้วเค้าเป็นคนต่างจังหวัดพ่อแม่อยู่ต่างจังหวัด เราเป็นคนกรุงเทพเจอพ่อแม่ทุกอาทิตย์ พ่อเป็นทหาร พอเกษียรอายุราชการต้องย้ายออก
พ่อแม่เราย้ายไปที่ดินที่ซื้อไว้ที่สุพรรณ เราบอกเค้าว่าวันหยุดไปหาพ่อแม่เรากัน ปรากฎว่าอีกเช่นเคย หน้าหงิก ทำท่าไม่อยากไป
ทั้งที่เคยบอกเราว่าค่อยไปหาพ่อแม่เรา เดือนละครั้งแล้วกัน เห้อเหนื่อยใจ
และอาหารเย็นถ้าเราไม่ทำเค้าจะไม่ทำกินเองนะคะ ซื้อ 7-11 สาเหตุ ขี้เกียจ เห้อกลับห้องมาบางทีก็เหนื่อยใจนะ แค่ไข่ทอดทำได้แต่ไม่ทำ
ปัญหาใหญ่หลวงอีกอย่าง ติดเกมส์ จะเล่น DOTA และ ฟีฟ่าทุกวัน และทั้งวันจริงๆ วันหยุดไม่ไปไหน นั่งเล่นแต่เกมส์
เวลาหยุดพร้อมกันก็เซ็งไปไหนก้อไม่ได้ไปอยู่กะห้อง ถ้าไม่มีธุระเช่นจะซื้อ จอยเกมส์ใหม่ก็ไม่ได้ไปไหน
เวลาไปมิตติ้งกับเพื่อนๆๆ เราเค้าก้อไม่ไป ทำไงก็ไม่ไป ไม่เข้าสังคมกับเพื่อนเรา นานๆจะไปสักทีเช่นต่างจังหวัดเราก้อต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายเค้าด้วยนะ
ค่าที่พัก ค่ากิน บางทีรู้สึกว่ามันเกินไปมั้ยวะ อยากให้ไปจนต้องออกให้ขนาดนี้เลยหรอเรา เห้อ !เวลาไปกินข้าวตอนเย็นกับเพื่อนๆๆ ไม่ไปแถมไม่ไปรับด้วยซ้ำ
เห็นแฟนเพื่อนเค้ามารับมาส่ง เรายิ่งท้อใจทำไมแฟนเราเป็นแบบนี้
แต่ข้อดีก็ยังพอมี เช่น ไม่เจ้าชู้ไม่มีคนอื่น เพราะเอาเวลาไปเล่นเกมส์แทน / ตลกกลบเกลื่อนเวลาจะทะเลาะไม่ชอบมานั่งคุยถึงปัญหากัน กลบเกลื่อนจนลืมเรื่องนั้นไป
แต่หารู้ไม่ลืมวันนี้วันหน้ายังจำได้ถ้าไม่เครียกัน จนถึงตอนนี้แทบจะเป็นภูเขาไปฟูจิซะแล้ว !!!
นี่ถ้าอีกหน่อยถ้ามีลูก ผู้ชายประเภทนี้มันจะเปลี่ยนนิสัยบ้างมั้ย จากการเห็นแก่ตัว ไม่นึกถึงคนอื่นมมันจะหันมารักลูกมันบ้างมั้ยน้อ
แต่อย่างว่าสันดานมันยากที่จะแก้ไข
เพื่อนๆ ช่วยกันคิดวิเคราะห์ว่าปัญหาเกิดจากเรา หรือ เค้า ทีนะคะ เพราะตอนนี้ถามว่าทนไหวมั้ย ตอบว่าไหวนะ แต่ไม่อยากทนมันน่าเบื่อ และเซ็งกับเรื่องเดิมๆนะ
เพื่อนๆ ว่าเราควรเดินหน้าคบต่อไป หรือ หย่าซะเลยดี
เคสของเราคบกับแฟนประมาณ 3เดือนก็คุยเรื่องแต่งงานให้ผู้ใหญ่มาสู่ขอแต่งงานกันปลายปี
ยังไม่ทันจะรู้จักนิสัยใจคอ จิงๆจังๆ กันซักเท่าไหร่ จนตอนนี้คบกันมาได้ 3 ปีแระ แน่นอนต้องมีการทะเลาะกัน
ต้องยอมรับว่าการทะเลาะกันทำให้เราปรับความเข้าใจกันได้ในระดับหนึ่ง แต่บางทีทะเลาะไปดีขึ้นแป๊ปเดียว
เด่วอาการที่เราไม่ชอบก้อกลับมาเหมือนเดิม เช่น
งานบ้าน ควรจะช่วยกัน อย่างน้อยกวาดบ้าน ทิ้งขยะ แต่นี่ไม่ทำ
เราก้อนึกว่า เค้าคงคิดว่าถ้าเราไม่ทำห้องสกปรกเค้าคงจะทำบ้าง พอเราไม่ทำเค้าไม่ทำ ทีนี้ห้องสกปรก! จบกัน
สรุปคือเราต้องทำ ถ้าพูดถึงถ้าเป็นเพื่อน รูมเมทไม่ช่วยกับแบบนี้ตบกันไปนานแระ!!
ไปเตะบอลกับเพื่อนให้เราขับรถไปรับ ช่วงนั้นหัดขับใหม่ๆ ก็ยินดีปรีดาขับไปรับเค้า แต่ปกติเวลาไปไหนกันเค้าจะขับคนเดียวอยู่แล้ว
ทีนี้เราจะไปตีแบตกะเพื่อนบ้างบอกให้ไปรับหน่อย ปรากฎว่าหน้าหงิกค่ะ อ้างโน้นอ้างนี้ รถติด และพูดมาว่า เทอก็ขับรถไปเองสิ! เป็นงั้นไป
แล้วที่พักที่เราอยู่ปัจจุบันใกล้ที่ทำงานในช่วงที่ทำงานกะดึก ห่างกันประมาณ 4ซอย แต่ในช่วง 4 ซอยนี้มีข่าวจี้ ปล้น กระชาก กระเป๋าโดยที่จับไม่ได้เยอะ
แทนที่จะเดินมารับ ขับรถมารับไม่ค่ะ ให้เรานั่งแท็กซี่ไปเอง
แล้วเค้าเป็นคนต่างจังหวัดพ่อแม่อยู่ต่างจังหวัด เราเป็นคนกรุงเทพเจอพ่อแม่ทุกอาทิตย์ พ่อเป็นทหาร พอเกษียรอายุราชการต้องย้ายออก
พ่อแม่เราย้ายไปที่ดินที่ซื้อไว้ที่สุพรรณ เราบอกเค้าว่าวันหยุดไปหาพ่อแม่เรากัน ปรากฎว่าอีกเช่นเคย หน้าหงิก ทำท่าไม่อยากไป
ทั้งที่เคยบอกเราว่าค่อยไปหาพ่อแม่เรา เดือนละครั้งแล้วกัน เห้อเหนื่อยใจ
และอาหารเย็นถ้าเราไม่ทำเค้าจะไม่ทำกินเองนะคะ ซื้อ 7-11 สาเหตุ ขี้เกียจ เห้อกลับห้องมาบางทีก็เหนื่อยใจนะ แค่ไข่ทอดทำได้แต่ไม่ทำ
ปัญหาใหญ่หลวงอีกอย่าง ติดเกมส์ จะเล่น DOTA และ ฟีฟ่าทุกวัน และทั้งวันจริงๆ วันหยุดไม่ไปไหน นั่งเล่นแต่เกมส์
เวลาหยุดพร้อมกันก็เซ็งไปไหนก้อไม่ได้ไปอยู่กะห้อง ถ้าไม่มีธุระเช่นจะซื้อ จอยเกมส์ใหม่ก็ไม่ได้ไปไหน
เวลาไปมิตติ้งกับเพื่อนๆๆ เราเค้าก้อไม่ไป ทำไงก็ไม่ไป ไม่เข้าสังคมกับเพื่อนเรา นานๆจะไปสักทีเช่นต่างจังหวัดเราก้อต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายเค้าด้วยนะ
ค่าที่พัก ค่ากิน บางทีรู้สึกว่ามันเกินไปมั้ยวะ อยากให้ไปจนต้องออกให้ขนาดนี้เลยหรอเรา เห้อ !เวลาไปกินข้าวตอนเย็นกับเพื่อนๆๆ ไม่ไปแถมไม่ไปรับด้วยซ้ำ
เห็นแฟนเพื่อนเค้ามารับมาส่ง เรายิ่งท้อใจทำไมแฟนเราเป็นแบบนี้
แต่ข้อดีก็ยังพอมี เช่น ไม่เจ้าชู้ไม่มีคนอื่น เพราะเอาเวลาไปเล่นเกมส์แทน / ตลกกลบเกลื่อนเวลาจะทะเลาะไม่ชอบมานั่งคุยถึงปัญหากัน กลบเกลื่อนจนลืมเรื่องนั้นไป
แต่หารู้ไม่ลืมวันนี้วันหน้ายังจำได้ถ้าไม่เครียกัน จนถึงตอนนี้แทบจะเป็นภูเขาไปฟูจิซะแล้ว !!!
นี่ถ้าอีกหน่อยถ้ามีลูก ผู้ชายประเภทนี้มันจะเปลี่ยนนิสัยบ้างมั้ย จากการเห็นแก่ตัว ไม่นึกถึงคนอื่นมมันจะหันมารักลูกมันบ้างมั้ยน้อ
แต่อย่างว่าสันดานมันยากที่จะแก้ไข
เพื่อนๆ ช่วยกันคิดวิเคราะห์ว่าปัญหาเกิดจากเรา หรือ เค้า ทีนะคะ เพราะตอนนี้ถามว่าทนไหวมั้ย ตอบว่าไหวนะ แต่ไม่อยากทนมันน่าเบื่อ และเซ็งกับเรื่องเดิมๆนะ