^^เมื่อผมน้อยจากน้ำโขงมาลงทะเล^^

สุดสัปดาห์ที่ผ่านผมน้อยมีโอกาสได้กลับบ้าน ไม่รู้จะไปไหนดี พอดีเป็นช่วงทะเลน้ำลงเช้าๆพอดี เลยได้มีโอกาสติดสอยห้อยตามญาติๆที่บ้านไปหาหอยกระปุก(คนกรุงเรียกหอยตลับ) นำมาเป็นกับข้าวในยามยาก>>เดินทางกลับจากเมืองสะหวันเป๋าเบาหวิวเบยยย เลยต้องไปหาหอยเพื่อปะทังชีวิต อิอิ โธ่ชีวิตผมน้อยผู้น่าสงสาร


^^ ด้วยความที่รีบตามเขามา ยูนิฟอร์,ที่ใส่เลยไม่ค่อยเข้ากับการหาหอยเท่าไหร่



^^ถึงชุดไม่ให้แต่ใจรักนะจ๊ะ  ประเดิมตัวแรกเลยด้วยหอยกระปุกวัยรุ่น

^^ตามด้วยหอยหิน


^^ ในตะกร้าน้อยใบนั้นแหละค่ะ ผลงานของผมน้อยทั้งหมด>>ด้วยแดดที่ร้อนรวมถึงการแต่งกายที่... ผมน้อยเลยคิดว่านั่งรอญาติๆหามาให้กินจะดีกว่า คริคริ



^^ น้องหอยภาพแรก แถวบ้านผมน้อยเรียกหอยหิน ตัวใหญ่จริงแต่เนื้อน้อยเกิ๊น เอาไปต้มกะปิ ส่วนน้อยหอยรูปที่สอง ขวามือเรียกหอยกระปุก ซ้ายมือเรียกหอยลาย

ไอ่เจ้าหอยลายกับหอยกระปุก บ้านผมน้อยจะแกะเอาเนื้อไปผัดแตงกวา หรือแกงส้มหอยใส่แตงอ่อน ถ้าช่วงแดดดีๆหน่อยก็ตากแห้งนำมาคั่วทานกับซอสพริกศรีราชา อร่อยเฝ่อร์ๆ



^^ส่วนเมนูที่ผมน้อยได้ทานวันนั้นก็คือหอยหินต้มกะปิค่ะ ทางบ้านบอกว่าง่ายสุดแล้ว >>ก็ง่ายจริงๆอ่ะเนอะ แค่ตำๆโครกๆหอมแดง กะปิ พริกขี้หนูสวน โยนลงหม้อ (หม้อจะดำไปไหน 555)รอน้ำเดือดแล้วใส่หอย พอน้อยหอยอ้าปากก็ใส่โหระพา แค่นี้เอง สรุปเลยมื้อนั้นผมน้อยไม่เสียเงินซื้อวัตถุดิบเลยสักบาท อยู่อย่างพอเพียงจริงจริ๊งเรา 555
****ไว้โอกาสหน้าผมน้อยจะมาแก้ตัว ไปหาหอยมาโชว์เพื่อนๆห้องก้นครัวอีกนะคะ