เมื่อก่อนหนูไม่เคยคิดเลยนะค่ะว่าโลกโซเชียวจะมีผลทำให้คนเปลี่ยนไป จนได้มาเจอกับตัวเอง หนูอยู่ไกลบ้านการสื่อสารเป็นเรื่องสำคัญ หนูจึงสนับสนุนให้คุณแม่เล่นเฟสบุ๊คและไลน์เพื่อติดต่อกัน และนี่ก็คือจุดเริ่มต้นค่ะแม่หนูเปลี่ยนไปจากเป็นคนธรรมมะธรรมโม แม่บ้านที่รักสะอาดทำกับข้าว มีความเป็นผู้ใหญ่สูง แต่คือหนูกับแม่มีกันแค่สองคนนะค่ะ
หนูกลับมาบ้านแทบช็อค คือหนูเรียนไกลกลับมาแค่ปิดเทอมด้วย บ้านคือสกปรกมากต่างไปจากเดิม ในครัวมีกลิ่นเน่าของเศษอาหาร ในขณะที่หนูพึ่งกลับมาถึงบ้านก็ทำความสะอาดเอง ล้างจาน คือหนูทำอาหารไม่เป็นนะค่ะ แต่แม่เป็นคนทำอร่อยมาก แต่ตอนนี้หนูอยุ่บ้านมาเกือบเดือนแล้วค่ะ ชีวิตคือฝากท้องไว้กับอาหารกล่องและมาม่า แม่หนูเลิกงานบ่ายสองกลับบ้านมาก็เข้าห้องนอนเพื่อเล่นเฟสบุ๊คเล่นไลค์อย่างเดียว เวลาหนูอยากชวนคุยจะเข้าไปคุยแม่ก็จะตอบแค่อืม...ซึ่งไม่แน่ใจว่าได้ยินตำตอบรึป่าว แต่ตาจ้องที่โทรศัพท์ คือแม่เปลี่ยนไปจากเดิมมาก และทุกวันกลับมาบ้านเดื่มแอลกอฮอร์ ให้ลองนึกภาพจากแม่บ้านที่รวบผมตึง ทำอาหารทุกวัน ไปสวดมนต์ทุกวันอาทิตย์ เป็นที่ปรึกษา แต่ตอนนี้ย้อมผมสีทอง ไม่ทำอาหารหรืองานบ้าน ส่งซักร้าน เวลาปรึกษาเรื่องสำคัญแม่จะพูดว่า "ก็ไม่ได้ปัญญาอ่อนโตแล้วน่าจะคิดได้นะ" ดื่มแอลกอฮอทุกวัน และเริ่มมีผู้ชายที่เค้ามีภรรยาอยู่แล้วเข้ามายุ่งเกี่ยว
ประเด็นสำคัญคือแม่พยามทำตัวให้เป็นเด็กเคยเผลอหลุดปากว่าไปกินเหล้าปั่นกับเด็กในซอย หนูไม่ไหวแล้วค่ะ เงินในบัชชีที่พอเก็บไว้ให้ก็ลดน้อยลงแม่บอกขอยืมก่อน เห้อออออ~ ทำไมคนเราเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้
ตั้งแต่พอเสียหนูก็ทุกข์ใจพออยู่แล้วการเรียนก็ยิ่งตก หนูรู้สึกเหมือนตัวเองมีปัญหาด้วยเข้ากะคนอื่นไม่ค่อยได้ หนูไม่มีที่พึ่งเลยจริงๆ
ใครเคยเจอปัญหาครอบครัวที่เริ่มต้นจากโลกโซเชียวบ้างค่ะ
มีวิธีแก้ไขอย่างไร
มีครอบครัวใหนที่ปัญหาเกิดจากโลกsocial networkบ้างมั้ยค่ะ
หนูกลับมาบ้านแทบช็อค คือหนูเรียนไกลกลับมาแค่ปิดเทอมด้วย บ้านคือสกปรกมากต่างไปจากเดิม ในครัวมีกลิ่นเน่าของเศษอาหาร ในขณะที่หนูพึ่งกลับมาถึงบ้านก็ทำความสะอาดเอง ล้างจาน คือหนูทำอาหารไม่เป็นนะค่ะ แต่แม่เป็นคนทำอร่อยมาก แต่ตอนนี้หนูอยุ่บ้านมาเกือบเดือนแล้วค่ะ ชีวิตคือฝากท้องไว้กับอาหารกล่องและมาม่า แม่หนูเลิกงานบ่ายสองกลับบ้านมาก็เข้าห้องนอนเพื่อเล่นเฟสบุ๊คเล่นไลค์อย่างเดียว เวลาหนูอยากชวนคุยจะเข้าไปคุยแม่ก็จะตอบแค่อืม...ซึ่งไม่แน่ใจว่าได้ยินตำตอบรึป่าว แต่ตาจ้องที่โทรศัพท์ คือแม่เปลี่ยนไปจากเดิมมาก และทุกวันกลับมาบ้านเดื่มแอลกอฮอร์ ให้ลองนึกภาพจากแม่บ้านที่รวบผมตึง ทำอาหารทุกวัน ไปสวดมนต์ทุกวันอาทิตย์ เป็นที่ปรึกษา แต่ตอนนี้ย้อมผมสีทอง ไม่ทำอาหารหรืองานบ้าน ส่งซักร้าน เวลาปรึกษาเรื่องสำคัญแม่จะพูดว่า "ก็ไม่ได้ปัญญาอ่อนโตแล้วน่าจะคิดได้นะ" ดื่มแอลกอฮอทุกวัน และเริ่มมีผู้ชายที่เค้ามีภรรยาอยู่แล้วเข้ามายุ่งเกี่ยว
ประเด็นสำคัญคือแม่พยามทำตัวให้เป็นเด็กเคยเผลอหลุดปากว่าไปกินเหล้าปั่นกับเด็กในซอย หนูไม่ไหวแล้วค่ะ เงินในบัชชีที่พอเก็บไว้ให้ก็ลดน้อยลงแม่บอกขอยืมก่อน เห้อออออ~ ทำไมคนเราเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้
ตั้งแต่พอเสียหนูก็ทุกข์ใจพออยู่แล้วการเรียนก็ยิ่งตก หนูรู้สึกเหมือนตัวเองมีปัญหาด้วยเข้ากะคนอื่นไม่ค่อยได้ หนูไม่มีที่พึ่งเลยจริงๆ
ใครเคยเจอปัญหาครอบครัวที่เริ่มต้นจากโลกโซเชียวบ้างค่ะ
มีวิธีแก้ไขอย่างไร