ยากที่จะลืม....จากกันทั้งที่ยังรัก

สวัสดีครับ เพื่อน ๆ ทุกคน ก่อนเดือนผมต้องขอโทดด้วยน่ะครับบบ ถ้าเรื่องที่ผมจะระบาย
มันเป็นเรื่องที่ไม่ถูกใจใครบางคน ...
ผมก้อเป็นผู้ชายคนหนึ่งปกติทุกอย่าง เล่นบอล กินเหล้า ตีหม้อไปวัน ๆ แต่ที่ไม่มันปกติก้อผมมาตกม้าตายชอบผู้ชายด้วยกันเนี่ยแระ
ขอเข้าเรื่องเลยแล้วกันน่ะครับ ประมาณต้นปีที่แล้วผมได้รู้จักกับคนๆ นึงขอใช้ชื่อมันว่า ไอ น.แล้ว กันน่ะครับ ผมรู้จักมันโดยบังเอิญครับ
คือในเฟสผมมีมันเป็นเพื่อนในเฟสนานแล้วครับแต่ไม่เคยคุยกัน แค่รู้ว่ามันเป็นเพื่อนในเฟสเฉย ๆ  มีอยู่วันหนึ่งระหว่างรอเรียนผมกับเพื่อน
2-3 คนแวะไปกินข้าวที่โรงอาหาร ตอนช่วงเกือบ ๆ เย็นแล้วครับ ไม่ค่อยมีคนมีแต่เด็กวิศวะรุ่นน้อง กลุ่มใหญ่กลุ่มหนึ่งนั่งอยู่ ผมเดินผ่านๆ
เลยแอบหันไปมองบังเอิญกับที่มีผู้ชายคนหนึ่งหันมาพอดี ใช่ครับมันคือ ไอ.น  ผมก้อคุ้นๆหน้าว่าเหมือนจะเคยเห็น แต่ก้อไม่ได้สนใจอะไร
แต่คิดในใจ ไอหมอเนี่ยมันเรียน มอ. เดียวกับกุด้วยหรอว่ะ อยู่มาตั้งนานไม่เคยเห็นหน้าเรยวันแรกที่มันทักเฟสผมมาผมยังจำได้ดีตรงกับวันแม่ครับ
ผมก้อคิดใจว่าเมิงจะทักมาทำห่าอะไร ไม่ได้รู้จักกันซักหน่อย ตอบก้อตอบกลับไปตามมารยาททางสังคมน่ะครับ สักพักมันส่งกลับ "มีรัยครับ"
คือประมานว่า ทักกุมาทำไมประมานนี้ อ้าวก้อเมิงทักกุมาก่อนน่ะบางที กวนตีนไอสาส มันเป็นคนที่มีนิสัยกวนตีน ขี้เล่น ลูกอ้อน สารพัดครับ
หลังจากนั้นผมก้อคุยกับมันเรื่อยมา คุยทุกวันเผลอๆผมคุยกับมันเยอะกว่าแฟนผมอีก เรยได้รู้ครับว่ามันพึ่งซิวมาเข้าปีหนึงใหม่ มันเป็นรุ่นน้อง
ผม 1 ปีครับ ด้วยความที่ผมกับมันคุยกันถูกคอกันเร็ว ก้อเพราะมันกับผมเป็นคนใต้เหมือนกันครับแต่แค่คนล่ะจังหวัด บวกกับการต้องมาเรียนไกลบ้าน
แล้วมาเจอเด็กใต้ด้วยกันมันเลยทำให้รู้สึกอบอุ่นขึ้น มันชอบมาเกาะแกะทำเหมือนผมเป็นเแฟนมันบังคับให้ผมโทรปลุกมันไปเรียนทุกวัน
วันไหนที่ผมหายไปไม่รับโทสัพไม่ตอบเฟสมันจะนอยด์ เริ่มหวั่น ๆ กับมันแล้วดิ คิดในใจหรือกุเป็นเกย์ว่ะ มีอยู่ช่วงหนึ่งผมต้องพาน้อง ๆ ไปออกค่าย
4-5 วัน ครับ เฟสไม่ได้เล่น โทสัพปิดเครื่องไว้ที่หอ กลับมาเท่านั้นแระครับโวยวายใส่ผมใหญ่บางทีเมียกุก้อไม่เยอะเท่าเมิงน่ะ ผมกับมันเริ่มคุยกันจนสนิทใจ มันเริ่มกล้าที่จะปรึกษาผมในทุก ๆ เรื่องไม่ว่าเรื่องความรัก เรื่องครอบครัว ไอ น. มันเป็นคนที่น่าสงสารครับ พ่อมันตายเมื่อ 2 ปีแล้วที่แล้ว
มันเล่าให้ฟังผมยังรู้สึกแย่แทน ส่วนเรื่องความรักมันก้อตีหม้อไปวัน ๆ ตามประสาเพบอยมันบอกมันขี้เกียจเจ็บ มันบอกว่าขอไแค่ด้คุยกับผมทุกๆวันก้อพอ
ไอหมอเนี่ยมันชักทำให้ผมหวั่นใจซะแล้วดิ มันเป็นคนมีเสหน์ครับ ดูดีเข้ม ๆ แต่งตัวแนวๆ กวนตีน ตามสไตล์เด็กใต้บวกกับดีกรีเด็กวิศวะทำให้มันดูดีมาก
สาว ๆ แท้เทียมใน มอ. ทั้งรุ่นพี่รุ่นน้องตามกริ๊ดตรึม บางทีกุอยู่มา 3 ปีแระ แม้แต่หมายังไม่มีเดินตามสักตัวเรย 555 + เพราะความสนิทใจทำให้ผมเริ่มไว้ใจมันไปไหนมาไหนด้วยกัน มันมานอนห้องผมบ้างผมไปนอนห้องมันบ้าง โชคดีครับที่แฟนผมเรียนที่ต่างจังหวัด มาหาผมบ้าง นาน ๆ ครั้ง เข้าทางเรย
เราอยู่กันแบบนี้ ประมาน 3-4 เดือน  ก้อมีเรื่องทำให้ผมต้องห่างเหินกับมัน เพราะมันมีผู้หญิงเข้ามาเกาะแกะมันเยอะ จนเลยตามเลยไม่แคล้วที่มันต้องหิ้วติดไม้ติดมือ ให้มีเป็นตัวเป็นตนกับเค้าสักที ตามสไตล์ครับผมไม่สามารถเรียกร้องอะไรได้ เพราะเราเคยสัญญากันไว้ว่าเราจะไม่ยุ่งวุ่นวายเรื่องแฟนผู้หญิง
ของกันและกัน ทำไงได้ล่ะครับผมก้อทำได้แค่หึงมันในใจก้อเท่านั้น จากที่เราเจอกันทุกวัน ห่างเหินจนมาเป็นอาทิตย์ล่ะครั้งบางทีก้อเดือนล่ะครั้ง
สภาพตอนนั้นผมรู้สึกแย่มาก ทั้งเรื่องแฟนผู้หญิง เรื่องไอ น. เรื่องเรียน เรื่องครอบครัว ผมเริ่มปล่อยตัวกินเหล้าทุกวัน บางทีลากกันไปเรียนลากกันไปสอบทั้งเมา ๆ อนาถตัวเองครับ ผลการเรียนตกต่ำ แถมยังมาโดนแฟนผู้หญิงบอกเลิกอีก เกรดส่งไปที่บ้าน แม่โทมาด่าเป็นชุด สุดจะบรรยายความรู้สึกตอนนั้น ผมกับ ไอ.น เราคุยกันปกติน่ะครับ อาจจะนาน ๆ ครั้งเจอกัน นาน ๆ ครั้งคุยกัน ทุกครั้งที่ผมกับมันเจอกัน ผมจะแสดงอาการไม่พอใจใส่ทุกครั้งง
หาเรื่องทะเลาะทุกครั้ง แต่มันกลับเป็นฝ่ายที่ยอมผมตลอด ทุกครั้งที่ผมบอกเลิกมันผมจะใจอ่อนทุกครั้ง เวลาเห็นสายตาของมัน ผมเข้าใจดีครับ
ว่าการที่เราจะคบคน 2 คนไปด้วยกัน มันคงยาก ผมอดทนคบกับมันมาประมาน 9 เดือนครับ บอกตัวเองเสมอครับ ว่าถ้าเป็นอยู่แบบนี้ คงไม่ไหวว
เลยตัดสินปิดเฟส เปลี่ยนเบอร์ ปิดการติดต่อทุกช่องทาง ที่จะติดต่อกับมันได้ เพราะทุกครั้งที่ได้ยินเสียงมันเห็นหน้ามันใจผมมันตัดใจไม่ได้สักที
ผมเลือกที่จะเป็นฝ่ายหายไปเอง การที่ทำแบบนี้มันเป็นการทรมานตัวเองชัด ๆ แต่มันก้อคงไม่มีทางเลือก ยอมทรมานครั้งเดียวให้มันจบ ๆ ไปดีกว่า
ทุกครั้งที่อยู่คนเดียว เป็นอะไรที่ทรมานครับ เห็นของที่มันซื้อให้ ข้อความเก่า ๆ รูปเก่า ๆ ผมน้ำตาซึมทุกครั้ง เวลาที่ได้อยู่กับเพื่อน ๆ กินเหล้า
เที่ยว มันก้อทำให้ผมลืมมันได้บ้างแต่แค่ชั่วคราวว บางครั้งผมก้อชอบนั่งใจลอยจนเพื่อนแซว โดนสาวหักอกมาเหรอไอสาส บางทีผมก้ออยากตอบกลับไป
ว่ากุโดนผู้ชายอักหักมาโว๊ยยย  555+ ทุกครั้งที่ผมเจอ ไอ น. มันในมหาลัย ผมพยายามหลีกพยายามเดินหนี ผมไม่กล้าแม้สบตามีอยู่ครั้งหนึ่งผมเจอ
มันที่ร้านเหล้า นั่งกินเหล้ากับเพื่อนอยู่ดี ๆ มันเข้ามาทักทำเอาผมตกใจ เพื่อนถามเมิงรู้จักรุ่นน้องคนนี้ด้วยหรอ ผมก้อบอกไปแบบเสียงสั่นๆก้อแค่เด็กแถวบ้านน ทุกครั้งที่ผมเจอมันผมรู้สึกแย่ทุกครั้งไม่รู้เป็น รัย แอบเอาซิมเก่ามาใส่เจอข้อความที่มันส่งมาเป็นสิบ กุทำผิดอะไรมั้ง ยังรอเสมอมั้ง คิดเถิงมั้ง ทำเอาผมน้ำตาไหลทุกที บางครั้งผมก้อคิดอยากซิ่วกลับไปเรียนที่บ้านน ทำไงก้อได้ที่ไม่ต้องเจอกับมัน  ผมเชื่อแล้วว่าความรักมันไม่จำเป็น
ต้องเกิดขึ้นกับ ชาย-หญิง เท่านั้น ชาย-ชาย หญิง-หญิง ก้อรักกันได้ แต่เพราะธรรมชาติสร้างผู้หญิงมาให้คู่กับผู้ชาย มันก้อคงต้องเป็นไปอย่างนั้น