ลูกสาวคุยกับเพดาน และสิ่งที่มองไม่เห็น ใครมีปัญหาแบบนี้บ้างเข้ามาแชร์กันหน่อยค่ะ

ลูกสาวอายุ 3 เดือนค่ะ พูดอืออาและหัวเราะกับเพดาน และสิ่งที่มองไม่เห็นอยู่บ่อยครั้ง ไม่ตั้งใจจะหลอนเวลานี้น่ะค่ะ ตัวแม่เองจิตตกมากค่ะ คือกลัวค่ะ ขนลุกทุกครั้งที่ลูกคุยหรือหัวเราะกับอะไรก็ไม่รู้ ไม่ว่าจะกลางวันกลางคืน ไหว้เจ้าที่ไหว้พระก็แล้ว ขอวิธีแก้ไข หรือ อะไรที่จะทำให้ดีขึ้นด้วยค่ะ

ปล. ตั้งครั้งแรก ผิดพลาดอะไรขออภัยค่ะ

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เพิ่มเติมค่ะ

เราก็นึกว่าลูกเราจะเป็นคนเดียว ขอบคุณที่แนะนำและคอมเม้นนะคะ รู้สึกดีขึ้นมากเลย จะมองลูกมุมใหม่ แบบไม่กลัวแล้วค่ะ (พยายามไม่กลัว)


แต่เมื่อคืนตอนอุ้มนอนก็ร้องโยเย เราอุ้มเดินไปแถวๆประตูหน้าบ้าน อยู่ๆก็ขนลุกวาบเลย จากนั้นก็ตามด้วยเสียงลูกเราหัวเราะวี๊ดวายแบบสนุก ดีดตัวเข้าหาประตูค่ะ เห็นแบบนั้น เคาะประตูห้องทุกคนในบ้าน ลำบากใจจริงๆค่ะ เป็นคนขี้กลัวแบบสุดๆ จินตนการล้ำเลิศทางด้านนี้มาก มีอีกตอน ตอนน้อง 2 เดือนค่ะ สามีไปฉีดน้ำล้างศาลพระภูมิที่บ้าน ก็ฉีดแบบไม่ได้ขอขมา ตกเย็นมาของวันนั้นค่ะ ตั้งแต่ 4 ทุ่ม - ตี 4 ลูกเราร้องเหมือนเห็นอะไรสักอย่าง จ้องแล้วร้องๆๆๆๆๆๆๆ เราอุ้มหันหน้าลูกหนี ลูกก็หันกลับมาจ้องแล้วร้องๆๆๆๆ ร้องแบบไม่เอาใคร เราขนลุกเลยค่ะ มองหน้ากับสามี สามีก็มองหน้าเรา ต่างคนต่างเงียบ ลูกเราไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน อยู่ๆสามีก็พูดขึ้นมาว่า สงสัยเจ้าที่ น้ำตาเราจะไหลเลยค่ะ ขี้กลัวมาก ตั้งใจจะไม่พูอยู่แล้ว รู้อยู่ในใจค่ะ ยิ่งกลัวเข้าไปอีก ไม่กล้ามองไปที่ๆลูกจ้องแล้วร้องเลยค่ะ ส่วนสามีร้ายมากค่ะ พูดเสร็จนางหลับใส่เลยค่ะ ยิ่งกลัวเข้าไปใหย๋ สักพักคุณยายออกมาอุ้ม โล่งใจมากเลยค่ะ คุณยายห้อยพระที่คอลูก แล้วบอกว่า ถ้ามากวนหลาน จะไม่ทำบุญ จะแช่งไม่ให้ดีเลย จะลองมั้ย  

สาธุ สิ่งศักสิทธิ์มีจริงค่ะ หลังจากพูดเสร็จ ลูกเราเงียบ แล้วเลิกจ้องมองประตูค่ะ หลังจากวันนั้นสามีก็ไปขอขมาศาลพระภูมิก็ไม่มีเหตุการณ์ใดอีกเลย จนย้ายมาอยู่บ้านปู่ย่าในเดือนที่สาม จากนั้นลูกเราก็มีอาการแบบนี้ค่ะ

ปล.อีกนิดค่ะ  เราเป็นคนมีสัมผัส ไม่รู้ว่ามันถ่ายทอดทางพันธุกรรมมาลูกด้วยมั้ย