นี่เป็นกระทู้แรกในพันทิปเลยครับ ผิดพลาดยังไงขออภัยด้วยครับ
เรื่องมีอยู่ว่า ผมได้คุยกับผู้หญิงคนนึง เธอเป็นน้องสาวของเพื่อนผม เห็นกันมาตั้งแต่เธอยังเด็กๆจนตอนนี้เธอเรียนจบแล้ว จนมีอยู่วันนึงผมต้องติดต่อเรื่องงานกับเพื่อนผมคนนี้ แต่พอดีมันไปต่างประเทศมันเลยให้ติดต่องานผ่านน้องสาวมัน ตอนแรกที่คุยก็ไม่มีอะไรติดต่องานปกติ หลังจากวันนั้นน้องเค้าก็จะทักไลน์มาคุยเล่นกับผมประจำ จนผ่านไปสองเดือนเราเริ่มสนิทกันมากขึ้น เจอกันบ่อยขึ้น(เพื่อนผมไม่รู้เรื่องเลยนะครับว่าผมคุยกับน้องสาวของมันอยู่)
ผมเริ่มตะหงิดๆว่าน้องเค้าคงชอบผมแน่ๆ(ตอนนั้นผมยังเห็นเค้าเป็นน้องอยู่นะครับ) ผมเลยถามน้องเค้าไปตรงๆว่าน้องเค้าคิดยังไงกับผม คำตอบที่ได้รับมาคือน้องเค้าชอบผมจริงๅ ผมเลยบอกน้องเค้าไปว่าผมไม่ได้คิดเกินกว่าพี่น้องเลยนะ น้องเค้าก็เหมือนจะเสียใจอยู่เหมือนกัน ผมก็เลยปลอบเค้าไปว่าแต่ผมก็รู้สึกดีนะที่ได้คุยกับเค้า จากวันนั้นเราก็ยังคุยกันปกติแต่น้องเค้าก้จะบอกผมทุกวันว่าน้องเค้าชอบผม
จนมีอยู่วันนึงผมเริ่มรู้สึกตัวว่าเริ่มชอบน้องเค้าขึ้นมาจริงๆแล้ว(จนถึงตอนนี้เพื่อนผมก็ยังไม่รู้เรื่องอะไรระหว่างผมกับน้องสาวของมันเลย) แต่ก็เป็นวันนั้นอีกเหมือนกันที่ผมจับได้ว่าน้องเค้ามีแฟนอยู่แล้ว เรื่องมันเกิดขึ้นเพราะน้องเค้าบอกว่าจะพาคุณยายไปหาหมอ ผมก็บอกไปว่าจะให้ผมลางานพาไปมั๊ย น้องเค้าบอกว่าไม่เป็นไร ปกติเราจะไลน์คุยกันทั้งวัน อาจจะไม่ได้ตอบทันทีเพราะด้วยหน้าที่การงานที่ต้องทำ แต่ก็พยายามตลอด ...แต่วันนั้นผมส่งไลน์ไปน้องเค้าไม่อ่านเลย โทรไปเค้าก็ไม่รับ แล้วบังเอิญผมจะไปดูรูปในไทม์ไลน์ของน้องเค้า ปรากฏว่ามันเข้าไปดูไม่ได้ ผมเลยรู้ว่าน้องเค้าบล็อคไลน์ผมละ จนตอนค่ำๆน้องเค้าโทรมาทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น โทรมาบอกว่าพึ่งกลับมาถึงบ้าน ผมบอกไปว่าก่อนที่จะคุยกันน้องเค้าต้องตอบคำถามผมมา3ข้อก่อน
1.วันนี้น้องเค้าไปไหนกันแน่
2.น้องไปกับใคร ใช่แฟนหรือไม่ก็คนที่น้องเค้าคุยด้วยใช่มั๊ย
3.ทำไมต้องบล็อคไลน์ผม
พอผมถามเสร็จ น้องเค้าก็ร้องไห้แล้วบอกว่า อย่างผมเข้าใจน่ะถูกแล้ว น้องเค้ามีแฟนอยู่พึ่งคบกันได้ไม่ถึงปี แต่แฟนน้องเค้าทำงานอยู่ตจว.นานๆถึงจะเจอกันที น้องเค้าขอร้องผมว่าอย่าเกลียดเค้า อย่าหายไปจากเค้า ตอนนั้นผมโกรธมาก ไม่รู้จะทำยังไงดีเลยเงียบไปไม่คุยกับน้องเค้า จนวันต่อมาน้องเค้าก็โทรหาผมทั้งวันตอนแรกผมไม่รับสาย แต่หลังๆก็ใจอ่อนยอมรับสายก็เลยต้องเลยตามเลย เพราะผมก็ชอบน้องเค้าเหมือนกัน ตอนแรกตั้งใจจะถอยห่างทีละนิด แต่น้องเค้าก็ไม่ยอม ผมอยู่ในสถานการณ์นั้นจนผ่านไปเดือนนึงเราก็คุยกันปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
หลังจากผ่านเรื่องนั้นมาแบบงงๆ เราก็สนิทกันมากขึ้นไปอีก น้องเค้าไปรับผมที่ทำงานทุกวัน ตอนเที่ยงถ้าว่างก็จะพยายามมากินข้าวด้วยกันตลอด จนในที่สุดเราก็มีอะไรกัน...(พี่ชายยังไม่รู้เรื่องเหมือนเดิม) แล้วทีนี้เรื่องมันเริ่มปวดหัวอีกครั้งก็ตอนที่น้องเค้าบอกกับเราว่าวันพรุ่งนี้แฟนเค้าจะบินมาหา ผมก็เงียบไปไม่ได้พูดอะไร น้องเค้าบอกว่าไม่อยากโกหกอีก ผมไม่รู้จะพูดอะไร มันพูดอะไรไม่ออกเลย เจ็บสุดๆ
ตอนนี้ถ้าถามว่าผมรู้สึกกับน้องเค้ายังไง ตอนนี้ผมตอนอย่างไม่ลังเลเลยว่าผมรักน้องเค้ามาก ผมควรทำยังไงดีครับ ผมควรให้น้องเค้าเลือกเลยมั๊ยว่าจะคบกับใคร หรือผมควรจะเป็นฝ่ายถอยออกมาดี คิดอะไรไม่ออกเลย ตัดสินใจไม่ถูก T^T
ป.ล. ถึงตอนนี้เพื่อนผมก็ยังคงไม่รู้เรื่องอะไรเหมือนเดิม
ป.ล.2 เพิ่มเติมข้อมูลนิดนึงนะครับ น้องเค้าแอบชอบผมมานานมาก ตั้งแต่สมัยเค้ายังเรียนอยู่ แล้วก็มีอีกประโยคที่น้องเค้าพูดมาแล้วทำให้ผมน้ำตาไหล "ทำไมเราไม่คุยกันให้เร็วกว่านี้" T^T
รักสามเส้า...ทำไงดี
เรื่องมีอยู่ว่า ผมได้คุยกับผู้หญิงคนนึง เธอเป็นน้องสาวของเพื่อนผม เห็นกันมาตั้งแต่เธอยังเด็กๆจนตอนนี้เธอเรียนจบแล้ว จนมีอยู่วันนึงผมต้องติดต่อเรื่องงานกับเพื่อนผมคนนี้ แต่พอดีมันไปต่างประเทศมันเลยให้ติดต่องานผ่านน้องสาวมัน ตอนแรกที่คุยก็ไม่มีอะไรติดต่องานปกติ หลังจากวันนั้นน้องเค้าก็จะทักไลน์มาคุยเล่นกับผมประจำ จนผ่านไปสองเดือนเราเริ่มสนิทกันมากขึ้น เจอกันบ่อยขึ้น(เพื่อนผมไม่รู้เรื่องเลยนะครับว่าผมคุยกับน้องสาวของมันอยู่)
ผมเริ่มตะหงิดๆว่าน้องเค้าคงชอบผมแน่ๆ(ตอนนั้นผมยังเห็นเค้าเป็นน้องอยู่นะครับ) ผมเลยถามน้องเค้าไปตรงๆว่าน้องเค้าคิดยังไงกับผม คำตอบที่ได้รับมาคือน้องเค้าชอบผมจริงๅ ผมเลยบอกน้องเค้าไปว่าผมไม่ได้คิดเกินกว่าพี่น้องเลยนะ น้องเค้าก็เหมือนจะเสียใจอยู่เหมือนกัน ผมก็เลยปลอบเค้าไปว่าแต่ผมก็รู้สึกดีนะที่ได้คุยกับเค้า จากวันนั้นเราก็ยังคุยกันปกติแต่น้องเค้าก้จะบอกผมทุกวันว่าน้องเค้าชอบผม
จนมีอยู่วันนึงผมเริ่มรู้สึกตัวว่าเริ่มชอบน้องเค้าขึ้นมาจริงๆแล้ว(จนถึงตอนนี้เพื่อนผมก็ยังไม่รู้เรื่องอะไรระหว่างผมกับน้องสาวของมันเลย) แต่ก็เป็นวันนั้นอีกเหมือนกันที่ผมจับได้ว่าน้องเค้ามีแฟนอยู่แล้ว เรื่องมันเกิดขึ้นเพราะน้องเค้าบอกว่าจะพาคุณยายไปหาหมอ ผมก็บอกไปว่าจะให้ผมลางานพาไปมั๊ย น้องเค้าบอกว่าไม่เป็นไร ปกติเราจะไลน์คุยกันทั้งวัน อาจจะไม่ได้ตอบทันทีเพราะด้วยหน้าที่การงานที่ต้องทำ แต่ก็พยายามตลอด ...แต่วันนั้นผมส่งไลน์ไปน้องเค้าไม่อ่านเลย โทรไปเค้าก็ไม่รับ แล้วบังเอิญผมจะไปดูรูปในไทม์ไลน์ของน้องเค้า ปรากฏว่ามันเข้าไปดูไม่ได้ ผมเลยรู้ว่าน้องเค้าบล็อคไลน์ผมละ จนตอนค่ำๆน้องเค้าโทรมาทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น โทรมาบอกว่าพึ่งกลับมาถึงบ้าน ผมบอกไปว่าก่อนที่จะคุยกันน้องเค้าต้องตอบคำถามผมมา3ข้อก่อน
1.วันนี้น้องเค้าไปไหนกันแน่
2.น้องไปกับใคร ใช่แฟนหรือไม่ก็คนที่น้องเค้าคุยด้วยใช่มั๊ย
3.ทำไมต้องบล็อคไลน์ผม
พอผมถามเสร็จ น้องเค้าก็ร้องไห้แล้วบอกว่า อย่างผมเข้าใจน่ะถูกแล้ว น้องเค้ามีแฟนอยู่พึ่งคบกันได้ไม่ถึงปี แต่แฟนน้องเค้าทำงานอยู่ตจว.นานๆถึงจะเจอกันที น้องเค้าขอร้องผมว่าอย่าเกลียดเค้า อย่าหายไปจากเค้า ตอนนั้นผมโกรธมาก ไม่รู้จะทำยังไงดีเลยเงียบไปไม่คุยกับน้องเค้า จนวันต่อมาน้องเค้าก็โทรหาผมทั้งวันตอนแรกผมไม่รับสาย แต่หลังๆก็ใจอ่อนยอมรับสายก็เลยต้องเลยตามเลย เพราะผมก็ชอบน้องเค้าเหมือนกัน ตอนแรกตั้งใจจะถอยห่างทีละนิด แต่น้องเค้าก็ไม่ยอม ผมอยู่ในสถานการณ์นั้นจนผ่านไปเดือนนึงเราก็คุยกันปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
หลังจากผ่านเรื่องนั้นมาแบบงงๆ เราก็สนิทกันมากขึ้นไปอีก น้องเค้าไปรับผมที่ทำงานทุกวัน ตอนเที่ยงถ้าว่างก็จะพยายามมากินข้าวด้วยกันตลอด จนในที่สุดเราก็มีอะไรกัน...(พี่ชายยังไม่รู้เรื่องเหมือนเดิม) แล้วทีนี้เรื่องมันเริ่มปวดหัวอีกครั้งก็ตอนที่น้องเค้าบอกกับเราว่าวันพรุ่งนี้แฟนเค้าจะบินมาหา ผมก็เงียบไปไม่ได้พูดอะไร น้องเค้าบอกว่าไม่อยากโกหกอีก ผมไม่รู้จะพูดอะไร มันพูดอะไรไม่ออกเลย เจ็บสุดๆ
ตอนนี้ถ้าถามว่าผมรู้สึกกับน้องเค้ายังไง ตอนนี้ผมตอนอย่างไม่ลังเลเลยว่าผมรักน้องเค้ามาก ผมควรทำยังไงดีครับ ผมควรให้น้องเค้าเลือกเลยมั๊ยว่าจะคบกับใคร หรือผมควรจะเป็นฝ่ายถอยออกมาดี คิดอะไรไม่ออกเลย ตัดสินใจไม่ถูก T^T
ป.ล. ถึงตอนนี้เพื่อนผมก็ยังคงไม่รู้เรื่องอะไรเหมือนเดิม
ป.ล.2 เพิ่มเติมข้อมูลนิดนึงนะครับ น้องเค้าแอบชอบผมมานานมาก ตั้งแต่สมัยเค้ายังเรียนอยู่ แล้วก็มีอีกประโยคที่น้องเค้าพูดมาแล้วทำให้ผมน้ำตาไหล "ทำไมเราไม่คุยกันให้เร็วกว่านี้" T^T