ฤดูฝนผ่านพ้นไปฤดูหนาวเข้ามาเยือนสายลมแห่งความเดียวดายพัดผ่านที่ไรช่างหนาวเหน็บซะเหลือเกิน...อะไร หรือใครกันนะที่จะมาเติมความอบอุ่นในบรรยากาศแบบนี้ ที่ที่เรามักจะไปในช่วงนี้อาจจะเป็นร้านกาแฟเล็กๆซึ่งมีมุมอบอุ่นๆในร้าน ร้านกาแฟที่เป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวหลายๆอย่างที่เชื่อมโยงความสัมพันธ์ของของเหตุการณ์ บุคคล และเวลา ที่เปลี่ยนผันจากคนที่ไม่เคยรักให้กลายมาเป็นคนรักได้ หรือไม่ จาก'ตาล'หญิงสาวผู้ที่ไม่เคยรู้จักความรักเมื่อมาพบกับ 'ชนม์' วิศวะกรหนุ่มที่ไฝ่หาความรักที่แท้จริงมาตลอด เข้าทั้งสองจะโคจรมาเจอกันได้อย่างไร แล้วจะลงเอยแบบไหน อยากจะรู้จริงๆ...
ณ ร้านกาแฟอาแปะ
...ในมุมๆหนึ่งของร้านกาแฟเล็กๆในชุมชนเก่าแก่แห่งนึ่ง มีอาแปะแก่ๆ เป็นคนขาย บรรยากาศโดยรอบถูกตกแต่งไปด้วยวัสดุและข้าวของเครื่องใชที่มีในยุคประมาณ 30 ปีที่แล้วโต๊ะเก้าอี้จากไม้ล้วนๆสีซีดเก่าแต่ยังคงสภาพดีอยู่ บริเวณหน้าร้านเป็นคลองน้ำหลผ่านเพื่อใช้ในการขนส่งคมนาคมในครั้งที่ยังไม่มีรถราและยังใช้เป็นตลาดน้ำมาจนถึงปัจจุจบัน เมื่อนั่งในร้านสามารถมองเห็นสภาพที่มีคนพายเรือขายของตามลำคลองอย่างที่แทบจะหาที่ว่างไม่ได้
แต่เหมือนมีบางสิ่งที่ทำให้สะดุดตา
ที่นั่งในสุดของร้านมีหญิงสาวนั่งพร้อมแก้วชานม 'ตาล ' กำลังยกกล้องพร้อมเลนส์ขนาดใหญ่กว่ามือของหญิงสาวอย่างมาก เสียงชัตเตอร์ดังอยู่พักใหญ่ ก่อนที่เธอจะหันไปหยิบนาฬิกาขึ้นมาดูเวลาอยู่อีกหลายครั้ง เหมือนกำลังเฝ้ารออะไรบางอย่าง
ทันใดนั้นเองมีชายหนุ่มร่างสูงโปรงผิวเข้ม เดินเข้ามาในร้าน พร้อมสั่งกาแฟ และได้ยืนคุยกับอาแปะท่าทางสนิทสนมดูคุ้นเคยเป็นอย่างมาก
หญิงสาวมองดูชายหนุ่มด้วยความตกใจสะดุ้งเล็กน้อย เหมือนกับมีอะไรบางอย่างมาสะกิดความรู้สึกเธอ ใจเต้นรัวเหมือนมีกลองนับร้อยกำลังถูกตีอยู่ในอกยังงัยยังงั้น แม่สาวน้อยรีบหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านพร้อมปิดใบหน้าของเธอไว้ ชายร่างสูงเดินมานั่งรอกาแฟที่สั่งไว้ หันมองแม่สาวน้อยขี้อายคนนี้อยู่หลายรอบ เหมือนพยายามจะสนทนาอะไรบางอย่างกับเธออยู่ครู่ใหญ่แต่แล้ว.............................................................................................
ท่ามกลางบรรยกาศอันเงียบสงบของร้านกาแฟมีเสียงดนตรีคลอเบาๆ สายตาของชายหนุ่มจับจ้องที่มือของเขาที่กุมอยู่อย่างแน่นราวกับกำลังกังวลอะไรอยู่สักอย่าง พลางเหลือบสายตาจ้องมองไปยังหญิงสาวที่มีกล้องอยู่ข้างๆ เหตุการณ์ยังคงดำเนินไปเช่นนี้จนกระทั่งกาแฟที่ชายหนุ่มสั่งเสร็จพอดี เมื่อชายหนุ่มเดินจากร้านไปสุดสายตา หญิงสาวก็พลันลุกขึ้นตามท่าทีดูสงสัย คิ้วมุ่นขมวดพึมพำเสียงอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะจ่ายเงินสำหรับน้ำดื่ม
แต่ก็มีบางสิ่งที่สร้างความสงสัยให้กับหล่อน " อาหนุ่มคนมะกี๊จ่ายให้ลื้อเลี้ยว " เอ๊ะนี่มันเกิดอะไรขึ้น เขาทั้งสองรู้จักกันมาก่อนหรืออย่างไร หรืออะไรกัน เพียงแค่เดินมา จ้องหน้า หลบ
ขอบคุณภาพจากเวปนะคะ
บทนำ...ณร้านกาแฟ กระทู้แรกหัดโพสค่ะ
ณ ร้านกาแฟอาแปะ
...ในมุมๆหนึ่งของร้านกาแฟเล็กๆในชุมชนเก่าแก่แห่งนึ่ง มีอาแปะแก่ๆ เป็นคนขาย บรรยากาศโดยรอบถูกตกแต่งไปด้วยวัสดุและข้าวของเครื่องใชที่มีในยุคประมาณ 30 ปีที่แล้วโต๊ะเก้าอี้จากไม้ล้วนๆสีซีดเก่าแต่ยังคงสภาพดีอยู่ บริเวณหน้าร้านเป็นคลองน้ำหลผ่านเพื่อใช้ในการขนส่งคมนาคมในครั้งที่ยังไม่มีรถราและยังใช้เป็นตลาดน้ำมาจนถึงปัจจุจบัน เมื่อนั่งในร้านสามารถมองเห็นสภาพที่มีคนพายเรือขายของตามลำคลองอย่างที่แทบจะหาที่ว่างไม่ได้
แต่เหมือนมีบางสิ่งที่ทำให้สะดุดตา
ที่นั่งในสุดของร้านมีหญิงสาวนั่งพร้อมแก้วชานม 'ตาล ' กำลังยกกล้องพร้อมเลนส์ขนาดใหญ่กว่ามือของหญิงสาวอย่างมาก เสียงชัตเตอร์ดังอยู่พักใหญ่ ก่อนที่เธอจะหันไปหยิบนาฬิกาขึ้นมาดูเวลาอยู่อีกหลายครั้ง เหมือนกำลังเฝ้ารออะไรบางอย่าง
ทันใดนั้นเองมีชายหนุ่มร่างสูงโปรงผิวเข้ม เดินเข้ามาในร้าน พร้อมสั่งกาแฟ และได้ยืนคุยกับอาแปะท่าทางสนิทสนมดูคุ้นเคยเป็นอย่างมาก
หญิงสาวมองดูชายหนุ่มด้วยความตกใจสะดุ้งเล็กน้อย เหมือนกับมีอะไรบางอย่างมาสะกิดความรู้สึกเธอ ใจเต้นรัวเหมือนมีกลองนับร้อยกำลังถูกตีอยู่ในอกยังงัยยังงั้น แม่สาวน้อยรีบหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านพร้อมปิดใบหน้าของเธอไว้ ชายร่างสูงเดินมานั่งรอกาแฟที่สั่งไว้ หันมองแม่สาวน้อยขี้อายคนนี้อยู่หลายรอบ เหมือนพยายามจะสนทนาอะไรบางอย่างกับเธออยู่ครู่ใหญ่แต่แล้ว.............................................................................................
ท่ามกลางบรรยกาศอันเงียบสงบของร้านกาแฟมีเสียงดนตรีคลอเบาๆ สายตาของชายหนุ่มจับจ้องที่มือของเขาที่กุมอยู่อย่างแน่นราวกับกำลังกังวลอะไรอยู่สักอย่าง พลางเหลือบสายตาจ้องมองไปยังหญิงสาวที่มีกล้องอยู่ข้างๆ เหตุการณ์ยังคงดำเนินไปเช่นนี้จนกระทั่งกาแฟที่ชายหนุ่มสั่งเสร็จพอดี เมื่อชายหนุ่มเดินจากร้านไปสุดสายตา หญิงสาวก็พลันลุกขึ้นตามท่าทีดูสงสัย คิ้วมุ่นขมวดพึมพำเสียงอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะจ่ายเงินสำหรับน้ำดื่ม
แต่ก็มีบางสิ่งที่สร้างความสงสัยให้กับหล่อน " อาหนุ่มคนมะกี๊จ่ายให้ลื้อเลี้ยว " เอ๊ะนี่มันเกิดอะไรขึ้น เขาทั้งสองรู้จักกันมาก่อนหรืออย่างไร หรืออะไรกัน เพียงแค่เดินมา จ้องหน้า หลบ