ขอแทนตัวเองว่า บีบีแล้วกันนะคะ ดูน่าหมั่นไส้ดี
กาลครั้งหนึ่ง...บีบีเคยไปล่องใต้กับขุ่นแม่และเพื่อนแม่แบบเป็นทัวร์ที่มีไกด์ แน่นอนว่าบีบีต้องเป็นคนที่เด็กสุดแน่นอน เพราะมีแต่ป้าที่มาเที่ยว บีบีมาเป็นเพื่อนแม่เฉยๆ
เรื่องมันก็จะไม่มีอะไรถ้าแค่ไปเที่ยวเฉยๆแล้วกลับ
แต่...มันก็มีเรื่องเพราะไกด์เป็นผู้ชายคนหนึ่ง หน้าไม่หล่อถ้าเอามาเทียบกับอุดมคติของบีบี ก็แค่สูง 180+ รูปร่างเหมือนอีจงซอก(ที่บีบีหลงรัก)ในสีผิวที่เข้มกว่ามาก นอกนั้นก็ไม่ดึงดูดใจอะไร เขาอายุมากกว่าบีบีสัก 5 ปีขอเรียกเขาว่าพี่เอ(นามสมมุต)ก็แล้วกัน พี่เอเขาอวยตัวเองตอนแนะนำตัวว่า เขาเอาใจเก่ง เป็นพวกปากหวานอย่างกับรับจ๊อบเป็นลิเก ชอบแต่งกลอนหวานๆ มาเล่าให้คุณป้าๆขำขันตลอดการเดินทาง บีบีก็ขำดีนะคะ ยุคนี้มีผู้ชายรุ่นๆยังแต่งกลอนอยู่อีก พี่เค้าเอนเตอเทรนได้ดีมากค่ะ แต่บีบีก็ค่อนข้างเบื่อนั่งรถ หน้าเลยค่อนข้างบึ้งนิสนึง โธ่...ก็มันไกล~
จอดแวะระหว่างทางเพื่อกินข้าวนั้นทำให้บีบีได้คุยกับพี่เขาครั้งแรก เพราะบีบีจะเอาแปรงสีฟันในกระเป๋าที่อยู่ตรงช่องเก็บกระเป๋าของรถทัวร์ ตอนแรกบอกให้แม่ไปถามไกด์ให้หน่อย แต่แม่ไม่ไปให้ ปกติบีบีเป็นคนขี้อายไม่ค่อยกล้าคุยกับคนแปลกหน้าอยู่แล้ว นี่ยังคนแปลกหน้าผู้ชายอีกบีบีก็แอบเขิล แต่สุดท้ายก็สูดหายใจและเดินไปถามพี่เขาว่า "จะเอากระเป๋าได้ไหมคะ"
พี่เอหันมายิ้มและตอบว่า "ได้ครับ จะเอาอะไรล่ะ ผมหยิบให้" แอบตกใจนิดนึงกับสรรพนามที่แสนสุภาพ บีบีก็คอยระบุกระเป๋าของตัวเอง ระหว่างหากระเป๋าอยู่นั้นพี่เขาก็ถามข้อมูลส่วนตัวเช่น "ชื่ออะไร เราอายุเท่าไหร่" บีบีก็ตอบไป "ชื่อบีบี อายุ20ค่ะ" พี่เขายังถามสารทุกข์สุกดิบว่า "บีบีเบื่อหรอ แอบสังเกตว่าไม่ค่อยร่าเริงเลย" บีบีปฏิเสธไปว่า "เหนื่อยเฉยๆค่ะ ^^" และเหตุการณ์นี้ก็ผ่านไป บีบีได้กระเป๋า พี่เขาก็ทำงานต่อ บีบีผู้อ่อนต่อโลกประทับใจค่ะ ไม่คิดว่าเขาจะชวนคุย ก็แอบอมยิ้มอยู่ในใจแค่น้านนไม่มีอะไรนะ >///<
เจอเซอไพร์หลังเดทแรก
กาลครั้งหนึ่ง...บีบีเคยไปล่องใต้กับขุ่นแม่และเพื่อนแม่แบบเป็นทัวร์ที่มีไกด์ แน่นอนว่าบีบีต้องเป็นคนที่เด็กสุดแน่นอน เพราะมีแต่ป้าที่มาเที่ยว บีบีมาเป็นเพื่อนแม่เฉยๆ
เรื่องมันก็จะไม่มีอะไรถ้าแค่ไปเที่ยวเฉยๆแล้วกลับ
แต่...มันก็มีเรื่องเพราะไกด์เป็นผู้ชายคนหนึ่ง หน้าไม่หล่อถ้าเอามาเทียบกับอุดมคติของบีบี ก็แค่สูง 180+ รูปร่างเหมือนอีจงซอก(ที่บีบีหลงรัก)ในสีผิวที่เข้มกว่ามาก นอกนั้นก็ไม่ดึงดูดใจอะไร เขาอายุมากกว่าบีบีสัก 5 ปีขอเรียกเขาว่าพี่เอ(นามสมมุต)ก็แล้วกัน พี่เอเขาอวยตัวเองตอนแนะนำตัวว่า เขาเอาใจเก่ง เป็นพวกปากหวานอย่างกับรับจ๊อบเป็นลิเก ชอบแต่งกลอนหวานๆ มาเล่าให้คุณป้าๆขำขันตลอดการเดินทาง บีบีก็ขำดีนะคะ ยุคนี้มีผู้ชายรุ่นๆยังแต่งกลอนอยู่อีก พี่เค้าเอนเตอเทรนได้ดีมากค่ะ แต่บีบีก็ค่อนข้างเบื่อนั่งรถ หน้าเลยค่อนข้างบึ้งนิสนึง โธ่...ก็มันไกล~
จอดแวะระหว่างทางเพื่อกินข้าวนั้นทำให้บีบีได้คุยกับพี่เขาครั้งแรก เพราะบีบีจะเอาแปรงสีฟันในกระเป๋าที่อยู่ตรงช่องเก็บกระเป๋าของรถทัวร์ ตอนแรกบอกให้แม่ไปถามไกด์ให้หน่อย แต่แม่ไม่ไปให้ ปกติบีบีเป็นคนขี้อายไม่ค่อยกล้าคุยกับคนแปลกหน้าอยู่แล้ว นี่ยังคนแปลกหน้าผู้ชายอีกบีบีก็แอบเขิล แต่สุดท้ายก็สูดหายใจและเดินไปถามพี่เขาว่า "จะเอากระเป๋าได้ไหมคะ"
พี่เอหันมายิ้มและตอบว่า "ได้ครับ จะเอาอะไรล่ะ ผมหยิบให้" แอบตกใจนิดนึงกับสรรพนามที่แสนสุภาพ บีบีก็คอยระบุกระเป๋าของตัวเอง ระหว่างหากระเป๋าอยู่นั้นพี่เขาก็ถามข้อมูลส่วนตัวเช่น "ชื่ออะไร เราอายุเท่าไหร่" บีบีก็ตอบไป "ชื่อบีบี อายุ20ค่ะ" พี่เขายังถามสารทุกข์สุกดิบว่า "บีบีเบื่อหรอ แอบสังเกตว่าไม่ค่อยร่าเริงเลย" บีบีปฏิเสธไปว่า "เหนื่อยเฉยๆค่ะ ^^" และเหตุการณ์นี้ก็ผ่านไป บีบีได้กระเป๋า พี่เขาก็ทำงานต่อ บีบีผู้อ่อนต่อโลกประทับใจค่ะ ไม่คิดว่าเขาจะชวนคุย ก็แอบอมยิ้มอยู่ในใจแค่น้านนไม่มีอะไรนะ >///<