"นี่เราเป็นโรคจิตป่ะ" ไม่ต้องการให้ใครรับรู้เรื่องราวอะไรของตัวเอง

ตอนนี้เราตกงานค่ะ เครียดมากเวลามีคนมาถาม

"ตอนนี้ทำอะไรอยู่"
"ตอนนี้อยู่ที่ไหน"
"ตอนนี้ทำงานอะไร"
"เรียนจบที่ไหน"
"เรียนจบอะไรมา"

อันที่จริงมันก็ดูเป็นคำถามที่โคตรจะเบสิคเลยเนอะ ใครๆ ก็ถามได้ เป็นการใช้สนทนาคุยกัน
แต่เรามีความรู้สึกว่าไม่ชอบอย่างแรง มีพี่คนนึง ที่เจอกันตอนออกกำลังกายทุกวัน
ถามบ่อยมาก "ตอนนี้ทำงานอะไร" "อยู่ที่ไหน"
พอเราเลี่ยงตอบว่า "แถวนี้แหละค่ะ" อีกไม่กี่วันก็มาถามอีกแล้ว
คือ...เราเครียด ทำไมต้องมาอยากรู้ แล้วคนถามหลายๆ คน คือมันเครียดอะค่ะ

เฮ้อ... ยิ่งพอเค้ารู้ว่าเราตกงาน เพราะไม่ผ่านงานจากที่เก่า
ก็ต้องมานั่งกรอเทปเล่าให้ฟัง ว่าทำไมถึงไม่ผ่าน?
เครียดก็เครียด เจ็บใจจากที่เก่าก็เจ็บใจ

มันกลายเป็นเราไม่ชอบให้ใครมาข้องแวะวุ่นวายอะไรเลย
ไม่ต้องการให้ใครรู้ทั้งนั้นว่าสถานะตอนนี้เราเป็นตายร้ายดียังไง
แต่ก็ยังมีคนมาวุ่นวายอยู่นั่นแหละ ไม่ได้ต้องการให้ใครมาเห็นใจทั้งนั้น (ที่ต้องคอยหางานให้)
ไม่อยากเดือดร้อนใคร ไม่อยากยุ่งกับใคร อยากอยู่เฉยๆ  เงียบๆ คนเดียว