เราควรจะจัดสรรความคิดตัวเองยังไงดีคะ
ถ้าเกิดต้องตกอยู่ในสถานกราณ์ที่
มีแต่คนเข้าใจผิด โดยที่ไม่ยอมรับฟัง มองเราเป็นคนไม่ดีตลอดเวลา
ไม่ว่าเราจะทำอะไร พูดอะไร
พวกเค้าจะคิดว่าเราโกหกตลอดเวลา
เราจะวางตัวยังไง ถ้าต้องอยู่ท่ามกลางคนที่ ไม่ชอบเรา อคติกับเราตลอดเวลา
เราก็อยากจะไม่สนใจ
แต่พวกเค้าก็เอาเราไปพูดลับหลัง
ทำท่าเหมือนสมเพชเราตลอดเวลา
ทำให้เรารู้สึกเหมือนเราเป็นปีศาจ ไม่น่าเข้าใกล้
ทุกคนในกลุ่มนั้น พูดจริงคะ ว่าเราเคยพูดอะไรบ้าง
แต่มันเป็นความจริงแค่ด้านเดียว
โดยที่ไม่พูดถึงเหตุกราณ์ในขณะนั้น
บริบทในตอนนั้นว่ามันเกิดอะไรขึ้น
พูดกลับ ขาว เป็น ดำ
เราเครียดคะ ยอมรับเลย
เราเหมือนตกเป็นจำเลยทั้งๆที่ไม่ได้ทำอะไรผิด
ที่คนเคยพูดว่าความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย
มันจริงรึเปล่าคะ
ความจริง ที่ ไม่มีใครฟัง มันยังใช่ความจริงอยู่มั้ย?
ที่น่าเจ็บใจก็คือ คนที่ทำร้ายเรากลับกลายเป็นคนที่เราไว้ใจ
เราไม่มีความสุขเลยคะ
เราควรจะคิดยังไง จะวางตัวยังไง
จะรักษาใจของตัวเองยังไง
เวลาที่โดนคนกลุ่มนึง สมเพชเราตลอดเวลา
ทั้งๆที่เราไม่ได้ทำอะไรผิด
รบกวนขอคำแนะนำด้วยคะ
ขอแนวคิดดีๆให้ตัวเองหน่อยคะ
ถ้าเกิดต้องตกอยู่ในสถานกราณ์ที่
มีแต่คนเข้าใจผิด โดยที่ไม่ยอมรับฟัง มองเราเป็นคนไม่ดีตลอดเวลา
ไม่ว่าเราจะทำอะไร พูดอะไร
พวกเค้าจะคิดว่าเราโกหกตลอดเวลา
เราจะวางตัวยังไง ถ้าต้องอยู่ท่ามกลางคนที่ ไม่ชอบเรา อคติกับเราตลอดเวลา
เราก็อยากจะไม่สนใจ
แต่พวกเค้าก็เอาเราไปพูดลับหลัง
ทำท่าเหมือนสมเพชเราตลอดเวลา
ทำให้เรารู้สึกเหมือนเราเป็นปีศาจ ไม่น่าเข้าใกล้
ทุกคนในกลุ่มนั้น พูดจริงคะ ว่าเราเคยพูดอะไรบ้าง
แต่มันเป็นความจริงแค่ด้านเดียว
โดยที่ไม่พูดถึงเหตุกราณ์ในขณะนั้น
บริบทในตอนนั้นว่ามันเกิดอะไรขึ้น
พูดกลับ ขาว เป็น ดำ
เราเครียดคะ ยอมรับเลย
เราเหมือนตกเป็นจำเลยทั้งๆที่ไม่ได้ทำอะไรผิด
ที่คนเคยพูดว่าความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย
มันจริงรึเปล่าคะ
ความจริง ที่ ไม่มีใครฟัง มันยังใช่ความจริงอยู่มั้ย?
ที่น่าเจ็บใจก็คือ คนที่ทำร้ายเรากลับกลายเป็นคนที่เราไว้ใจ
เราไม่มีความสุขเลยคะ
เราควรจะคิดยังไง จะวางตัวยังไง
จะรักษาใจของตัวเองยังไง
เวลาที่โดนคนกลุ่มนึง สมเพชเราตลอดเวลา
ทั้งๆที่เราไม่ได้ทำอะไรผิด
รบกวนขอคำแนะนำด้วยคะ