เพื่อนๆเคยแอบปลื้มใครสักคน โดยที่ไม่เคยเจอคนๆนั้นแบบตัวเป็นๆบ้างไหม?
เพื่อนๆเคยเข้าไปส่องโปรไฟล์ แอบไปกดความรู้สึกให้คนๆนั้นแบบเนียนๆบ้างรึป่าว?
เพื่อนๆเคยรวบรวมความกล้าอยู่เป็นเดือนๆ เพื่อส่งหลังไมค์หาคนๆนั้นหรอไม่?
พฤศจิกายน 2556
หลังจากชีวิตโซซัดโซเซ เดินเป๋ไปเป๋มาอยู่เกือบครึ่งปี
เหมือนแมลงสาบเมายา หนีจากท่อน้ำทิ้งขึ้นมาอยู่บนถนนคอนกรีต
พอเริ่มตั้งสติได้ ก็เดินเตร็ดเตร่ไปเจอป้ายไฟสะดุดตาเข้าอันนึง
มีใจความว่า "หาเพื่อน. hurt room. ชีวิตวัยรุ่น เรื่องเล่าสยองขวัญ"
เราคิดในใจว่า...ช่างเป็นการฟิวชั่นที่สมบูรณ์แบบยิ่งนัก
นี่แหละคือที่หลบภัย และที่พักกายในตำนาน
ความตั้งใจแรกคือ ต้องการหาที่ระบายความในใจ
ใครก็ได้ที่เราไม่รู้จัก ใครก็ได้ที่ไม่รู้จักเรา
กระทู้ไหนโดนใจ ใส่ไปไม่ยั้ง กระทู้ไหนฮานัก ก็เกรียนไม่ไว้หน้าใคร
ช่วงแรกๆก็อาจมีเหนียมอายบ้าง แลดูติ๋มๆไม่ค่อยสู้คน
แต่พอ2-3 อาทิตย์ผ่านไป ความเมามันส์ก็เพิ่มเป็นทวีคูณ
คนรู้จักก็ไม่มี ทางโล่งอย่างกะถนนกรุงเทพตอนปีใหม่ไทยและเทศ
หลังจากได้ปลดปล่อยตัวเองบ้าง ได้เฮฮา ขำกันน้ำตาไหลกับเพื่อนที่ไม่เคยรู้จัก
ความรู้สึกแม้จะยังไม่กลับคืนมาเหมือนเดิม แต่ก็ถือว่าดีขึ้นทีละนิด
อยู่มาวันนึง ก็ไปเจอใครคนหนึ่งเข้า
ความรู้สึกแรก...ไม่สามารถบรรยายออกมาได้
ไม่เคยคาดคิดว่าจะเกิดขึ้นกับตัวเอง
เธอ.. สะดุดตาเรามาก
เธอดูน่ารักและอ่อนหวาน
เธอดูเรียบร้อยและน่าค้นหา
แต่ช้าก่อน...
สิ่งที่เราคิดและรู้สึก อาจไม่ใช่ความจริง
เราอาจจะยังเบลอ หรือยังไม่มีสติ
ว่าแล้วก็ทำลืมๆไป เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ที่สุด...ก็หลอกตัวเองไม่สำเร็จ
อืม... ลองเข้าไปส่องดูหน่อยละกัน คงไม่มีอะไรหรอก
อืม... ก็ตอบคำถามน่ารักดีนะ แม้บางคำตอบจะเพี้ยนๆบ้าง
อืม... ดูธรรมดาดีเนอะ ไม่หวือหวา ไม่น่าเบื่อ ติดเรทบ้างนิดหน่อย
อืม... มองโลกในแง่ดีบ้าง แต่บางเรื่องก็ติดลบไปสักนิด
อืม... หน้าตาก็น่ารักดี ไม่ได้สวยเด่น หรือเปล่งออร่า
เออ... ว่าแต่เราโรคจิตรึป่าวเนี่ย ตามส่องคนอื่นแบบนี้ 555 ++
หลังจากส่องไปส่องมา ความรู้สึกค่อยๆก่อตัวขึ้นทีละน้อย
หัวใจที่เคยหยุดเต้น ก็กลับม
าแบบจังหวะบอสซาโนว่า
หัวสมองเริ่มทำงานมากขึ้น เอาเหตุเอาผล เอาความเป็นจริงมายำรวมกัน
แต่สุดท้าย... เราก็ชัตดาวน์ตัวเองไป ด้วยเหตุผลบางอย่าง
และก็มีเพลงนี้ก้องอยู่ในหัว เล่นซ้ำไปซ้ำไป อย่างกะหนังวน
---คื---ที่ดี-ร้-- ใ-----ต่---ากั-------
---คื--ำ---ที่ทุ-หั----ฝ่ฝั-
----ม้ฉั--ป็---ที่---ทั-------ช่-กั-
-ต่ฉั-ก็-ม่-ล้-ที่--พู---
-ด้-ต่ยิ้--ห้--------- -ยู่--มุ-ที่----ม่----
------ดู--------- -ย่--นี้ต่---
และนี่ก็คือความในใจที่อยากจะบอก
ถือว่าเป็นปฐมบทของผู้ชายธรรมดาที่แสนจะขี้อายคนนึง
ที่ไม่กล้าเอ่ยชื่อเธอตรงๆ คงได้แต่ช่วยให้เพื่อนๆมาช่วยเฉลยให้
ปล. ถ้าเพื่อนมาต่อเนื้อเพลงได้ถูกต้อง
เราจะบอกตัวอักษรที่เกี่ยวกับล๊อคอินนี้ให้1ตัวครับ
คิดว่าไม่น่ายากเกินไปนะ
เพิ่มเติม. ตั้งใจว่าจะตั้งกระทู้ 7 วัน ใบ้วันละ1ตัวอักษรนะครับ
ตัวอักษรแรกคือ O คำอธิบายเพิ่มเติมดูในคห.8 และ คห19 ครับ
[กระทู้จิ๊กซอว์สีชมพู] อยากจะบอกความในใจให้ล๊อคอินนึงได้รับฟัง !! ภาคปฐมบท
เพื่อนๆเคยเข้าไปส่องโปรไฟล์ แอบไปกดความรู้สึกให้คนๆนั้นแบบเนียนๆบ้างรึป่าว?
เพื่อนๆเคยรวบรวมความกล้าอยู่เป็นเดือนๆ เพื่อส่งหลังไมค์หาคนๆนั้นหรอไม่?
พฤศจิกายน 2556
หลังจากชีวิตโซซัดโซเซ เดินเป๋ไปเป๋มาอยู่เกือบครึ่งปี
เหมือนแมลงสาบเมายา หนีจากท่อน้ำทิ้งขึ้นมาอยู่บนถนนคอนกรีต
พอเริ่มตั้งสติได้ ก็เดินเตร็ดเตร่ไปเจอป้ายไฟสะดุดตาเข้าอันนึง
มีใจความว่า "หาเพื่อน. hurt room. ชีวิตวัยรุ่น เรื่องเล่าสยองขวัญ"
เราคิดในใจว่า...ช่างเป็นการฟิวชั่นที่สมบูรณ์แบบยิ่งนัก
นี่แหละคือที่หลบภัย และที่พักกายในตำนาน
ความตั้งใจแรกคือ ต้องการหาที่ระบายความในใจ
ใครก็ได้ที่เราไม่รู้จัก ใครก็ได้ที่ไม่รู้จักเรา
กระทู้ไหนโดนใจ ใส่ไปไม่ยั้ง กระทู้ไหนฮานัก ก็เกรียนไม่ไว้หน้าใคร
ช่วงแรกๆก็อาจมีเหนียมอายบ้าง แลดูติ๋มๆไม่ค่อยสู้คน
แต่พอ2-3 อาทิตย์ผ่านไป ความเมามันส์ก็เพิ่มเป็นทวีคูณ
คนรู้จักก็ไม่มี ทางโล่งอย่างกะถนนกรุงเทพตอนปีใหม่ไทยและเทศ
หลังจากได้ปลดปล่อยตัวเองบ้าง ได้เฮฮา ขำกันน้ำตาไหลกับเพื่อนที่ไม่เคยรู้จัก
ความรู้สึกแม้จะยังไม่กลับคืนมาเหมือนเดิม แต่ก็ถือว่าดีขึ้นทีละนิด
อยู่มาวันนึง ก็ไปเจอใครคนหนึ่งเข้า
ความรู้สึกแรก...ไม่สามารถบรรยายออกมาได้
ไม่เคยคาดคิดว่าจะเกิดขึ้นกับตัวเอง
เธอ.. สะดุดตาเรามาก
เธอดูน่ารักและอ่อนหวาน
เธอดูเรียบร้อยและน่าค้นหา
แต่ช้าก่อน...
สิ่งที่เราคิดและรู้สึก อาจไม่ใช่ความจริง
เราอาจจะยังเบลอ หรือยังไม่มีสติ
ว่าแล้วก็ทำลืมๆไป เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ที่สุด...ก็หลอกตัวเองไม่สำเร็จ
อืม... ลองเข้าไปส่องดูหน่อยละกัน คงไม่มีอะไรหรอก
อืม... ก็ตอบคำถามน่ารักดีนะ แม้บางคำตอบจะเพี้ยนๆบ้าง
อืม... ดูธรรมดาดีเนอะ ไม่หวือหวา ไม่น่าเบื่อ ติดเรทบ้างนิดหน่อย
อืม... มองโลกในแง่ดีบ้าง แต่บางเรื่องก็ติดลบไปสักนิด
อืม... หน้าตาก็น่ารักดี ไม่ได้สวยเด่น หรือเปล่งออร่า
เออ... ว่าแต่เราโรคจิตรึป่าวเนี่ย ตามส่องคนอื่นแบบนี้ 555 ++
หลังจากส่องไปส่องมา ความรู้สึกค่อยๆก่อตัวขึ้นทีละน้อย
หัวใจที่เคยหยุดเต้น ก็กลับม
าแบบจังหวะบอสซาโนว่า
หัวสมองเริ่มทำงานมากขึ้น เอาเหตุเอาผล เอาความเป็นจริงมายำรวมกัน
แต่สุดท้าย... เราก็ชัตดาวน์ตัวเองไป ด้วยเหตุผลบางอย่าง
และก็มีเพลงนี้ก้องอยู่ในหัว เล่นซ้ำไปซ้ำไป อย่างกะหนังวน
---คื---ที่ดี-ร้-- ใ-----ต่---ากั-------
---คื--ำ---ที่ทุ-หั----ฝ่ฝั-
----ม้ฉั--ป็---ที่---ทั-------ช่-กั-
-ต่ฉั-ก็-ม่-ล้-ที่--พู---
-ด้-ต่ยิ้--ห้--------- -ยู่--มุ-ที่----ม่----
------ดู--------- -ย่--นี้ต่---
และนี่ก็คือความในใจที่อยากจะบอก
ถือว่าเป็นปฐมบทของผู้ชายธรรมดาที่แสนจะขี้อายคนนึง
ที่ไม่กล้าเอ่ยชื่อเธอตรงๆ คงได้แต่ช่วยให้เพื่อนๆมาช่วยเฉลยให้
ปล. ถ้าเพื่อนมาต่อเนื้อเพลงได้ถูกต้อง
เราจะบอกตัวอักษรที่เกี่ยวกับล๊อคอินนี้ให้1ตัวครับ
คิดว่าไม่น่ายากเกินไปนะ
เพิ่มเติม. ตั้งใจว่าจะตั้งกระทู้ 7 วัน ใบ้วันละ1ตัวอักษรนะครับ
ตัวอักษรแรกคือ O คำอธิบายเพิ่มเติมดูในคห.8 และ คห19 ครับ