ไม่เข้าใจ สามี เลยจริงๆ

กระทู้คำถาม
อยากให้ช่วยตอบให้หายข้องใจทีค่ะ ถามสามีเค้าก้อไม่ตอบ และทำเป็นเรื่องไร้สาระอะไรประมาณนี้
ปีแรกๆไม่เป็น ค่ะ  เริ่มบ้าๆ ตอน9 ปี จะ 10 ปี  สรุปเป็นมาได้ 2 ปีค่ะ ต่างคนต่างทำงานบริษัท แต่คนละที่
สามี
ข้อดี ทำงานหาเงิน ให้ภรรยาเก็บทุกอย่างค่ะ (ไม่พอหรอกค่ะ)TT
ไม่กินเหล้า ไม่เที่ยว กิ๊กมีหรือเปล่าไม่รู้ค่ะ งานบ้าน ทำบ้าง เกี่ยงบ้างแล้วแต่อารมณ์
ข้อเสีย ไม่มีความเป็นผู้นำ ภรรยาบริหารด้านการเงินทุกอย่าง พอไม่พอ ต้องหาเอง ไม่ยุ่ง พูดแค่ว่า "แล้วแต่" ขี้บ่นชอบเสียงดังโวยวาย
คนไกลตัว ช่วยเหลือเต็มที่ มีน้ำใจ  กับคนในครอบครัว หุหุ เกี่ยงทุกอย่าง จะทำอะไรไม่มีบอก ผิดไม่เคยขอโทษ ไม่เคยง้อ ปล่อยไปนานๆ พอถาม ก้จะพูดว่า "ก็น่าจะรู้" ชอบประชดประชัน ปึงปังโยนนุ้นนั่นนี่แรงๆ แต่ไม่เคยทำร้ายร่างกายค่ะ พูดจาไม่เคยรักษาน้ำใจ งกน้ำ งกไฟ งกแอร์ ปล.แต่ภรรยาเป็นคนจ่ายเองนะ โอ้ยเยอะแยะไปหมด หงุดหงิดภรรยาใส่ตลอดเวลา คุยกับคนอื่น ยิ้มอารมณ์ดี ยกเว้นภรรยา และคนในบ้าน
ตกลง เค้าเห็นเรา เป็นอะไร เนี้ยะ ไม่มีความสุขเลย ตอนนี้ เล่นไม่รัก ไม่แคร์กันลยอ่าาาาา
อยากเลิกอ่ะค่ะ จะมีความสุขขึ้นไหม แต่ยังรักเค้าอยู่ แต่ดูๆเค้าไม่เห็นความสำคัญเราเลย เฮ้อ!!

คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 7
อย่าหาว่าผมเข้าข้างผู้ชายเลยนะครับ เท่าที่อ่าน อำนาจการตัดสินใจทั้งหมดรู้สึกจะอยู่แค่ฝ่ายภรรยานะครับ (แล้วยังจะหาว่าเค้าไม่มีความเป็นผู้นำอีก) แถมเอาเงินเดือนเค้ามาหมดอีก (คุณบอกเองนะ)  เคยถามเค้าซักคำมั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น ผู้ชายนะครับถ้ารักใครเค้ายอมทำทุกอย่างแหละครับเพื่อคนที่เค้ารัก ผมว่าตอนนี้เค้าก็ยังรักคุณ แต่มันก็มีขีดจำกัดของมันอยู่นะ แค่ตอนนี้เค้าอาจจะรู้สึกอึดอัดเพราะเค้าสูญเสียอิสระที่จะคิด ที่จะทำ ความเป็นตัวตนของเค้าไป เรื่องพวกนี้คุณอาจมองเป็นเรื่องเล็กเพราะคุณอาจคิดว่าเค้าต้องทำทุกอย่างเพื่อครอบครัว แต่จริงแล้วสำหรับผู้ชายมันเรื่องใหญ่มาก แต่ช่วงแรกที่เค้ายอมเพราะเค้ารักคุณไงล่ะ ผู้ชายที่ยอมทำขนาดนี้ได้นานเป็นสิบปีผมว่าอึดนะ แล้วผมก็ว่าคุณโชคดีมาก ๆ ที่มีเค้าเป็นคู่ชีวิต ชีวิตคู่ผมก็เป็นแบบคุณนี่แหละ แต่ผมทนได้แค่สามปีเอง สุดท้ายผมก็มีอาการแบบสามีคุณตอนนั้น /      ผมไม่อยากแม้แต่จะคุยภรรยาผมด้วยซ้ำ จนเริ่มทะเลาะกันแรงขึ้น ในตอนนั้นเองเราก็บอกเลิกกัน แล้วอะไรที่อัดอั้นก็ถูกปล่อยออกมาหมด จนตอนนั้นเราเข้าใจกันว่าใครต้องการอะไรจากอีกคน แต่กว่าจะถึงจุดนี้ได้ข้าวของในบ้านพังไปเยอะมาก ซึ่งเรื่องแบบนี้ผมไม่อยากให้เกิดกับชีวิตคู่ใครเลย สามปีนี้หลังชีวิตคู่ผมดีขึ้นมาก ๆ อาจมีงอลบ้างแต่ไม่เคยทะเลาะกัน   ที่ร่ายยาวมาทั้งหมดก็แค่จะบอกว่า เปิดอกคุยกับเค้าเถอะครับ แต่ก่อนจะคุยขอให้พิจารณาตัวเองแบบเป็นกลางก่อนนะครับอย่างเข้าข้างตัวเองมองหาข้อเสียของตัวเอง ความต้องการของตัวเอง แล้วไปถามสามีคุณบ้างว่าเค้าต้องการอะไร อยากทำอะไร อะไรที่เค้าอยากให้คุณปรับปรุง คุยกับเค้าเถอะครับ แต่ถ้าคุณก็หมดรักเค้าก็ปล่อยให้เค้าไปมีชีวิตใหม่ที่ดีเถอะครับ เพราะสุดท้ายถ้าไม่มีใครยอมใครเลยมันก็จะจบที่ แยกกันอยู่ หรือไม่ก็ผู้ชายไปเจอคนที่เค้าคิดว่าดีกว่าคุณ แล้วก็จบที่การเลิกกันอยู่ดี ผมว่าสำหรับคุณมันใกล้แล้วล่ะ เลือกเอาจะรักษาครอบครัวใว้ หรือจะรักแค่ตัวเอง
#ฝากสำหรับเหล่าภรรยา  ผมว่าผู้ชายที่กลัวภรรยาเกือบทุกคนเค้าไม่ได้กลัวคุณหรอกนะแค่เค้ารัก เค้าเลยยอมคุณ   แต่มีภรรยาหลายคนที่รู้สึกว่ามีอำนาจแล้วทำตามใจตัวเอง บังคับสามีโน่นนี่ โดยอ้างกับตัวเองและก็สามีว่า " เพื่อครอบครัว " แถมบางคนยังมีหน้าไปอวดกับคนอื่นอีกว่าตัวเองเก่ง เลิกเถอะครับ  การดูถูกสามีตัวเองกันคนอื่น เลิกเถอะครับ   แล้วกลับมาเอาใจเค้าบ้าง ก่อนที่เค้าจะไประบายความเครียดในแบบที่คุณไม่อยากให้เป็น แล้วคุณก็จะมาหาว่าผู้ชายเลวอีก
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่