ทำไมความชัดเจนของสติในการรับรู้ผัสสะด้านต่างๆจึงไม่เท่ากัน?

เราสังเกตตัวเองว่า สติจะรับรู้กายได้ชัดเจนที่สุด เมื่อลืมตามองเห็นสิ่งนั้น
เช่น เวลาเดินจงกรม เรามักจะเผลอก้มมองเท้าของตัวเองบ่อยๆ
พอลองพยายามไม่มอง การรับรู้ของกายที่เท้าจะลดลงอย่างเห็นได้ชัด
มันจะเบลอๆไม่คมชัดเหมือนตอนที่มองเห็น และเผลอคิดได้ง่าย

วันนี้ไปนวดแผนไทยยิ่งเห็นได้ชัด
นอนหลับตา ขนาดโดนนวดอยู่ที่ขา เจ็บๆ ยังรับรู้ได้ไม่ชัด
เบลอๆเหมือนอยู่ในความฝัน

ลองขยับร่างกายด้วยการ กำ-แบมือ
ยังรับรู้ได้ชัดเจนกว่าความเจ็บที่ขาซะอีก

ลองขยับข้อเท้า ชัดน้อยกว่า กำ-แบมือ
แต่ชัดมากกว่าที่โดนบีบกดที่ขา

แม้แต่ลมหายใจก็ชัดมากกว่า

อยากจะลองใช้ชีวิตโดยปิดตาสักครึ่งวัน เหมือนคนตาบอด
สติที่กายจะชัดขึ้นหรือไม่?