เพื่อนที่คบกันมาตั้งแต่เด็ก แม่เป็นเพื่อนกัน ลูกก็เลยเป็นเพื่อนกัน
มัธยมก็สนิทกัน ไปห่างๆกันตอน มหาวิทยาลัยและทำงานคนละที่ คนละจังหวัด
ต่อมาได้ย้ายกลับมาจังหวัดเดียวกันก็เลยคุยกันมากขึ้น กินกาแฟกันบ้าง เลี้ยงข้าวเย็นกันบ้าง
(ต่อไปนี้จะเรียกว่ามัน) มันเคยมีเมีย 3 คน เลิกหมด ลูกชาย 2 คน
ทัศนคติของมันคือ ผู้ชายที่อยู่ใกล้เมียมัน คือชู้ทุกคน
มันจะปวดหัวจี๊ด เมื่อโทรหาเมียมันแล้วมีเสียงผู้ชายอยู่ในโทรศัพท์ (สมมุติยืนซื้อของแล้วคนขายผู้ชายพูดขึ้นมา)
ไม่ว่ามันจะอยู่ที่ไหน ทำงานอะไร มันจะรีบไปที่ที่เมียมันอยู่ทันที เพื่อดูว่าผู้ชายคนนั้นมันเป็นใคร
จบด้วยการทะเลาะกันวายป่วง เพราะไม่ว่าผู้หญิงจะพูดว่าไม่รู้ ใคร ไม่รู้จัก มันก็ไม่เชื่อ
แล้วเลิกๆๆ เพราะผู้หญิงทนไม่ไหว ส่วนลูก ห้ามผู้หญิงมายุ่ง มันเลี้ยงเอง เดี๋ยวนิสัยชั่วเหมือนแม่มัน
มาว่าเรื่องของเรา
เราเองก็มีแฟน พอย้ายมาเค้าก็ตามมา แล้วก็แต่งงานกัน อยู่กันสุขสบายดี ไม่มีปัญหา
ตัวมันเองสามีเราก็รู้จัก แต่ตอนแต่งมันไม่มา (เหตุผลโง่ๆของมันคือ เพื่อนผู้หญิงไปได้ เพื่อนผู้ชายไม่สมควรไป)
ตั้งกะแต่งงาน มันก็ไม่โทร ไม่คุย ไม่เมนต์FB ไม่นัดกินข้าว ไม่อยากเจอ
เลยขอคุยกันตรงๆ ว่ามันอะไรยังไง
มันบอกว่า มีผัวแล้วไม่ควรมีเพื่อนชาย ผิดศีล ผู้ชายทุกคนไม่ไว้ใจเพื่อนชาย เดี๋ยวจะระแวง
มันไม่อยากให้คู่เรามีปัญหา ขอห่างไปดีกว่า ขี้เกียจมานั่งแก้ไขเรื่องเข้าใจผิด
มันจึงขอเลิกคบเรา เพราะไม่อยากถูกหาว่าเป็นชู้ (เอ้า ไอ้นี่ คิดไปนู่น)
เราเลยทะเลาะกัน ว่าคิดอย่างนี้ได้ไง กรูไม่ได้คิดอะไรกะเมิง เมิงมากล่าวหาอะไรอย่างงี้
กรูเป็นเพื่อนกะเมิง เมิงจะมาเป็นชู้กรูได้ไง สามีกรูก็ไม่งี่เง่าขนาดนั้น
มันบอกว่าจะไปรู้ได้ไง เกิดสามีเรายัดเยียดให้มันเป็นชู้ มันจะซวยๆๆ เกลียดผู้หญิงคบชู้
อ่าว อินี่ กรูอธิบายไปนี่เมิงไม่ฟังเลยเหรอ
มันยังบอกว่า ผู้หญิงที่เข้ามาเล่นเฟสบุ๊ค ก็ล้วนแต่มาหาผัว หาชู้กันทั้งนั้น
โอเคๆ ไม่สามารถเปลี่ยนความคิดมันได้ ก็เลิกคบ ก็เลิกคบ เซ็ง
เรื่องประหลาดๆ มาเล่าสู่กันฟัง
เพื่อนไม่คบ เพราะมีผัว
มัธยมก็สนิทกัน ไปห่างๆกันตอน มหาวิทยาลัยและทำงานคนละที่ คนละจังหวัด
ต่อมาได้ย้ายกลับมาจังหวัดเดียวกันก็เลยคุยกันมากขึ้น กินกาแฟกันบ้าง เลี้ยงข้าวเย็นกันบ้าง
(ต่อไปนี้จะเรียกว่ามัน) มันเคยมีเมีย 3 คน เลิกหมด ลูกชาย 2 คน
ทัศนคติของมันคือ ผู้ชายที่อยู่ใกล้เมียมัน คือชู้ทุกคน
มันจะปวดหัวจี๊ด เมื่อโทรหาเมียมันแล้วมีเสียงผู้ชายอยู่ในโทรศัพท์ (สมมุติยืนซื้อของแล้วคนขายผู้ชายพูดขึ้นมา)
ไม่ว่ามันจะอยู่ที่ไหน ทำงานอะไร มันจะรีบไปที่ที่เมียมันอยู่ทันที เพื่อดูว่าผู้ชายคนนั้นมันเป็นใคร
จบด้วยการทะเลาะกันวายป่วง เพราะไม่ว่าผู้หญิงจะพูดว่าไม่รู้ ใคร ไม่รู้จัก มันก็ไม่เชื่อ
แล้วเลิกๆๆ เพราะผู้หญิงทนไม่ไหว ส่วนลูก ห้ามผู้หญิงมายุ่ง มันเลี้ยงเอง เดี๋ยวนิสัยชั่วเหมือนแม่มัน
มาว่าเรื่องของเรา
เราเองก็มีแฟน พอย้ายมาเค้าก็ตามมา แล้วก็แต่งงานกัน อยู่กันสุขสบายดี ไม่มีปัญหา
ตัวมันเองสามีเราก็รู้จัก แต่ตอนแต่งมันไม่มา (เหตุผลโง่ๆของมันคือ เพื่อนผู้หญิงไปได้ เพื่อนผู้ชายไม่สมควรไป)
ตั้งกะแต่งงาน มันก็ไม่โทร ไม่คุย ไม่เมนต์FB ไม่นัดกินข้าว ไม่อยากเจอ
เลยขอคุยกันตรงๆ ว่ามันอะไรยังไง
มันบอกว่า มีผัวแล้วไม่ควรมีเพื่อนชาย ผิดศีล ผู้ชายทุกคนไม่ไว้ใจเพื่อนชาย เดี๋ยวจะระแวง
มันไม่อยากให้คู่เรามีปัญหา ขอห่างไปดีกว่า ขี้เกียจมานั่งแก้ไขเรื่องเข้าใจผิด
มันจึงขอเลิกคบเรา เพราะไม่อยากถูกหาว่าเป็นชู้ (เอ้า ไอ้นี่ คิดไปนู่น)
เราเลยทะเลาะกัน ว่าคิดอย่างนี้ได้ไง กรูไม่ได้คิดอะไรกะเมิง เมิงมากล่าวหาอะไรอย่างงี้
กรูเป็นเพื่อนกะเมิง เมิงจะมาเป็นชู้กรูได้ไง สามีกรูก็ไม่งี่เง่าขนาดนั้น
มันบอกว่าจะไปรู้ได้ไง เกิดสามีเรายัดเยียดให้มันเป็นชู้ มันจะซวยๆๆ เกลียดผู้หญิงคบชู้
อ่าว อินี่ กรูอธิบายไปนี่เมิงไม่ฟังเลยเหรอ
มันยังบอกว่า ผู้หญิงที่เข้ามาเล่นเฟสบุ๊ค ก็ล้วนแต่มาหาผัว หาชู้กันทั้งนั้น
โอเคๆ ไม่สามารถเปลี่ยนความคิดมันได้ ก็เลิกคบ ก็เลิกคบ เซ็ง
เรื่องประหลาดๆ มาเล่าสู่กันฟัง