ตอนประมาณสิบเอ็ดโมงครึ่ง กินข้าวเสร็จเราเดินไปดูของที่ตลาดนัดข้างๆ ธนาคารกรุงศรี ที่อยู่ใกล้ๆกับเซเว่นเล็กๆ ตรงข้าม เซ็นทรัล เอ็มบาสซี่ เห็นร้านรองเท้าร้านหนึ่ง เป็นร้านแรกเลยค่ะ มีพ่อค้า วัยกลางคนผิวคล้ำ ขายรองเท้าแบบกับดิน มีคนลองรองเท้าอยู่ที่ร้านประมาณ 2 - 3 คนค่ะ ตอนนั้นที่เราเห็น เราคืออยากได้รองเท้าแฟลต สีอ่อน กับ สีเข้ม อย่างละ 1 คู่ รองเท้าส้นสูงสีดำ 1 คู่ ก็หยิบรองเท้า ลองไปเรื่อยๆ คือลักษณะเท้าเรานี่ ต้องบอกเลยว่า เล็ก และผอมเรียวมากๆค่ะ บางคู่ เบอร์ไซส์ 35 - 36 เราก็ใส่ได้ บางคู่เราก็ใส่ไม่ได้ค่ะ เพราะเท้าหลวมไปจริงๆ หลุดเลย จนเราเลือกได้มา 2 คู่แล้ว คือ รองเท้าแฟลตสีเนื้อ 1 คู่ ส้นสูงสีดำ 1 คู่ จากที่ลองมาประมาณ 5 - 6 คู่นะคะ
ตอนที่เราถูกใจร้องเท้าแฟลตอีกคู่สีน้ำตาล ก็หยิบแล้วส่งให้เค้าถามว่า "พี่ๆ คู่นี้เบอร์เล็กสุด ไซส์ 35 - 36 มีไหมคะ ????" ปรากฎว่าพ่อค้าเดินมาดึงรองเท้า 2 คู่ที่เราลองแล้วเราเอาในมือเราไป แล้วพูดกับเราว่า เสียงขุ่นๆว่า "พี่ว่าน้องไม่ต้องลองแล้วล่ะ รู้สึกน้องชักจะลองรองเท้าร้านพี่เยอะเกินไปแล้วนะ" "น้องจะลองอะไรเยอะแยะ" เรา อึ้ง เหวอมากๆเลยค่ะ แล้วพ่อค้าก็เดินไป แล้วหันไปนินทาเราให้ผู้ชายที่ขายเทสเตอร์เครื่องสำอางร้านข้างหลังฟัง (ที่ทราบเพราะเค้าซุบซิบๆ ชี้นิ้วมาที่เรา พ่อค้าร้านเทสเตอร์เครื่องสำอางก็มองหน้าเราใหญ่เลย ซึ่งเราก็จ้องตาเค้ากลับไปนะคะ) ตอนนั้น คือ อยากจะบอกพี่เค้าจริงๆเลยว่า "พี่คะ รองเท้าเนี่ย การที่จะซื้อ มันต้องลองก่อนนะคะ ว่าใส่ได้ หรือ ไม่ได้ โอเค หรือไม่โอเค กัดไหม เดินสบายไหม หลวมไป คับไป หรือเปล่า" แต่เราเหวอ อึ้ง ทึ่ง งง ผสมกัน ณ จุดๆนั้นมากๆ เลยยิ้มหวานให้เค้าไปทีนึง กับ ผู้ชายร้านเทสเตอร์เครื่องสำอางข้างหลังคนที่เค้าพูดด้วยไปทีนึง แล้วพูดว่า "ไม่เป็นไรค่ะ พี่ ไม่อยากได้แล้ว ขอบคุณนะคะ" แล้วเราก็เดินออกมาจากร้านเลย
เข้าใจนะคะว่าอากาศมันร้อน คนเดินก็เยอะ พื้นที่ก็แออัด ช่วงใกล้จะพักเที่ยงแล้ว แต่พี่คะ พี่มาขายรองเท้านะคะ ถ้าพี่ไม่อยากให้คนลองรองเท้าพี่เยอะ ก่อนซื้อ พี่ก็ไปขายอย่างอื่นที่ไม่ต้องลองมาแทนสิคะ เห็นใจพ่อค้าแม่ค้าดีดีที่เค้ามีอัธยาศัยดี ยิ้มแย้มแจ่มใส ตั้งใจค้าขายของๆเค้ามากๆ เค้าดีใจแล้วที่ลูกค้าเข้าร้านเค้า สอบถาม หรือสนใจสินค้าของร้านเค้า แต่พ่อค้าคนนี้เค้าค้าขายรองเท้าดีแล้ว นับเงินเป็นฟ่อนๆในมือ ทำเลดี สาวออฟฟิศ แย่งกันซื้อรองเท้าเค้า เค้าคงไม่แคร์ลูกค้าปลาซิวปลาสร้อยเล็กๆอย่างพวกเราหรอกค่ะ
เราแค่ขอยืมพื้นที่ มาแอบบ่นๆเฉยๆค่ะ อากาศร้อน คนก็ใจร้อน เข้าใจเลยว่า ทำไมปัจจุบันนี้ คนถึงมาช๊อปปิ้งออนไลน์กันเยอะขึ้น เพราะลูกค้า กลัวโดนพ่อค้า แม่ค้า เหวี่ยงกลับมานั่นเอง ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ ที่รับฟังเราค่ะ ^-^
โดนพ่อค้าขายรองเท้าตลาดนัดซอยข้างธนาคารกรุงศรี ตรงแยกเพลินจิตแขวะ และนินทา เพราะไม่ชอบให้ลองรองเท้าหลายคู่ค่ะ
ตอนที่เราถูกใจร้องเท้าแฟลตอีกคู่สีน้ำตาล ก็หยิบแล้วส่งให้เค้าถามว่า "พี่ๆ คู่นี้เบอร์เล็กสุด ไซส์ 35 - 36 มีไหมคะ ????" ปรากฎว่าพ่อค้าเดินมาดึงรองเท้า 2 คู่ที่เราลองแล้วเราเอาในมือเราไป แล้วพูดกับเราว่า เสียงขุ่นๆว่า "พี่ว่าน้องไม่ต้องลองแล้วล่ะ รู้สึกน้องชักจะลองรองเท้าร้านพี่เยอะเกินไปแล้วนะ" "น้องจะลองอะไรเยอะแยะ" เรา อึ้ง เหวอมากๆเลยค่ะ แล้วพ่อค้าก็เดินไป แล้วหันไปนินทาเราให้ผู้ชายที่ขายเทสเตอร์เครื่องสำอางร้านข้างหลังฟัง (ที่ทราบเพราะเค้าซุบซิบๆ ชี้นิ้วมาที่เรา พ่อค้าร้านเทสเตอร์เครื่องสำอางก็มองหน้าเราใหญ่เลย ซึ่งเราก็จ้องตาเค้ากลับไปนะคะ) ตอนนั้น คือ อยากจะบอกพี่เค้าจริงๆเลยว่า "พี่คะ รองเท้าเนี่ย การที่จะซื้อ มันต้องลองก่อนนะคะ ว่าใส่ได้ หรือ ไม่ได้ โอเค หรือไม่โอเค กัดไหม เดินสบายไหม หลวมไป คับไป หรือเปล่า" แต่เราเหวอ อึ้ง ทึ่ง งง ผสมกัน ณ จุดๆนั้นมากๆ เลยยิ้มหวานให้เค้าไปทีนึง กับ ผู้ชายร้านเทสเตอร์เครื่องสำอางข้างหลังคนที่เค้าพูดด้วยไปทีนึง แล้วพูดว่า "ไม่เป็นไรค่ะ พี่ ไม่อยากได้แล้ว ขอบคุณนะคะ" แล้วเราก็เดินออกมาจากร้านเลย
เข้าใจนะคะว่าอากาศมันร้อน คนเดินก็เยอะ พื้นที่ก็แออัด ช่วงใกล้จะพักเที่ยงแล้ว แต่พี่คะ พี่มาขายรองเท้านะคะ ถ้าพี่ไม่อยากให้คนลองรองเท้าพี่เยอะ ก่อนซื้อ พี่ก็ไปขายอย่างอื่นที่ไม่ต้องลองมาแทนสิคะ เห็นใจพ่อค้าแม่ค้าดีดีที่เค้ามีอัธยาศัยดี ยิ้มแย้มแจ่มใส ตั้งใจค้าขายของๆเค้ามากๆ เค้าดีใจแล้วที่ลูกค้าเข้าร้านเค้า สอบถาม หรือสนใจสินค้าของร้านเค้า แต่พ่อค้าคนนี้เค้าค้าขายรองเท้าดีแล้ว นับเงินเป็นฟ่อนๆในมือ ทำเลดี สาวออฟฟิศ แย่งกันซื้อรองเท้าเค้า เค้าคงไม่แคร์ลูกค้าปลาซิวปลาสร้อยเล็กๆอย่างพวกเราหรอกค่ะ
เราแค่ขอยืมพื้นที่ มาแอบบ่นๆเฉยๆค่ะ อากาศร้อน คนก็ใจร้อน เข้าใจเลยว่า ทำไมปัจจุบันนี้ คนถึงมาช๊อปปิ้งออนไลน์กันเยอะขึ้น เพราะลูกค้า กลัวโดนพ่อค้า แม่ค้า เหวี่ยงกลับมานั่นเอง ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ ที่รับฟังเราค่ะ ^-^