น้องชายผมจบม.3 ก็ไม่รู้จะไปต่อที่ไหน เป็นคนเรียนไม่เก่ง ผมเองหวังดีและสงสารแม่ผมจึงรับอาสาส่งเสียค่าเทอมให้เองปีละ 20,000 บาท เพื่อจะได้มีอนาคตดีๆ จนเรียนจบปวช ในตอนนั้นเห็นว่าน้องดูเงียบๆ เรียบร้อย แต่ในปัจจุบันขึ้นปวช. ปี 2 นิสัยแย่ๆก็เริ่มออกลาย กินเหล้า เสพยาบ้า สูบบุหรี พาหญิงมาซัมกันในห้อง (ไม่รู้จะมีลูกเมื่อไร) ติดเพื่อน ผมไม่ได้อยู่บ้านเดียวกับแม่ผม เพราะผมเองก็มีครอบครัว ผมและน้องคนนี้อายุห่างกันถึง 18 ปี ไม่ค่อยสนิทกัน ผมเองก็บอกแม่ เตือนแม่เรื่องน้อง แม่ผมก็หนักใจกลัวมันหนีออกจากบ้าน เพราะเป็นวัยรุ่น จึงต้องยอมๆ ผมเองก็มีลูกสาวเรียนป.6 เงินเดือนแค่ 2 หมื่นบาท ให้แม่ทุกๆ เดือนละ 6 พันบาท ถามผมจริงๆก็อยากจะช่วยน้อง ช่วยแม่ จนจบปวช. ปี 3 พร้อมลุยไปด้วยกัน แต่ทุกครั้งไปที่บ้านแม่ผม แบบว่าฟ้ามีตา ผมก็แทบหมดกำลังใจไม่อยากจะช่วยอะไรเลย ขณะน้องสาวผมอยู่กับแม่ยังไม่มีแฟน ยังต้องปล่อย กลับมาจากที่ทำงานเหน็ดเหนื่อยก็ต้องมาทำงานบ้าน เอาแต่เล่นแต่เกมส์ คุยโทรศัพท์ จนน้องสาวผมไม่สนใจใยดีกับน้องชายคนนี้แล้ว ที่อยู่ก็เพราะแม่

ผมไม่รู้จะตัดสินใจอย่างไงดีครับ กลุ้มใจมากเสียดายเงินหวังว่าว่าจะให้น้องเรียนสูงๆ จะได้มีอนาคตที่ดี แต่กลับตรงกันข้าม ผมคิดว่าจะไม่จ่ายค่าเทอมให้อีกแล้ว ในปวชปี. 2 พอกันเสียที แต่ผมก็ให้เงินแม่ทุกๆ เดือนอยู่ แล้วเพื่อนๆจะทำอย่างไรดีกับเหตุการณ์แบบนี้

ขอบคุณมากครับ