ยามมอง จันทร์เสี้ยว จะรู้ได้อย่างไรว่า ดวงอาทิตย์อยู่ที่ใด

...เพ่งพินิจจันทร์เสี้ยวนึก.........กังขา ไฉนจึ่งเจ้าสุริยา......................หลบเร้น แอบหนแห่งใดหนา.................วานบอก บนล่างซ้ายขวา? เค้น..............คิดให้ได้เฉลย เป็นร้อยแก้วนะครับ * ถามว

ผ่านคืนค่ำมืดหม่นกี่หนแล้ว  ไยมิแพรวพรายแสงแห่งจันทร์บ้าง จอกสุราล้มหลับกับอ้างว้าง ราตรีนี้ยังเลือนรางอย่างเช่นเคย ฝันของใจไฉนคล้ายจันทร์เร้นหลบ เกินจะพบจุดหมายดังใจเผย เสียงลมแผ่วคล้ายคำคอยพร่

น้ำตาหลั่งเมื่อไรไม่รู้สึก ไหลถึงร่องสองปรางเป็นทางลึก จึ่งสำนึกในค่าน้ำตาตน โอ้ละหนอพอกันทีชีวิต เคยพลั้งผิดมากมายมาหลายหน ถูกความช้ำล้ำรุกเหลือทุกข์ทน ก็ไม่จนทางแพ้ให้แก่ใคร ตัวเรานี้มีอะไรยิ่งใหญ่

โอ้ละหนา บนฟ้าโพ้น ดาวช่วงโชนร่วงโดนอกฉัน แสงฉายพรายพร่างดังกลางวัน แท้เที่ยงเพียงฝัน โอ้ฝันดี ............. ฮัม-ฮัม ** ส่งสายตาชำเลือง ขัดเคืองจันทร์เสี้ยว งามจันทร์บ่แลเหลียว ซีดเซียวแสงสี ฤๅจันท

...ตูข้า ร่ำรวย เหลือล้น ตัวตน ลึกล้ำ ล้นเหลือ เกลือเค็ม ข้ายิ่ง กว่าเกลือ ญาติเครือ ฤ รอด ปลอดภัย ...อำนาจ วาสนา ข้าครบ เขตแคว้น แดนภพ หลบไฉน ข้ายึด ยุทธ์แก่น กลางใจ ฤๅใคร "ไม่...." ตัด&qu

https://www.youtube.com/watch?v=iCsc3GcBWp8https://www.youtube.com/watch?v=iCsc3GcBWp8 กาพย์ห่อโคลง . 23.48 น. . ๏ จันทร์เสี้ยว อิศวร เสียบนลาฎ สะกด จันทรคราส สุรีย์สี อา

@ เจ้าวิหคชื่อชั้น...........ได้มา..ไฉนหนอ แท้ แห่งแหล่งพึ่งหนา.....รับใช้ ผองนกอิ่มกายา.............อกอุ่น สุขสงบ ทุกข์คลายได้.....จึ่งซึ้งระลึกถึง

.. พินิจ .. o เงยหน้ามอง ท้องฟ้า ว่ากว้างใหญ่ เมฆล่องลอย คล้อยเคลื่อนไป ย้ายหักเห ลมละลิ่ว ฉิวชื่น รื่นพัดเพ ตะวันเรื่อ เมื่อคะเน เทตกดิน o สนธยา ราตรี ที่เร้นลับ ความมืดขับ ซับแสงหาย มลายสิ้น จง

วิญญาณธาตุ  เข้าครอง  มาจองร่าง มาเช่าค้าง  พักพิง  สิงอาศัย จะอยู่สั้น  หรือยาวนาน  สักปานใด กำหนดไว้  ด้วยกรรม  ที่ทำม