ผ่านมาหลายวันแถมวันงานทั้ง 2 วัน คลุ้มคลั่งในทวิตไปแล้วเลยค่อนข้างไฟมอด แต่เขียนสักหน่อยพอเป็นพิธี
เริ่มจากเรื่องสถานที่ ครั้งนี้ทั้ง 2 วันจัดที่ Port Messe Nagoya เดินทางง่าย นั่งรถไฟสาย Aonami ต้นสายจากสถานีนาโกย่าไปลงสุดสายที่สถานี Kinjofuto
สถานที่จัดงาน
บรรยากาศหน้าอาคาร 2 ซึ่งเป็นที่จัดงานของโนกิในครั้งนี้
สิ่งหนึ่งที่ผมชอบเกี่ยวกับญี่ปุ่นคือเขาไม่ได้รังเกียจสิงห์อมยา (แต่ก็มีบางที่ซึ่งไม่ยอมทำจุดสูบ บอกตรงว่ามีผลเสียมากกว่าผลดี) จัดที่สูบเอาไว้ให้ คนสูบก็ได้มีที่ให้สูบกันเรียบร้อย คนไม่สูบก็ไม่ต้องทนดมควัน บ้านเราไม่ค่อยมีแบบนี้เลยไม่ค่อยเป็นระเบียบนัก จะบอกว่าเพราะสำนึกคนต่างกันก็ไม่เชิง ในบางแห่งที่ญี่ปุ่นไม่ยอมทำที่สูบบุหรี่ก็เละเหมือนกัน ยืนพ่นควันหน้าป้ายห้ามสูบมันนั่นแหละ
ใกล้ๆ กันมีละครสัตว์กับพิพิธพันธ์รถไฟ อันนี้แนะนำมาก ไว้เขียนบล็อกทีหลัง ค่าเข้า 1,000 เยนเท่านั้น คุ้มมาก
มาว่ากันถึงเรื่องระบบ วันที่ 17 งานจับมือรวม/มินิไลฟ์ บัตรที่ต้องใช้คือบัตรที่มากับ CD ชุด A-C 1 ใบสำหรับมินิไลฟ์/จับมือรอบแรก จากนั้นใช้บัตร 1 ใบสำหรับจับมือ 1 รอบ สำหรับผู้ที่จะดูมินิไลฟ์ ควรไปแต่เช้าเพื่อโอกาสได้เข้าแถวสุ่มด้านหน้า ผมเองก็ไม่ได้ไปช้าแต่ดันเอ้อระเหย เข้าแถวสายหน่อยเลยได้อยู่ตรงกลาง แต่ก็ถือว่าใกล้กว่าตอนคอนบุโดคังเยอะ ไลฟ์ยาวประมาณ 1 ชม. เล่นเพลงในซิงเกิล 8 ทั้งหมด + MC และเด็กรุ่น 2 ขึ้นมาแนะนำตัว บรรยากาศคึกคักดีทีเดียว
แน่นอนว่าในงานห้ามถ่าย แต่ก็ยังพอแอบๆ ยกแมแถมากดได้บ้าง
เวทีมินิไลฟ์ ค่อนข้างจืดไปสักนิด
ครั้งนี้ผมเอาบัตรจับมือรวมไป 3 ใบ แน่นอนว่าใบแรกต้องเป็นริงโกะ เข้าแถวรอเจอตัวเป็นๆ ในระยะประชิดครั้งแรก เคยเจอแต่ระยะไกล วิธีเข้าตัวงานนั้นเข้าใจง่าย เมื่อเข้าไปในตัวอาคารจะมีประตูหน้าสำหรับแสดงว่ามีบัตรจับมือ จากนั้นไปเข้าแถวตามเลนที่มีป้ายบอกว่าใครบ้าง เมื่อถึงคิวก็ยื่นบัตรจับมือให้เจ้าหน้าที่ (งานรวมใช้ได้แค่ครั้งละใบเท่านั้น รวมหลายใบในทีเดียวไม่ได้) แบ-หงายมือให้ดูว่าไม่มีอะไร แล้วจึงเข้าไปเจอนางฟ้า >w<
สหายโอชิริงโกะที่เข้าแถวอยู่ข้างหน้า เจ้าอ้วนตื่นเต้นมาก พอใกล้ถึงมีวิ่งออกจากแถวไปส่องแล้วโดนดุด้วย 555
งานจับมือรวม แฟนๆ หลากหลายกว่างานจับมือเดี่ยว นอกจากวัยรุ่นชายหญิงซึ่งเป็นกลุ่มหลัก กับตาลุงที่ก็ไม่ถึงกับเยอะแต่สะดุดตา ยังมีทั้งแก็งค์เด็กประถมแบบรูปข้างบน หรือว่ามากันเป็นครอบครัว คนที่นั่งรถเข็นหรือใส่เผือกต้องใช้ไม้เท้าก็เจอ ยังอุตส่าห์มากันนะ บ้าพลังจริงๆ XD
คอนเฟิร์มอีกรอบ โนกิมีโอตะสาวๆ เพียบ
งานจับมือรวม สาวๆ สวมชุดนักเรียนของซิง 7 วินาทีที่ได้เห็นริงโกะระยะประชิด โอ้ววว น่ารักขาดใจ แถมพอถึงคิวยิ่งน่ารัก ยื่นหน้ามายิ้มแย้ม พอบอกมาจากไทยก็บอกเคยมาๆ เฮ้อ...ว่าแล้วก็อยากไปอีก TwT
ทางเดินด้านหลังสำหรับเดินออกจะได้เห็นสาวๆ ในเลนอื่นด้วย ขอบอกว่าคุณหนูเอริกะออร่านรกแตกมาก ออร่าสูงสุดในวงยิ่งกว่าทั่นไมยันเสียอีก กัปปิตันเรย์กะตัวเล็กๆ น่ารักดี ไมไมหน้าเด็กกว่าในทีวีมาก วากาสึกิไม่ดูเป็นรูปหล่อเลย เซ็กซี่อีกต่างหาก
เมื่อออกมาปรับอารมณ์อยู่สักพัก ก็ตัดสินใจว่าวันนี้จับมือแก็งค์ 3 ป้าให้ครบดีกว่า ว่าแล้วใบที่ 2 ก็ไปต่อแถวคุงนานามิน ซึ่งเป็นจังหวะที่แถวสั้นพอดี คุงนานามินร่าเริงกว่าในรายการทีวีมาก พอบอกมาจากไทยก็ตอบเสียงใสว่าเคยมาอีกแล้ว บ้านเราสาวๆ เคยมากันเยอะเลยนะ
ใบที่ 3 ไปเข้าแถวทั่นไมยัน...รออยู่นานกว่า 1 ชั่วโมงกว่าจะถึงคิว ในงานจับมือรวม แถวทั่นไมยันและแถวนานะคือแถวที่นรกที่สุด และเป็นเพราะบัตรไม่ได้มีจำกัดจำนวนในแต่ละรอบ ขายหมดแล้วก็หมดเท่านั้นเหมือนงานเดี่ยว สำหรับแถว 2 คนนั้น อย่างน้อย 1 ชั่วโมงเข้าแถวรอไปเลย
ทั่นไมยันตัวเป็นๆ ระยะประชิด จะว่าไงดีนะ...คือในทีวีก็สวยอยู่แล้ว ตัวเป็นๆ เลยไม่น่าตกใจเท่าไหร่ แต่ปฏิกิริยาตอบรับน่ารักมาก พอบอกมาจากไทย ทั่นไมยันก็กระโดด...ย้ำว่าโดดเหย่งๆ ยิ้มแย้มแล้วบอกเคยไปครั้งนึง (สงสัยแก็งค์ป้าเคยมาด้วยกัน) แก็งค์ท็อป 3 ป้าไม่มีท่าทางเชิ่ดๆ หยิ่งๆ ให้เห็นเลย ไม่แปลกใจว่าทำไมยอดบัตรจับมือขายดีตลอด ปฏิกิริยาตอบรับเป็นกันเองกว่าเมมรองเสียอีก...พูดถึงเมมรอง บอกตามตรง ยามาโต้ จิฮารุ ระรินที่อยู่ในเลนเดียวกันตอนจับมือแก็งค์ 3 ป้า ตอนนี้แทบไม่เหลืออยู่ในความทรงจำเลย พูดตรงๆ ก็คือคลาสนั้นต่างกันอยู่ ไม่ใช่แค่เรื่องลุกซ์ ปฏิกิริยาตอบรับก็สู้ไม่ได้ แต่เรื่องนี้สามารถเข้าใจได้ในงานจับมือเดี่ยว งานรวมเหมือนเมมรองเข้าใจว่าทุกคนมาเพื่อจับมือเมมหลัก แต่งานเดี่ยว คนที่ไปเข้าแถวจับมือเมมรอง คือคนที่จ่ายตังค์ซื้อบัตรเพื่อไปจับมือเจ้าตัวโดยเฉพาะ ในแง่ความรู้สึกก็คงต่างกัน
สำหรับงานจับมือรวม หากใครอยากได้บัตรก็สามารถไปต่อแถวซื้อ CD ได้ แต่ไม่แนะนำอย่างแรงเพราะแถวยาวมากกก ควรเตรียมไปก่อนดีกว่า ยกเว้นว่ามีสินค้าขายเฉพาะในงานที่อยากได้ด้วย
รีพอร์ตงานจับมือรวม/เดี่ยว โนกิซากะ46 นาโกย่า 17-18/05/14
เริ่มจากเรื่องสถานที่ ครั้งนี้ทั้ง 2 วันจัดที่ Port Messe Nagoya เดินทางง่าย นั่งรถไฟสาย Aonami ต้นสายจากสถานีนาโกย่าไปลงสุดสายที่สถานี Kinjofuto
สถานที่จัดงาน
บรรยากาศหน้าอาคาร 2 ซึ่งเป็นที่จัดงานของโนกิในครั้งนี้
สิ่งหนึ่งที่ผมชอบเกี่ยวกับญี่ปุ่นคือเขาไม่ได้รังเกียจสิงห์อมยา (แต่ก็มีบางที่ซึ่งไม่ยอมทำจุดสูบ บอกตรงว่ามีผลเสียมากกว่าผลดี) จัดที่สูบเอาไว้ให้ คนสูบก็ได้มีที่ให้สูบกันเรียบร้อย คนไม่สูบก็ไม่ต้องทนดมควัน บ้านเราไม่ค่อยมีแบบนี้เลยไม่ค่อยเป็นระเบียบนัก จะบอกว่าเพราะสำนึกคนต่างกันก็ไม่เชิง ในบางแห่งที่ญี่ปุ่นไม่ยอมทำที่สูบบุหรี่ก็เละเหมือนกัน ยืนพ่นควันหน้าป้ายห้ามสูบมันนั่นแหละ
ใกล้ๆ กันมีละครสัตว์กับพิพิธพันธ์รถไฟ อันนี้แนะนำมาก ไว้เขียนบล็อกทีหลัง ค่าเข้า 1,000 เยนเท่านั้น คุ้มมาก
มาว่ากันถึงเรื่องระบบ วันที่ 17 งานจับมือรวม/มินิไลฟ์ บัตรที่ต้องใช้คือบัตรที่มากับ CD ชุด A-C 1 ใบสำหรับมินิไลฟ์/จับมือรอบแรก จากนั้นใช้บัตร 1 ใบสำหรับจับมือ 1 รอบ สำหรับผู้ที่จะดูมินิไลฟ์ ควรไปแต่เช้าเพื่อโอกาสได้เข้าแถวสุ่มด้านหน้า ผมเองก็ไม่ได้ไปช้าแต่ดันเอ้อระเหย เข้าแถวสายหน่อยเลยได้อยู่ตรงกลาง แต่ก็ถือว่าใกล้กว่าตอนคอนบุโดคังเยอะ ไลฟ์ยาวประมาณ 1 ชม. เล่นเพลงในซิงเกิล 8 ทั้งหมด + MC และเด็กรุ่น 2 ขึ้นมาแนะนำตัว บรรยากาศคึกคักดีทีเดียว
แน่นอนว่าในงานห้ามถ่าย แต่ก็ยังพอแอบๆ ยกแมแถมากดได้บ้าง
เวทีมินิไลฟ์ ค่อนข้างจืดไปสักนิด
ครั้งนี้ผมเอาบัตรจับมือรวมไป 3 ใบ แน่นอนว่าใบแรกต้องเป็นริงโกะ เข้าแถวรอเจอตัวเป็นๆ ในระยะประชิดครั้งแรก เคยเจอแต่ระยะไกล วิธีเข้าตัวงานนั้นเข้าใจง่าย เมื่อเข้าไปในตัวอาคารจะมีประตูหน้าสำหรับแสดงว่ามีบัตรจับมือ จากนั้นไปเข้าแถวตามเลนที่มีป้ายบอกว่าใครบ้าง เมื่อถึงคิวก็ยื่นบัตรจับมือให้เจ้าหน้าที่ (งานรวมใช้ได้แค่ครั้งละใบเท่านั้น รวมหลายใบในทีเดียวไม่ได้) แบ-หงายมือให้ดูว่าไม่มีอะไร แล้วจึงเข้าไปเจอนางฟ้า >w<
สหายโอชิริงโกะที่เข้าแถวอยู่ข้างหน้า เจ้าอ้วนตื่นเต้นมาก พอใกล้ถึงมีวิ่งออกจากแถวไปส่องแล้วโดนดุด้วย 555
งานจับมือรวม แฟนๆ หลากหลายกว่างานจับมือเดี่ยว นอกจากวัยรุ่นชายหญิงซึ่งเป็นกลุ่มหลัก กับตาลุงที่ก็ไม่ถึงกับเยอะแต่สะดุดตา ยังมีทั้งแก็งค์เด็กประถมแบบรูปข้างบน หรือว่ามากันเป็นครอบครัว คนที่นั่งรถเข็นหรือใส่เผือกต้องใช้ไม้เท้าก็เจอ ยังอุตส่าห์มากันนะ บ้าพลังจริงๆ XD
คอนเฟิร์มอีกรอบ โนกิมีโอตะสาวๆ เพียบ
งานจับมือรวม สาวๆ สวมชุดนักเรียนของซิง 7 วินาทีที่ได้เห็นริงโกะระยะประชิด โอ้ววว น่ารักขาดใจ แถมพอถึงคิวยิ่งน่ารัก ยื่นหน้ามายิ้มแย้ม พอบอกมาจากไทยก็บอกเคยมาๆ เฮ้อ...ว่าแล้วก็อยากไปอีก TwT
ทางเดินด้านหลังสำหรับเดินออกจะได้เห็นสาวๆ ในเลนอื่นด้วย ขอบอกว่าคุณหนูเอริกะออร่านรกแตกมาก ออร่าสูงสุดในวงยิ่งกว่าทั่นไมยันเสียอีก กัปปิตันเรย์กะตัวเล็กๆ น่ารักดี ไมไมหน้าเด็กกว่าในทีวีมาก วากาสึกิไม่ดูเป็นรูปหล่อเลย เซ็กซี่อีกต่างหาก
เมื่อออกมาปรับอารมณ์อยู่สักพัก ก็ตัดสินใจว่าวันนี้จับมือแก็งค์ 3 ป้าให้ครบดีกว่า ว่าแล้วใบที่ 2 ก็ไปต่อแถวคุงนานามิน ซึ่งเป็นจังหวะที่แถวสั้นพอดี คุงนานามินร่าเริงกว่าในรายการทีวีมาก พอบอกมาจากไทยก็ตอบเสียงใสว่าเคยมาอีกแล้ว บ้านเราสาวๆ เคยมากันเยอะเลยนะ
ใบที่ 3 ไปเข้าแถวทั่นไมยัน...รออยู่นานกว่า 1 ชั่วโมงกว่าจะถึงคิว ในงานจับมือรวม แถวทั่นไมยันและแถวนานะคือแถวที่นรกที่สุด และเป็นเพราะบัตรไม่ได้มีจำกัดจำนวนในแต่ละรอบ ขายหมดแล้วก็หมดเท่านั้นเหมือนงานเดี่ยว สำหรับแถว 2 คนนั้น อย่างน้อย 1 ชั่วโมงเข้าแถวรอไปเลย
ทั่นไมยันตัวเป็นๆ ระยะประชิด จะว่าไงดีนะ...คือในทีวีก็สวยอยู่แล้ว ตัวเป็นๆ เลยไม่น่าตกใจเท่าไหร่ แต่ปฏิกิริยาตอบรับน่ารักมาก พอบอกมาจากไทย ทั่นไมยันก็กระโดด...ย้ำว่าโดดเหย่งๆ ยิ้มแย้มแล้วบอกเคยไปครั้งนึง (สงสัยแก็งค์ป้าเคยมาด้วยกัน) แก็งค์ท็อป 3 ป้าไม่มีท่าทางเชิ่ดๆ หยิ่งๆ ให้เห็นเลย ไม่แปลกใจว่าทำไมยอดบัตรจับมือขายดีตลอด ปฏิกิริยาตอบรับเป็นกันเองกว่าเมมรองเสียอีก...พูดถึงเมมรอง บอกตามตรง ยามาโต้ จิฮารุ ระรินที่อยู่ในเลนเดียวกันตอนจับมือแก็งค์ 3 ป้า ตอนนี้แทบไม่เหลืออยู่ในความทรงจำเลย พูดตรงๆ ก็คือคลาสนั้นต่างกันอยู่ ไม่ใช่แค่เรื่องลุกซ์ ปฏิกิริยาตอบรับก็สู้ไม่ได้ แต่เรื่องนี้สามารถเข้าใจได้ในงานจับมือเดี่ยว งานรวมเหมือนเมมรองเข้าใจว่าทุกคนมาเพื่อจับมือเมมหลัก แต่งานเดี่ยว คนที่ไปเข้าแถวจับมือเมมรอง คือคนที่จ่ายตังค์ซื้อบัตรเพื่อไปจับมือเจ้าตัวโดยเฉพาะ ในแง่ความรู้สึกก็คงต่างกัน
สำหรับงานจับมือรวม หากใครอยากได้บัตรก็สามารถไปต่อแถวซื้อ CD ได้ แต่ไม่แนะนำอย่างแรงเพราะแถวยาวมากกก ควรเตรียมไปก่อนดีกว่า ยกเว้นว่ามีสินค้าขายเฉพาะในงานที่อยากได้ด้วย