ขอคำปรึกษาเรื่องความรักหน่อยครับ

ผมกับแฟนเพิ่งเลิกกันมาได้เกือบๆอาทิตย์นึง ด้วยสาเหตุจุดมุ่งหมายในชีวิตที่ต่างกันและเข้ากันไม่ได้ในบางเรื่อง โดยไม่มีปัญหามือที่สาม

เธอบอกผมว่าเธอเป็นคนที่ไม่สามารถแยกแยะเรื่องความรักกับเรื่องอื่นๆในชีวิตได้ เธอมีความฝันที่อยากจะทำ

และมีแรงกดดันต่างๆมากมายในชีวิตจากคนรอบข้างและครอบครัว เธอบอกว่าเธอรักผมมากแต่เธอยังรักตัวเองมากกว่าด้วยเช่นกัน

ผมบอกเธอว่าผมพร้อมจะปรับปรุงตัวเองในเรื่องที่เธอรู้สึกไม่โอเคแต่เธอก็ปฏิเสธพร้อมบอกว่าเธอตัดสินใจดีแล้ว

เราเพิ่งไปเที่ยวด้วยกันพร้อมเพื่อนสนิทของเธอและแฟนเพื่อนสนิทเธอ มันเป็นทริปที่เราจะเก็บมันเป็นความทรงจำ

พอกลับมาจากทริป เราสัญญากันไว้ว่าเราจะเป็นเพื่อนกัน โดยเรายังสามารถคุยกันได้ นัดเจอกันได้แต่การคุยกันมันจะไมเหมือนเดิม

เมื่อคืนเธอไปดื่มกับรุ่นน้องที่ทำงานด้วยกันมา เธอเมา เธอโทรมาหาผม เธอร้องไห้ เธอบอกว่าขอโทษที่ทำแบบนี้ ทำให้ผมเสียใจ

เธอกังวลว่าถ้าผมตัดใจจากเธอได้แล้วผมคงลืมเธอได้แต่ความทรงจำต่างๆมันจะยังคงวนเวียนอยู่กับเธอ ผมเลยบอกเธอไปว่าอย่าเพิ่งไปนึกถึงอนาคต

เพราะมันไม่มีใครรู้ ขอให้มองแค่วันนี้เพราะอย่างน้อยเรายังรักและห่วงกันอยู่ ขอให้ทำตามความฝันของเธอ เราจะคอยดูความสำเร็จของเธอนะ

ผมรู้ว่าเธอยังรักผมอยู่ ผมพยายามจะคุยกับเธอต่อไปเรื่อยๆ โดยหวังว่าสักวันเธอคงจะเปลี่ยนใจกลับมาคบกันอีก

ผมควรทำอย่างไรดีครับและคิดว่าผมจะพอมีโอกาสคืนดีกลับแฟนไหมครับ


ปล. ขอโทษสำหรับการจัดเรียงย่อหน้าด้วยนะครับและขอบคุณสำหรับทุกคำตอบครับ