*****ก่อนอื่นผมชี้แจงก่อนน่ะครับ ว่าเรื่องที่ผมจะเล่าเนี่ยมันเกี่ยวกับเพศที่สามอย่างที่ผมเป็น สำหรับใครที่แอนตี้ ไม่ชอบ ไม่พอใจเพศที่ผมเป็น ขอความกรุณาผ่าน หรือไม่ต้องเสียเวลาอ่านกระทู้ผมนะครับ ผมไม่อยากให้มีการใช้ถ้อยคำดูถูก หรือไม่สุภาพต่างๆนานาในกระทู้ครับ ถือว่าผมขอร้องนะครับ*****
เรื่องที่ผมจะเล่าต่อไปนี้ มันเป็นเรื่องจริงๆ เหตุการณ์จริงๆที่เกิดขึ้นกับตัวผมเองครับ ไม่ได้มีการเสริมเติมแต่งอะไรทั้งนั้นครับ เริ่มเรื่องกันเลยดีกว่าครับ ผมเป็นเด็กต่างจังหวัดครับ อายุ24ปี เกิดโตที่ต่างจังหวัดครับ เมื่อจบการศึกษาขึ้นมาทำงานเป็นโปรแกรมเมอร์ที่กรุงเทพฯครับ แน่นอนครับผมเป็นเกย์ครับ รู้ตัวมาตั้งแต่เรียนมัธยมแล้วครับว่าเป็นเกย์ ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมมีแฟนมาหลายคนครับ แต่ส่วนมากเป็นแฟนทางโทรศํพท์ไม่เคยเจอ ไม่เคยใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน ได้แค่คุยผ่านโทรศํพท์ไปวัน จนผมมาอยู่กรุงเทพฯเนี่ยแหละครับ ผมถึงรู้จักคำว่า”แฟน”ที่เป็นแฟนจริงๆ จับต้องได้ อยู่ด้วยกัน จับมือกัน กินข้าวด้วยกัน ตั้งแต่ผมมาใช้ชีวิตที่เมืองกรุง ผมมีแฟนมาประมาณ3คนครับ เจอมาทุกรูปแบบ คนแรกเค้ารักผมมากแต่ผมไม่รักเค้า ที่ทนอยู่เพราะคำๆเดียวคือ “สงสาร” คนที่2นี้เกิดเพราะเคยเป็นแฟนทางโทรศํพท์กันมาก่อนครับ ที่จริงจะเรียกว่าแฟนเลยก็กระไรอยู่ เพราะผมเป็นแฟนเค้าน่ะ แต่เค้าไม่เคยคิดว่าผมเป็นแฟนเค้าเลย ผมรักเค้ามาก เค้าตกงานไม่มีงานทำ ผมก็ให้เค้ามาอยู่กินที่ห้องผม ให้เงินใช้วันละ100-200 แต่ผมใช้วันละ 50 อยากได้อะไรก็ซื้อให้ตลอด แต่ยังไงก็ไม่เคยเข้าไปในหัวใจเค้าได้สักที่ ได้แค่นอนด้วยกัน กอดกัน แต่ไม่ใช่แฟน จนสุดท้ายเราก้เลิกกันครับ ส่วนคนที่3ก็คล้ายๆคนที่2ครับ แต่เค้าช่วยเหลือตัวเองได้ ไม่ต้องให้ผมช่วยอะไรมากมากเหมือนคนที่2 แต่คนที่3เนี่ยความคิดเราต่างกันเยอะ ทะเลาะกันบ่อย งอนกันบ่อย จากที่เคยรักกัน นานไปก็เริ่มจืด ความรักมันน้อยลง จนผมมาเจอ แฟนคนล่าสุด(ที่ตั้งกระทู้นี้แหละครับ) ผมถึงได้ตัดสินใจเลิกกับแฟนคนที่3 และเริ่มต้นสัมพันธ์กับแฟนผมคนนี้แหละครับคนปัจจุบันคนที่เป็นชายแท้ๆที่ผมกำลังจะเล่าให้ฟังครับ
ในช่วงที่ผมทะเลาะกับแฟนคนที่3ของผมบ่อยๆ บางครั้งทะเลาะไม่คุยกันเป็นเดือนๆ ก่อนหน้านี้เวลาทะเลาะกันผมจะเป็นฝ่ายขอโทษเค้าทั้งเรื่องที่ผมไม่ผิดหรือเรื่องที่ผิด เพราะเค้าไม่คิดจะเอ่ยคำขอโทษอยู่แล้ว จนครั้งหลังๆผมเลยเลือกจะไม่ขอโทษอีกแล้วครับ ช่วงนั้นผมไม่ได้คุยกับแฟนผมคนที่3นานมากเกือบเดือนกว่า ระหว่างนั้นผมก็เริ่มทำใจไปแล้วหล่ะครับ เริ่มตัดใจออกมาใช้ชีวิตปกติแล้ว วันนึงผมมีความคิดบ้าๆ ประหลาดๆ เนื่องจากผมเป็นคนตลก ชอบการแสดงออก เฮฮา ตอนนั้นมันจะมีคลิปโฆษณาชุดชั้นในยี่ห้อหนี่ง ที่ใช้สโลแกน “ชิดกว่าชมอีกอ๊ะ!!!” ผมไปนั่งดูแล้วทำคลิปล้อเลียนคลิปนี้ขึ้นมา แล้วโพสในโลกโซเชียลครับ ทั้งในเฟสบุ๊คและโซเชียลแคม ก็ปล่อยไปนานหลายวันครับตอนแรกคิดว่าคลิปขำๆทำให้เพื่อนๆในเฟสหรือที่รู้จักดูกัน แต่จุดเปลี่ยนมันมาตรง มีคนเอาคลิปผมไปลงเพจๆนึง แล้วมีคนมากดถูกใจ และมียอดไลค์พอสมควร คลิปผมมีทั้งคนชื่นชอบและวิจารณ์เยอะครับ มันก็เป็นเรื่องธรรมดาครับผมเข้าใจ เพราะสิ่งที่ผมต้องการคืออยากให้ความบันเทิงกับคนดูเท่านั้นครับ จนวันนึงมีคนๆนึงเข้ามากดไลค์และคอมเม้นต์ในโพสผม และโพสหลายๆข้อความ แสดงความชื่นชอบในคลิปและชื่นชมตัวผม แต่ตอนนั้นผมบอกตรงๆครับว่าไม่ได้สนใจอะไรเลยจริงๆ ไม่คิดจะเข้าไปคุยด้วย ระหว่างนั้นก็มีเรื่องของแฟนคนที่3เข้ามาอีกครับ ครั้งนี้ทะเลาะกันแรงมากถึงขั้นเลือดตกยางออกเลยครับ ผมเกิดมายังไม่เคยโดนทำร้ายขนาดนี้เลย ครั้งนี้ผมตัดสินใจเลิกเด็ดขาดแล้วครับ เพราะแม่ผมเป็นห่วงและขอร้องให้เลิก ผมเสียใจมาก ร้องไห้หลายวันเลย เลยปิดเฟสบุ๊คหนีครับ ปิดไปประมาณ1อาทิตย์ครับ แล้วกลับมาเปิดปกติครับ ไม่นานก็มีข้อความนึงในโพส จากคนเก่าครับคนที่ผมเล่าให้ฟังก่อนหน้านี้ว่าเค้าเข้ามาชื่นชอบ ชื่นชมคลิปและตัวผม(ผมขอเรียกว่าตั้นน่ะครับ คนนี้แหละแฟนผมคนปัจจุบันที่เป็นชายแท้ๆตามหัวข้อกระทู้) ตั้นมาเม้นต์ในโพสวีดีโอของผมว่า “อ่าว หายไปตั้งนาน นึกว่าบล๊อคเราไปแล้วซะอีก” เนื่องจากเฟสบุ๊คผมเป็น Private ตั้นเลยแอ๊ดผมมาไม่ได้ครับ การคุยกันเลยเป็นการคุยผ่านโพสวีดีโอของผมเป็นส่วนใหญ่ นั้นแหละครับเป็นครั้งแรกที่ผมให้ความสนใจในตัวเค้าและเริ่มความสัมพันธ์ของรักครั้งนี้ครับ
//ขออนุญาติพพักไปอาบน้ำสักครู่นะครับ เดี๋ยวผมจะมาต่อให้ฟังครับ นี้แค่ปฐมบทเรื่องที่เล่านั้นบทนำทั้งนั้นครับ เดี๋ยวกลับมาเล่าต่อแน่นอนครับ//
ผู้ชายแท้ๆคนนึงจะมาชอบ/หลงรักเกย์คนนึงได้จริงๆหรอครับ???
เรื่องที่ผมจะเล่าต่อไปนี้ มันเป็นเรื่องจริงๆ เหตุการณ์จริงๆที่เกิดขึ้นกับตัวผมเองครับ ไม่ได้มีการเสริมเติมแต่งอะไรทั้งนั้นครับ เริ่มเรื่องกันเลยดีกว่าครับ ผมเป็นเด็กต่างจังหวัดครับ อายุ24ปี เกิดโตที่ต่างจังหวัดครับ เมื่อจบการศึกษาขึ้นมาทำงานเป็นโปรแกรมเมอร์ที่กรุงเทพฯครับ แน่นอนครับผมเป็นเกย์ครับ รู้ตัวมาตั้งแต่เรียนมัธยมแล้วครับว่าเป็นเกย์ ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมมีแฟนมาหลายคนครับ แต่ส่วนมากเป็นแฟนทางโทรศํพท์ไม่เคยเจอ ไม่เคยใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน ได้แค่คุยผ่านโทรศํพท์ไปวัน จนผมมาอยู่กรุงเทพฯเนี่ยแหละครับ ผมถึงรู้จักคำว่า”แฟน”ที่เป็นแฟนจริงๆ จับต้องได้ อยู่ด้วยกัน จับมือกัน กินข้าวด้วยกัน ตั้งแต่ผมมาใช้ชีวิตที่เมืองกรุง ผมมีแฟนมาประมาณ3คนครับ เจอมาทุกรูปแบบ คนแรกเค้ารักผมมากแต่ผมไม่รักเค้า ที่ทนอยู่เพราะคำๆเดียวคือ “สงสาร” คนที่2นี้เกิดเพราะเคยเป็นแฟนทางโทรศํพท์กันมาก่อนครับ ที่จริงจะเรียกว่าแฟนเลยก็กระไรอยู่ เพราะผมเป็นแฟนเค้าน่ะ แต่เค้าไม่เคยคิดว่าผมเป็นแฟนเค้าเลย ผมรักเค้ามาก เค้าตกงานไม่มีงานทำ ผมก็ให้เค้ามาอยู่กินที่ห้องผม ให้เงินใช้วันละ100-200 แต่ผมใช้วันละ 50 อยากได้อะไรก็ซื้อให้ตลอด แต่ยังไงก็ไม่เคยเข้าไปในหัวใจเค้าได้สักที่ ได้แค่นอนด้วยกัน กอดกัน แต่ไม่ใช่แฟน จนสุดท้ายเราก้เลิกกันครับ ส่วนคนที่3ก็คล้ายๆคนที่2ครับ แต่เค้าช่วยเหลือตัวเองได้ ไม่ต้องให้ผมช่วยอะไรมากมากเหมือนคนที่2 แต่คนที่3เนี่ยความคิดเราต่างกันเยอะ ทะเลาะกันบ่อย งอนกันบ่อย จากที่เคยรักกัน นานไปก็เริ่มจืด ความรักมันน้อยลง จนผมมาเจอ แฟนคนล่าสุด(ที่ตั้งกระทู้นี้แหละครับ) ผมถึงได้ตัดสินใจเลิกกับแฟนคนที่3 และเริ่มต้นสัมพันธ์กับแฟนผมคนนี้แหละครับคนปัจจุบันคนที่เป็นชายแท้ๆที่ผมกำลังจะเล่าให้ฟังครับ
ในช่วงที่ผมทะเลาะกับแฟนคนที่3ของผมบ่อยๆ บางครั้งทะเลาะไม่คุยกันเป็นเดือนๆ ก่อนหน้านี้เวลาทะเลาะกันผมจะเป็นฝ่ายขอโทษเค้าทั้งเรื่องที่ผมไม่ผิดหรือเรื่องที่ผิด เพราะเค้าไม่คิดจะเอ่ยคำขอโทษอยู่แล้ว จนครั้งหลังๆผมเลยเลือกจะไม่ขอโทษอีกแล้วครับ ช่วงนั้นผมไม่ได้คุยกับแฟนผมคนที่3นานมากเกือบเดือนกว่า ระหว่างนั้นผมก็เริ่มทำใจไปแล้วหล่ะครับ เริ่มตัดใจออกมาใช้ชีวิตปกติแล้ว วันนึงผมมีความคิดบ้าๆ ประหลาดๆ เนื่องจากผมเป็นคนตลก ชอบการแสดงออก เฮฮา ตอนนั้นมันจะมีคลิปโฆษณาชุดชั้นในยี่ห้อหนี่ง ที่ใช้สโลแกน “ชิดกว่าชมอีกอ๊ะ!!!” ผมไปนั่งดูแล้วทำคลิปล้อเลียนคลิปนี้ขึ้นมา แล้วโพสในโลกโซเชียลครับ ทั้งในเฟสบุ๊คและโซเชียลแคม ก็ปล่อยไปนานหลายวันครับตอนแรกคิดว่าคลิปขำๆทำให้เพื่อนๆในเฟสหรือที่รู้จักดูกัน แต่จุดเปลี่ยนมันมาตรง มีคนเอาคลิปผมไปลงเพจๆนึง แล้วมีคนมากดถูกใจ และมียอดไลค์พอสมควร คลิปผมมีทั้งคนชื่นชอบและวิจารณ์เยอะครับ มันก็เป็นเรื่องธรรมดาครับผมเข้าใจ เพราะสิ่งที่ผมต้องการคืออยากให้ความบันเทิงกับคนดูเท่านั้นครับ จนวันนึงมีคนๆนึงเข้ามากดไลค์และคอมเม้นต์ในโพสผม และโพสหลายๆข้อความ แสดงความชื่นชอบในคลิปและชื่นชมตัวผม แต่ตอนนั้นผมบอกตรงๆครับว่าไม่ได้สนใจอะไรเลยจริงๆ ไม่คิดจะเข้าไปคุยด้วย ระหว่างนั้นก็มีเรื่องของแฟนคนที่3เข้ามาอีกครับ ครั้งนี้ทะเลาะกันแรงมากถึงขั้นเลือดตกยางออกเลยครับ ผมเกิดมายังไม่เคยโดนทำร้ายขนาดนี้เลย ครั้งนี้ผมตัดสินใจเลิกเด็ดขาดแล้วครับ เพราะแม่ผมเป็นห่วงและขอร้องให้เลิก ผมเสียใจมาก ร้องไห้หลายวันเลย เลยปิดเฟสบุ๊คหนีครับ ปิดไปประมาณ1อาทิตย์ครับ แล้วกลับมาเปิดปกติครับ ไม่นานก็มีข้อความนึงในโพส จากคนเก่าครับคนที่ผมเล่าให้ฟังก่อนหน้านี้ว่าเค้าเข้ามาชื่นชอบ ชื่นชมคลิปและตัวผม(ผมขอเรียกว่าตั้นน่ะครับ คนนี้แหละแฟนผมคนปัจจุบันที่เป็นชายแท้ๆตามหัวข้อกระทู้) ตั้นมาเม้นต์ในโพสวีดีโอของผมว่า “อ่าว หายไปตั้งนาน นึกว่าบล๊อคเราไปแล้วซะอีก” เนื่องจากเฟสบุ๊คผมเป็น Private ตั้นเลยแอ๊ดผมมาไม่ได้ครับ การคุยกันเลยเป็นการคุยผ่านโพสวีดีโอของผมเป็นส่วนใหญ่ นั้นแหละครับเป็นครั้งแรกที่ผมให้ความสนใจในตัวเค้าและเริ่มความสัมพันธ์ของรักครั้งนี้ครับ
//ขออนุญาติพพักไปอาบน้ำสักครู่นะครับ เดี๋ยวผมจะมาต่อให้ฟังครับ นี้แค่ปฐมบทเรื่องที่เล่านั้นบทนำทั้งนั้นครับ เดี๋ยวกลับมาเล่าต่อแน่นอนครับ//