ทหารก็คนค่ะยังมีความรู้สึก เค้าก็มีคนที่รัก คนที่รอ คงไม่มีใครอยากไปอยู่อย่างลำบาก กิน นอนไม่เต็มที่ ยืน นั่ง กลางแดดร้อน ทั้งวันทั้งคืน
แต่เมื่อมันคือหน้าที่ เค้าก็ต้องทำ แล้วเราคนไทย ปกป้องคนที่ปกป้องประเทศไทยอย่างไร
ถ้าประเทศไทยไม่แย่ เค้าคงไม่รัฐประหาร เศรษฐกิจ สภาพความเป็นอยู่คนไทย สภาพจิตใจมนุษย์ ความน่าเชื่อถือ แย่ลงทุกวัน
เปิดหูเปิดตา รับข่าวสารกว้างๆ ทุกภาคส่วน มีผลต่อประเทศไทย ต่อตัวเรา และต่อครอบครัวเรา ถ้าทหารไม่ดี เสนอมาหน่อยจะทำยังไง
แล้วสิ่งที่เราเสนอไปมีใครฟัง และทำตามบ้าง นอกจากเป็นที่เสียงที่พัดผ่านไป ถ้าทหารไม่ออกมา จะให้ทำยังไง?
ประชาชน ที่ชุมนุมทั้ง 2 ฝ่าย ต้องตายอีกกี่คน ถึงจะพอ คนทำงานหาเช้ากินค่ำ ขายของรับจ้างอีกกี่คนที่ต้องถูกบีบออกจากงาน เพราะพิษเศรษฐกิจ การเมืองที่ไม่ยอมจบ
ชาวนาอีกกี่คนที่รอคอยแล้ว รอคอยเล่าเพราะรัฐบาลไม่จ่ายเงินจำนำข้าว ยืดเยื้อมาเป็นปี หนี้สินที่ค้างยังไม่มีเงินจะไปจ่าย แถมรายได้ที่ควรได้ก็ยังไม่ได้ซะที ยืดเยื้อต่อไปเรื่อยๆ
SMES ธุรกิจขนาดเล็กหลายรายอยู่ไม่ได้ ต้องค่อยๆทยอยปิดตัวลง เพราะขายของไม่ได้ ผู้คนจับจ่ายใช้สอยกันน้อยลง ชาวต่างชาติก็เริ่มลดความน่าเชื่อถือ ประกาศเตือนประชาชนเค้าเรื่องการเข้าประเทศเรา
พนักงานพาร์ทไทม์ ถูกลดชั่วโมงทำงาน พนักงานบางคนถูกลดสวัสดิการที่พึงได้ และพนักงานบางคนถูกบีบออก
ในขณะที่สินค้าแพงขึ้นทุกวัน แต่รายได้ลดลงและเท่าเดิม มันเพราะอะไร?
หยุดเถอะค่ะ หยุดทำตามใจตัวเอง ที่มันมากเกินกว่าเหตุ แล้วมองมุมใหม่ เตรียมพร้อม ยอมรับการเปลี่ยนแปลง ที่มันจะดีหรือไม่ดีก็ไม่รู้ แต่...มันก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลยปล่อยให้มันเป็นแบบเดิมๆ ซ้ำซาก ไม่ใช่เหรอ ?
ก็ไม่อะไรในฐานะที่เป็นประชาชนไทยคนหนึ่ง รู้สึกเสียใจ ที่ประเทศไทยอันมีประมหากษัตริย์ที่แสนดีเป็นประมุข คิดโครงการเป็นพัน เป็นหมื่นโครงการเพื่อแก้ปัญหาความเป็นอยู่ของคนในประเทศ
เพื่อให้ประเทศไทยเป็นที่ยอมรับ และชื่นชมของเพื่อนบ้านอีกหลายๆประเทศ เห็นแล้วอยากจะมาเที่ยว มาชื่นชม ทัศนียภาพอันสวยงาม
แต่วันนี้ภาพสวยงาม ยิ้มสยาม มันกำลังจะลดน้อย ลงทุกวัน คนไทยก้าวร้าวมีเยอะขึ้น แม้แต่เด็กเล็กๆ เดี๋ยวนี้มีซักกี่คนที่จะยกมือไหว้โดยที่ไม่ต้องบอก ไม่ต้องบังคับ
ไม่พอใจเป็นท้าตี ท้าต่อย ถ้าไม่มีตัวอย่าง แล้วเด็กพวกนี้จะทำได้อย่างไร
จะทำอะไรขอความสันติ ตามที่พูดด้วยค่ะ เพราะเท่าที่ดู ความสันติ มันไม่มีอยู่จริง ก็แค่ลมปาก ความหวัง และความฝัน เท่านั้นเอง
ปล.ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด แต่เห็นแล้วยอมรับไม่ได้ ที่คนไทยด้วยกัน ทะเลาะกันเอง บางทีการถอย มานั่งมองความเป็นไปอยู่นิ่งๆ อาจทำให้เรามองเห็นอะไรได้ดีขึ้น
การแก้ปัญหาบางทีมันก็ไม่ยากแค่ไม่สร้างปัญหาเพิ่ม และค่อยๆทะยอยแก้ปัญหาเก่าที่มันค้างคาอยู่ทีละเรื่อง สักวันมันก็หมด
หยุดความรุนแรงเถอะค่ะ มันไม่มีประโยชน์อะไรเลยนอกจาก ทำลายคนไทยด้วยกัน
แต่เมื่อมันคือหน้าที่ เค้าก็ต้องทำ แล้วเราคนไทย ปกป้องคนที่ปกป้องประเทศไทยอย่างไร
ถ้าประเทศไทยไม่แย่ เค้าคงไม่รัฐประหาร เศรษฐกิจ สภาพความเป็นอยู่คนไทย สภาพจิตใจมนุษย์ ความน่าเชื่อถือ แย่ลงทุกวัน
เปิดหูเปิดตา รับข่าวสารกว้างๆ ทุกภาคส่วน มีผลต่อประเทศไทย ต่อตัวเรา และต่อครอบครัวเรา ถ้าทหารไม่ดี เสนอมาหน่อยจะทำยังไง
แล้วสิ่งที่เราเสนอไปมีใครฟัง และทำตามบ้าง นอกจากเป็นที่เสียงที่พัดผ่านไป ถ้าทหารไม่ออกมา จะให้ทำยังไง?
ประชาชน ที่ชุมนุมทั้ง 2 ฝ่าย ต้องตายอีกกี่คน ถึงจะพอ คนทำงานหาเช้ากินค่ำ ขายของรับจ้างอีกกี่คนที่ต้องถูกบีบออกจากงาน เพราะพิษเศรษฐกิจ การเมืองที่ไม่ยอมจบ
ชาวนาอีกกี่คนที่รอคอยแล้ว รอคอยเล่าเพราะรัฐบาลไม่จ่ายเงินจำนำข้าว ยืดเยื้อมาเป็นปี หนี้สินที่ค้างยังไม่มีเงินจะไปจ่าย แถมรายได้ที่ควรได้ก็ยังไม่ได้ซะที ยืดเยื้อต่อไปเรื่อยๆ
SMES ธุรกิจขนาดเล็กหลายรายอยู่ไม่ได้ ต้องค่อยๆทยอยปิดตัวลง เพราะขายของไม่ได้ ผู้คนจับจ่ายใช้สอยกันน้อยลง ชาวต่างชาติก็เริ่มลดความน่าเชื่อถือ ประกาศเตือนประชาชนเค้าเรื่องการเข้าประเทศเรา
พนักงานพาร์ทไทม์ ถูกลดชั่วโมงทำงาน พนักงานบางคนถูกลดสวัสดิการที่พึงได้ และพนักงานบางคนถูกบีบออก
ในขณะที่สินค้าแพงขึ้นทุกวัน แต่รายได้ลดลงและเท่าเดิม มันเพราะอะไร?
หยุดเถอะค่ะ หยุดทำตามใจตัวเอง ที่มันมากเกินกว่าเหตุ แล้วมองมุมใหม่ เตรียมพร้อม ยอมรับการเปลี่ยนแปลง ที่มันจะดีหรือไม่ดีก็ไม่รู้ แต่...มันก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลยปล่อยให้มันเป็นแบบเดิมๆ ซ้ำซาก ไม่ใช่เหรอ ?
ก็ไม่อะไรในฐานะที่เป็นประชาชนไทยคนหนึ่ง รู้สึกเสียใจ ที่ประเทศไทยอันมีประมหากษัตริย์ที่แสนดีเป็นประมุข คิดโครงการเป็นพัน เป็นหมื่นโครงการเพื่อแก้ปัญหาความเป็นอยู่ของคนในประเทศ
เพื่อให้ประเทศไทยเป็นที่ยอมรับ และชื่นชมของเพื่อนบ้านอีกหลายๆประเทศ เห็นแล้วอยากจะมาเที่ยว มาชื่นชม ทัศนียภาพอันสวยงาม
แต่วันนี้ภาพสวยงาม ยิ้มสยาม มันกำลังจะลดน้อย ลงทุกวัน คนไทยก้าวร้าวมีเยอะขึ้น แม้แต่เด็กเล็กๆ เดี๋ยวนี้มีซักกี่คนที่จะยกมือไหว้โดยที่ไม่ต้องบอก ไม่ต้องบังคับ
ไม่พอใจเป็นท้าตี ท้าต่อย ถ้าไม่มีตัวอย่าง แล้วเด็กพวกนี้จะทำได้อย่างไร
จะทำอะไรขอความสันติ ตามที่พูดด้วยค่ะ เพราะเท่าที่ดู ความสันติ มันไม่มีอยู่จริง ก็แค่ลมปาก ความหวัง และความฝัน เท่านั้นเอง
ปล.ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด แต่เห็นแล้วยอมรับไม่ได้ ที่คนไทยด้วยกัน ทะเลาะกันเอง บางทีการถอย มานั่งมองความเป็นไปอยู่นิ่งๆ อาจทำให้เรามองเห็นอะไรได้ดีขึ้น
การแก้ปัญหาบางทีมันก็ไม่ยากแค่ไม่สร้างปัญหาเพิ่ม และค่อยๆทะยอยแก้ปัญหาเก่าที่มันค้างคาอยู่ทีละเรื่อง สักวันมันก็หมด